Toen de socialisten nog manieren hadden om multiculturele problemen aan te pakken – 't Scheldt

Toen de socialisten nog manieren hadden om multiculturele problemen aan te pakken

‘tScheldt komt op plaatsen waar journalisten van De Morgen, HLN en Humo in geen jaren meer geweest zijn omdat het er ontbreekt aan hype koffiehuizen waar ze hun dagelijkse Mocha Light Frappuccino van 7 euro kunnen drinken…

‘tScheldt ging even een kijkje nemen in wijken waar socialisten van weleer wonen. Bij het concipiëren van de bewegingsnaam ‘Vooruit’ had Conner Rousseau immers ook in de achteruitkijkspiegel van zijn partij zitten turen op zoek naar succesformules uit ‘the good old days’.

In de Antwerpse wijk ‘den Bosuil’ in het dichtbevolkte district Deurne kregen we een en ander te horen. Een vriendelijk koppel woonde al ruim 40 jaar in een appartementsgebouw dat oorspronkelijk best wel wat standing had. Vandaag wordt hun niet schamele flat omgeven door vijandige componenten. Boven hen verblijft een negergezin van wie de vader zijn zoon leert basketten in de living. Boem-boem voor de glorie van de sport. De Marokkaanse familie onder hen heeft 4 kinderen (en 1 op komst) in een flat met 2 slaapkamers. De vader en de oudste zoon dealen en vandaliseerden recent de woonst van een buur die over hen had geklaagd bij de politie. We vernamen dat agenten al hadden toegegeven dat de wijk was opgegeven als een van meerdere no-go-areas van ’t Stad. Officieel fake news natuurlijk, want we laten niemand in de steek, hè.

Een blanke buur had een gekneusd sleutelbeen overgehouden aan een discussie over mondmaskers met een man van het negroïede type. Gelukkig had de man toch nog de kracht én de moed kunnen opbrengen om die gast met een fles op zijn tronie te meppen. Goed voor hem! Was misschien ook een oude socialist die nog op de barricades had gestaan.

Het koppel waarmee we babbelden herinnerde zich hoe in de jaren ’80 door mensen in een andere de buurt een moskee in wording werd gecontesteerd met zwarte vlaggen en al. Toenmalig burgemeester Bob Cools van de BSP maakte aan de Marokkaanse initiatiefnemers duidelijk dat ze niet welkom waren in de straat. Toen die moslims dan op zoek wilden gaan naar een andere straat vertelde Cools hen dat ze daar wellicht ook niet welkom zouden zijn, opgehitst als de bewoners waren door het Vlaams Blok (of ‘het verschijnsel’ zoals Cools het Blok typeerde). Uiteindelijk zocht het kabinet van de burgemeester een goedkopere locatie die verder weg lag en waarvoor de verbouwingsplannen wel eventjes geregeld gingen worden. O ja, en de subsidies ook, hoor. Zo loste je dat als socialist op in die dagen.

Ook het inmiddels uitgespuwde dienstbetoon loonde. Cools’ opvolgster Léona Detiège had via haar vader burgemeester Frans Detiège nog alle achterzaaltjes van de rode wijken leren kennen waar de mensen als cliënten werden opgevangen. In Wallonië gebeurt dat nog steeds. Na vele verloren jaren heeft de open deur-politiek ten opzichte van een ongebreidelde migratie van regering na regering geen slot meer. Boem-boem: nog even en het plafond bezwijkt. Geen vlucht vooruit meer.

***

‘tScheldt komt op plaatsen waar journalisten van De Morgen, HLN en Humo in geen jaren meer geweest zijn omdat het er ontbreekt aan hype koffiehuizen waar ze hun dagelijkse Mocha Light Frappuccino kunnen nuttigen. Steun ‘tScheldt. Kies een abonnement:

2 reacties op “Toen de socialisten nog manieren hadden om multiculturele problemen aan te pakken

  1. In de beginjaren van het Vlaams Blok toen De Winter .Annemans en co er nog ongebreideld tegenaan gingen in geuren en kleuren , kon ik begrijpen dat het bij de toenmalige naieve burger beangstigend overkwam. Maar nu zoveel jaren later, er zoveel voorspellingen veranderd zijn in feiten ,begrijp ik met de beste wil van de wereld niet dat ze nog steedts niet ernstig worden genomen.
    Misschien eens tijd om nog eens van naam te veranderen in NVB (nieuw Vlaams Belang) dat heeft voor NVA toch ook geen windeieren gelegd ? Die hadden in een vorig leven ook iedereen tegen .

  2. Daar veeg ik toch mijn in witte turnsloefkes gestoken voeten aan , mijn rode schaapjes zijn immers op het droge. “Ontwaaaaaak verwoooorpenenen der aaaarde” (uit het schunnig straatliedje “de Internationale”)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *