Vlaanderen, ecologisch ontwikkelingsland? – 't Scheldt

Vlaanderen, ecologisch ontwikkelingsland?

Terwijl België in de lappenmand ligt, de begrotingstekorten oplopen en zelfs koning Filip niet meer weet hoe het met het pokkenland van zijn vader en nonkel Boudewijn verder moet, gaat het duur betaald en voorspelbaar kwebbel- en taterfeest in het Vlaams parlement gewoon door…

Terwijl België in de lappenmand ligt, de begrotingstekorten oplopen en zelfs koning Filip niet meer weet hoe het met het pokkenland van zijn vader en nonkel Boudewijn verder moet, gaat het duur betaald en voorspelbaar kwebbel- en taterfeest in het Vlaams parlement gewoon door.

Groene onzin

De prijs voor de domste quote van de week gaat met ruime voorsprong naar parlementslid Björn Rzoska. Van de groenen. Maar dat had u reeds geraden. Groene goeroe Björn beweert bij hoog en bij laag dat het klimaatplan van Vlaams minister van Energie en Omgeving Zuhal Demir (N-VA) van Vlaanderen een ecologisch ontwikkelingsland dreigt te maken. U dient dit nog eens goed na te lezen: Vlaanderen, ecologisch ontwikkelingsland. Vlaanderen is een van de meest welvarende regio’s van Europa en bij uitbreiding de hele wereld. Zonder de eeuwigdurende factuur die België heet, zouden we zelfs nog veel beter doen. Een mens vraagt zich af of mijnheer Björn uit het groene Waasland wel eens in een ontwikkelingsland voet aan land of aan de wal heeft gezet. Of hij de plastic rommel en het glas langs de vloedlijn tussen zijn tenen heeft gevoeld. Of hij de stank van verbrand rubber, kreupelhout en stront in de wijsneuzige neus heeft voelen prikkelen. Of hij het puin en de troep langs de weg heeft zien rondslingeren. En de torenhoge bergen vuilnis heeft getrotseerd, bergen waarbij vergeleken de Antwerpse Hoge Maey een acne-akkefietje in het aangezicht van een tiener is. Mijnheer Björn uit het groene Waasland moet misschien maar eens een dienstreis aanvragen om te onderzoeken hoe voorbeeldig, energiezuinig en CO2-vrij er wordt geproduceerd, gesorteerd, gebrommerd en auto gereden in Saigon, Mumbai en Peking. Zo lang China en India geen zak om het klimaat geven, kunnen we dikke truien blijven breien en ons kot isoleren tot we er bij neervallen en het weinige spaargeld van de armste sloebers onder de onzen helemaal kaalgevreten is.

Slag van de windmolen

Het zal wel waar zijn dat 100 kilometer per uur op de Brusselse ring niet veel uithaalt. We kunnen windmolens in onze achtertuin laten draaien en zonnepanelen op het dak van de florissante bedrijven van Fernand Huts subsidiëren tot al het geld op is. Zolang het gros van de groene en rooie profeten meent dat kernenergie de grote boeman is – de enige CO2-neutrale energie! – schieten we voor geen meter op. Dat de socialist Bruno Tobback – huurmoordenaar van zijn eigen ex-partijvoorzitter John Crombez – ook een afgezaagde riedel in het valse groene koor meende te moeten meeblazen, hoeft geen betoog. Tobback stelt dat Zuhal Demir beter een boetetocht naar Santiago de Compostella zou maken dan wel te planepoolen richting Madrid. Excellenties die zich hun halve leven in een met onze belastingen betaalde limousine van wafelenbak naar partijbureau hebben laten rondrijden, pleiten nu voor een bedevaart naar het barre noorden van Spanje: het is eens wat anders. Maar het blijft leugenachtig. Dat Anuna De Wever laat weten ook geen goed oog te hebben in het Vlaamse klimaatplan, zal ook niemand verbazen. De Heilige Anuna – tweelingzusje van Greta – wantrouwt Vlaams minister-president Jan Jambon omdat deze stelt dat we ons vertrouwen in technologie en wetenschap niet mogen verliezen. Wie meent dat God niet bestaat, werd een paar eeuwen geleden op de brandstapel gegooid. Wie vandaag, aan de vooravond van het jaar des heren 2020 beweert dat alleen wetenschap, technologie, innovatie en vertrouwen in de veerkracht van de slimste mens heil kunnen brengen, wacht hetzelfde droeve lot.

Suskewiet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *