Vrije leugens en onvrije waarheden - 't Scheldt

Vrije leugens en onvrije waarheden

Het Antwerpse Vlaams Belang had er alle belang bij om hét boegbeeld van de gemuilkorfde meningsuiting, Tommy Robinson, uit het Verenigd Koninkrijk naar Merksem uit te nodigen. Deze activist/journalist/politicus kwam op beangstigend kalme wijze toelichten hoe hij niet meer in de geïslamiseerde delen van zijn eigen stad mag komen.

Het Antwerpse Vlaams Belang had er alle belang bij om hét boegbeeld van de gemuilkorfde meningsuiting, Tommy Robinson, uit het Verenigd Koninkrijk naar Merksem uit te nodigen. Deze activist/journalist/politicus kwam op beangstigend kalme wijze toelichten hoe hij niet meer in de geïslamiseerde delen van zijn eigen stad mag komen. Dit zou immers aanleiding kunnen geven tot vergeldingsacties uit de immer gekwetste moslimkorf. Het loutere feit dat hij bestaat is dus al een vergrijp. The Home office (Binnenlandse zaken) zet de lokale politiemensen onder druk om hem het leven lastig te maken zoals onder ede in de rechtbank meermaals werd toegegeven. Met zijn gezapig Cockney-accent leek Robinson niet op de vervaarlijke vechtersbaas zoals hij in de klassieke media wordt afgeschilderd. Is hij dat wel, dan kun je dat na zijn getuigenis best waarderen als een nodige zelfverdediging die hier bij ons slechts van een lilliputtersniveau is. Ook op sociale media wordt hij geschrapt.

Sam Van Rooy begon de middag met een minuut stilte voor de gesneuvelden in Nieuw-Zeeland en gaf dan met overtuiging de essentie van en zijn passie voor vrije meningsuiting weer. De meeting over Free Speech hekelde elke vorm van totalitair denken en het is jammer dat dit type evenement steeds weer wordt weggezet als platte partijpropaganda. Van Rooy rondde af met citaten van Oriana Fallaci, een echte feministe en zeker geen ‘feminazi’. Deze Italiaanse journaliste/furie interviewde in haar tijd onbesuisd alle grote machthebbers en was op latere leeftijd een fervente islamcritica: iets wat binnen het politiek correcte establishment met huiver werd ervaren. Telkens als iemand uit die ‘Umwelt’ dan toch ontwaakt uit zijn verblinding en de realiteit inziet wordt hij onverbiddelijk uitgestoten. Die cultuur van de angst om uit de boot van het Grote Gelijk te worden geduwd doet denken aan de angst door sociale schaamte binnen de islamwereld met huichelarij als onvermijdelijk gevolg. Dries Van Langenhove had flink wat bewonderaars bij jong én oud in de goed gevulde zaal. Zichzelf overtreffende in keurige verschijningstenue maakte hij met zijn doordachte speech de verwachtingen waar. Na hem sprak Anke Van dermeersch, winnares van de Oriana Fellaci Free Speech-prijs, is inmiddels al jaren internationaal actief met haar Vrouwen Tegen Islam-netwerk. “Free Tommy Robinson” klonk regelmatig op als ‘themetune’.

Na de Brit besloot Filip Dewinter met een grand cru-tirade tegen de import die hier niet thuishoort. Een viertal keer veroordeelde hij de aanslag in Nieuw-Zeeland, maar dat interesseerde de aanwezige pers niet zozeer. Ze gingen een dag later liever tekeer tegen Patrick Van Gompel (VTM) die aan de toog op de foto was gegaan met ‘islamhaters’. Spijtig dat hij zich ervoor excuseerde. Die angst, hè. Het viel op dat enkele kopstukken ontbraken. Ook angst? Onder het publiek proefde je een hartelijke omgang met elkaar. Vrijwel iedereen kende aan den lijve de keerzijde van de multiculturele illusie. De verloedering in de wijk, de spanning op de werkvloer, de brutaliteit in het ziekenhuis of de afstomping in het onderwijs. Bijwerkingen? Eerder hoofdzaken voor wie er onder lijdt. De verbondenheid van de aanwezigen stoelt op liefde voor het eigene, veel meer dan haat voor het andere. Dat de polarisering in de samenleving de elite angst aanjaagt is omdat men in hun beschutte werkplaatsen oorzaak en gevolg al decennia omdraait. Het publiek vond de toon van de sprekers nog mild. De mensen beseffen terdege dat een moskee onder vuur nu eenmaal in de pers buitenproportionele aandacht krijgt vergeleken met gelijkaardig drama’s die in een kerk plaatsgrijpen. De journalisten ter plekke ontkoppelen zich van een publiek waarmee ze geen enkele affiniteit voelen. Ze maken liever ‘originele’ portretten van een exotische troetelsukkelaar. De mensen in de zaal waren niet exotisch. Ze waren gewoon, te gewoon. Wij hebben wel met tientallen deelnemers gepraat en daarom hier een verslag dat U elders niet leest. Het is hun verhaal, hun reële ervaring, hun verontwaardiging.

Anneleen De Bruyne

***

Foto: Journalist Patrick Van Gompel vanop de barricades in Merksem waar sinds kort de vrije meningsuiting zwaar onder vuur kwam te liggen

***

Steun ‘tScheldt!

1 reactie op “Vrije leugens en onvrije waarheden

  1. De moeite om ook het videoverslag van Tommy zelf te bekijken op you tube het enige kanaal dat ze Tommy niet kunnen afnemen ,al zijn veroordelingen kaderen in de omvolking van het Sharia eiland dat Engeland is geworden ,zeker met een fanatieke moslim als burgemeester in de hoofdstad .
    Hij ging in de clinch met een hoernalist van het rioolblad De Morgen , die zich moest verantwoorden voor Tommy een moslimhater te hebben genoemd enkele dagen voordien , buiten wat gestamel en niks ter zake doende oneliners , heeft Tommy de man totaal ingepakt ,de eind zin in het filmpje van Tommy was dan ook Top hij zei ” Dat ging de hele andere kant op dan hij had verwacht ” de man kwam zelfs bijna nooit aan het woord , dergelijke dingen maken mijn dag goed ,het filmpje zie je hier https://www.youtube.com/watch?v=TZOgOBfgXUU&feature=youtu.be&fbclid=IwAR1ftWu_GIVl2Plz0R3L55CXC9SDAdoshQzUAs5PfXI8t8xhqMC9EuWPqig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.