Waarom de St. Ignatiusschool in Maleizen alweer de kop van Jut is. Maar is dat eigenlijk wel terecht? - 't Scheldt

Waarom de St. Ignatiusschool in Maleizen alweer de kop van Jut is. Maar is dat eigenlijk wel terecht?

In DS Weekblad (7 september 2019), de bijlage van de voormalige kwaliteitskrant De Standaard, trok journalist Steven De Foer opnieuw van leer tegen wat hij het St. Ignatiuscollege in Maleizen noemt. Niet alleen de naam van ‘het college’  is verkeerd (het gaat om de St. Ignatiusschool, niet om een college), het artikel staat bol van aan elkaar geregen fouten en weinig verheffende insinuaties…

DS Weekblad (7 september 2019), bijlage van de voormalige kwaliteitskrant De Standaard, was weer maar eens tot de nok gevuld met politiek correcte kromspraak en opzettelijke leugens die de lezer schriftelijk moeten uitnodigen, al niet dwingen, het bidmatje Mekka-waarts te spreiden en vijfmaal per dag op de knieën te gaan voor Mohammed.

Hoernalist van dienst was Steven De Foer, ooit nog praeses van Sofia, de studentenclub van de Rechten in UFSIA (toen nog katholiek) maar na zijn studies gesneuveld op het veld van het gezond verstand waardoor zijn sollicitatie bij DS haast niet kon mislukken. Werd achtereenvolgens filmexpert, Nederland-”kenner” en Trump-basher. Maar omdat ook dat ging vervelen en zijn contract nog niet was afgelopen, mag hij nu wat blaffen tegen Joden- en Christenhonden, op voorwaarde echter dat hij de islam prijst en verheerlijkt. Toen het Selamcollege in Genk geen erkenning kreeg, dacht men gelijk aan De Foer als verslaggever: geen collega die zoveel onzin op één vierkante centimeter geperst krijgt als hij!

De Foer schrijft zoals hij spreekt: meer dan wat binnensmonds gemompel van een oude linkse zeur moet je dus niet verwachten. Zo ook niet in zijn laatste pennenvrucht in DS Weekblad, getiteld “De vrijheid van onderwijs is verankerd, tot het over islamscholen gaat”. Boven het artikel prijkt, in kleinere lettertjes: “van God los”, waarmee hopelijk, gezien het onderwerp, het tegenovergestelde bedoeld wordt. In het eerste deel van het schrijfsel wordt ingezoemd op de islamschool, het Selamcollege, waarvan de gebouwen aangekocht werden door de Milli Görus-beweging, een Europees oerconservatief moslimverband dat sterke banden heeft met Turkije, maar ginds nagenoeg op non-actief staat. De islamschool werd niet erkend, en gelukkig dus ook niet gesubsidieerd met onze centen! Schande, O schande, toetert De Foer! Zó oneerlijk! En die lieve, kleine isla-mietjes weten geeneens waarom! Garnaal van de CD&V, Hilde Crevits en de Koerdische tijgerkat van de N-VA, Zuhal Demir schermen wat in de rondte met de mensenrechten, maar die zijn voor de gelegenheid, zo stelt de reporter, toch wat vaag (sic)! Als laatste “overtuigingsmiddel” wordt zelfs Nadia Fadil erbij gesleurd, de excuustruus van de KU Leuven, arbeidersdochter, voor wie de sharia al lang had mogen ingevoerd worden. Zij weet, als geen ander, dat je in Vlaanderen vooral met buitenlandse voorbeelden moet afkomen. “Kijk eens naar het schooltje in Burmingham”, piepte ze hoog van de toren. In de Britse media verschenen toen berichten over salafistische acties, terwijl “academisch onderzoek” uitwees dat het om aangedikte verhalen ging… Als dat academisch geklooi gelijk spoort met het onderzoek dat rechtse zielen “empathieloos en emotiegestoord” noemt, dan zijn we echter nog ver van huis!

In het tweede deel van het artikel vindt nestbevuiler De Foer dan weer zijn vrijzinnige zelf terug. Dat deel gaat over joden en christenen, de geliefde pispalen voor loge-adepten in “wetenschappelijke” verpakking. En plots wordt de apothekersweegschaal, waarop zo-even nog het islamitisch radicalisme tot op de gram nauwkeurig werd afgewogen, vervangen door een bascule waarop ze in de haven van Antwerpen containers wegen. Op een ton onzin meer of minder wordt niet gekeken! “Mag het iets meer zijn, Madam?” Eerst worden de joden over de hekel gehaald. Dan is het de beurt aan de christenen. Alleen al de inleiding is onbetaalbaar! Lees even mee: “In de godsdienstlessen wordt aangeleerd dat Jezus de zoon van God was, ontsproten uit de schoot van een maagd. Dat leeft, zacht uitgedrukt, op gespannen voet met de objectieve wetenschappelijke realiteit”. Dat analfabeet Mohammed in zijn grot door Allah een volledig in verzen geconstrueerde koran gedicteerd kreeg en foutloos opschreef, is voor De Foer dan weer wel “wetenschappelijk” verantwoord. Bovendien, wanneer dergelijke “wetenschappelijkheid” de norm wordt, kan meteen meer dan de helft van de Europese beschaving op de schop: literatuur, volksverhalen, filosofie, kunst in de breedste zin … tot zelfs de economie, mag dan allemaal de prullenmand in!

Kop van Jut blijft voor deze “dalek” van het Vlaamse journaille de St. Ignatiusschool in Maleizen (Overijse), dezelfde school waarop Jean-Jacques De Gucht z’n lege hersenpan stuk liep in de commissie Onderwijs van het Vlaams Parlement. Dat dit ezelsveulen in het artikel niet kon ontbreken, was overigens voorspelbaar. De school wordt in de pers steevast als “ultra-katholiek” geframed, hoewel gewoon “katholiek” al ruimschoots zou volstaan, tenzij U natuurlijk een gebedje voor en na het eten en één H. Mis per week al onoverkomelijk vindt. Niet dat de school bezoek mocht ontvangen van meneer De Foer. Hij kwam nog niet eens in de buurt! Zijn “bronnen” bleken Humo en Apache te zijn. Welke strapatsen Apache allemaal uithaalt, kon U onlangs nog lezen in uw lijfblad; wat Humo aan onderzoeksjournalistiek in huis heeft, weten we al van de affaire Notaris X, de Antwerpse notaris die, volledig ten onrechte zo bleek achteraf, door zijn gestoorde vrouw van pedofilie werd beschuldigd omdat ze hem geen bezoekrecht over de kinderen gunde. Op pagina 198, helemaal onderaan in de linkerbenedenhoek, bood Humo jaren later en niet van harte haar excuses aan; zover ging zusterkrant De Morgen niet eens! Geen wonder dat de St. Ignatiusschool het vooringenomen linkse journaille mijdt als de pest. Niettemin, als “onderzoeksjournalistiek” synoniem wordt voor de betere karaktermoord, is ‘tScheldt er als de kippen bij en trekt zelf op onderzoek uit. En omdat uw gewaardeerd blad altijd de waarheid schrijft, weten we nu eindelijk hoe de vork echt in de steel zit. Alweer een primeur! Want geen journalist sprak tot op heden ooit met de betrokkenen op de school of bezocht het Oud Klooster van Maleizen; ‘tScheldt geraakte wel binnen.

Beginnen we al met een rechtzetting: het gaat niet, zoals De Foer schrijft, over het St. Ignatiuscollege, maar de St. Ignatiusschool. Zelfs de naam krijgt hij niet correct uit zijn klavier geklopt! En inderdaad, de paters (3 in getal en 1 broeder) dragen soutanes. Een probleem? Wel, het is ons niet gelukt om de laatste 50 jaar voorbeelden te vinden van zelfontbrandende zwartrokken; exploderende, messen trekkende, verkrachtende en met zuur smijtende djellaba’s zijn daarentegen wél al geruime tijd dagelijkse kost! Bovendien zou de school, we citeren: “onomwonden kiezen voor eliteonderwijs, met godsdienstlessen die gebaseerd zijn op de Mechelse catechismus uit 1623”. Beiden zijn onjuist. Elitair is de school geenszins. Volgens een bron in de school lopen er zowel telgen uit adelijke sferen als minder gefortuneerden rond. Voor deze laatsten wordt trouwens het schoolgeld aan het gezinsinkomen aangepast. En ook de leerstof is alles behalve elitair. De school volgt zeer gewillig de leerplannen van het gebruikelijke katholiek onderwijs (de Guimardstraat), maar omdat ze met die “plannen” in januari al klaar zijn, wordt tot ver in juni voorzien in een verdieping, op ieders niveau en volgens ieders kunnen. “Elitair” voortdurend verwarren met “uitmuntendheid”: het blijft een zwaktebod. Wat De Foer, zelfs als verwend nakomertje, op zijn 53 niet eens weet of verdringt, kennen de leerlingen, als het meezit, dus al in volle puberteit! En ook met die Mechelse catechismus valt het reuze mee. De school wijst er fijntjes op dat de vraag- en antwoordformule eertijds werd onderwezen in de lagere school, St. Ignatius is een middelbare school. Voorts achtte de bisdommelijke godsdienstinspectie de school met het godsdienstonderwijs in orde. Problemen? Alleen als je van kwade wil bent en heel hard zoekt waar je het niet kan vinden!

Ook voor wat betreft het leerlingenaantal tast De Foer volkomen in het duister. Verstandelijke blanco’s en onwetendheid worden dan maar schaamteloos ingevuld met natte vingers en eigen verzinsels. Of deze werkwijze, zacht uitgedrukt, wel rijmt op de “objectief wetenschappelijk realiteit”, kon of wilde geen journalist bij DS bevestigen. De Foer verzon wel een 50-tal leerlingen, in werkelijkheid zijn het er 26. De school koos er namelijk voor om rustig te groeien. Fanatici, even fanatiek als De Foer, zijn schaars, wat niet kan verhinderen dat de “journalist” zichzelf door allerlei vermeende fanatici omringd weet. Benieuwd wat zijn psycholoog hierover allemaal te vertellen heeft? Nog een geluk dat deze bladvuller van extreem-linkse komaf is: kunnen we tenminste nog op zijn mateloze empathie en oprechte emotionaliteit rekenen.

Tot slot een paar woorden over “het netwerk” achter de school. Ja, dat bestaat uit traditioneel katholieken. “Et alors?” Moeten wij dan allemaal hetzelfde denken als de verbaal van een diversiteitscongestie buiten haar oevers tredende pers? Bovendien is wat geschreven wordt ook weeral niet correct. Een voorbeeld om het af te leren. Het vrijwel failliete Apache, dat blijft grossieren in “indianenverhalen”, koppelde de studentenclub Schild & Vrienden aan de school. Niks van aan! Met de school bestaat geen enkele binding. Wel huurde de studentenclub het Oud Klooster voor een bezinning, lang echter voordat de public relations van de club en de toekomstplanning van hun leider, Dries Van Langenhove, werd gewaarborgd door het PANO-kliekje van de VRT. Huren kan overigens iedereen die dat wil, zonder discriminatie. Hoe dit zij? De school huurt haar gebouwen van de vzw Christus Sacerdos, de uitbater van het Oud Klooster. Bij diezelfde vzw huurde ook Schild en Vrienden. Niet de gebouwen van de school, maar enkele lokalen van het klooster zelf, die geheel los staan van de school. Van een band is dus geen sprake! Laat staan van een netwerk. Wat de school m.a.w. “bindt” met Schild & Vrienden is dat ze een huurovereenkomst afsloot met dezelfde vzw waarvan de studentenvereniging, toen ze nog geen spat bekendheid genoot, ooit één keer een paar lokalen huurde. Dat is ongeveer hetzelfde zeggen als: “U gaat in de fout omdat U in dezelfde winkel heeft geshopt waar ooit ook Jack The Ripper over de vloer kwam”…Ernstig kan men dat mediatiek intentieproces toch niet noemen?

Dat Van Langenhove de school misschien wel een warm hart toedraagt, is ons onbekend, maar dat zou hetzelfde zijn als elke politicus verantwoordelijk houden voor het mogelijk (wan)gedrag van al wie ooit op hem stemde. Hetzelfde geldt trouwens ook voor Opus Dei, Pro Familia, Lovania … waarvan geen van de leerkrachten lid zijn. Met gewiekste retorische vragen probeert De Foer zelfs het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) suspect te maken. Ook daar – moet het nog gezegd? – blijft echter geen spaander van heel: iets te ver gezocht en compleet irrelevant. Goedeavond verder, meneer De Foer!

Wat leren we hier nu uit? Dat het hele gedoe toch alweer naadloos aantoont dat de reguliere pers, bij monde van hun niet al te schrandere gildebroeders, volhardend kant blijft kiezen in de strijd voor een opgelegde vrijzinnigheid, die mede bedisseld wordt in de donkerste gremia van de loges alwaar men “diversiteit” wel heel eenzijdig – al niet zuiver mohammedaans – opvat. Zakken toe voor die lui, want hun kemels, leugens en feitenverdraaierij is een pers onwaardig. DS Weekblad stond er weer maar eens vol van.

Spitse De Vleeschouwer

***

Alleen ‘tScheldt kon tot dusver een blik achter de schermen werpen van de St. Ignatiusschool in Maleizen. Niet de gesubsidieerde pers. Daarom steun ‘tScheldt. Klik hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.