SP.A-voorzitter John Crombez kan niet tellen - 't Scheldt

SP.A-voorzitter John Crombez kan niet tellen

In de laatste rechte lijn naar de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen van zondag 26 mei 2019 laait het pensioendebat hoog op. In duel met N-VA voorzitter Bart De Wever gooide SP.A-voorzitter John Crombez de burgemeester van Antwerpen voor de voeten dat langer werken voor de N-VA nooit lang genoeg werken zal zijn.

In de laatste rechte lijn naar de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen van zondag 26 mei 2019 laait het pensioendebat hoog op. In duel met N-VA voorzitter Bart De Wever gooide SP.A-voorzitter John Crombez de burgemeester van Antwerpen voor de voeten dat langer werken voor de N-VA nooit lang genoeg werken zal zijn. Waarop De Wever verwees naar het Deense model waarbij de lat langer werken naast de lat van de toenemende levensduur wordt gelegd. Crombez dacht voor de kust van Oostende een vette vis te hebben gevangen. Niks van: De Wever had het over post-2070, het laatste kwartaal van deze eeuw. Niet over morgen, overmorgen of nog tijdens de eerstvolgende legislatuur. Wel waar: we dreigen – God verhoede! – allemaal 100 te worden. We zullen die rollators, dementiepillen, kankers, chemotransfusies, pampers, rust- en verzorgingstehuizen, geriaters, verplegers en mantelzorgers niet kunnen betalen. Behalve misschien wanneer er over enige decennia niet enkel langer maar vooral door meer mensen zal worden gewerkt en bijgedragen tot de sociale zekerheid dan vandaag het geval is. Er zijn nu al Belgen die langer met pensioen of bijstandsgerechtigd zijn dan ze hebben gewerkt. Onhoudbaar.

John Crombez weet dat, Bart De Wever weet dat, Gwendolyn – ‘waar is mijn bril?’ – Rutten weet dat, Wouter Beke weet dat. Alleen tot de met biologische sla dicht geplamuurde hersenpan van de groene calvonisten is dat nog niet doorgedrongen. In de doodlopende straat waarin de Noord-Koreaanse communisten van de Grote Roergangers Mertens en Hedebouw voortsjokken ook nog niet.

Loopbaanlengte

De politiek-correcte regimepers kon haar vreugde nauwelijks verbergen. John Crombez doet Bart De Wever pijn! Bart De Wever in het nauw! Het fatale zinnetje van Bart De Wever! Op de VRT was de vreugd zo mogelijk nog groter. Het leek wel of Crombez klaar was om de N-VA naar de kroon te steken en de grootste partij van Vlaanderen te worden: een sprong van 10 naar 30 procent van de stemmen.

Crombez heeft langer doorgeleerd dan de meesten van ons. Hij zou moeten weten dat de leeftijd waarop een arbeider, bediende, ambtenaar of zelfstandige met pensioen gaat er niet toe doet. De hamvraag is: hoe lang heeft iemand gewerkt? In het partijprogramma van de SP.A lezen we dat 42 jaar werken & bijdragen zou moeten volstaan voor een degelijk pensioen. Wat de SP.A niet vertelt is dat de gemiddelde loopbaanlengte in België slechts 32 jaar en 6 maanden bedraagt. Als Crombez zijn eigen verkiezingsprogramma gestand wil doen, zegt hij tegen zijn schaars geworden kiezers: we zullen met zijn allen 42 jaar moeten werken en voor veel, zeer veel Belgen betekent dat dat ze minstens 10 jaar langer aan de slag zullen moeten zijn dan vandaag het geval is. Tegen leraren, politie, brandweer, kompels, luchtverkeersleiders, collega-politici en collega-professoren en NMBS-machinisten moet Crombez zeggen: gedaan met alle uitzonderingsregimes! Iedereen werkt 42 jaar! Is dat de kernboodschap die Paul ‘Trompette’ Magnette en Crombez huis aan huis zijn gaan vertellen? Niet alleen in Oostende maar ook in Charleroi, La Louvière, Seraing en Luik?

Krompraat

De kromme redenering van Crombez en de SP.A rammelt langs alle kanten. Wanneer 65 opnieuw de wettelijke pensioenleeftijd moet worden èn iedereen na 42 werken van een redelijk pensioen kan genieten, dienen alle Belgen ten laatste op hun 23ste verjaardag aan de slag te zijn. Crombez weet als geen ander dat deze rekensom door de maatschappelijke realiteit en lamlendige studietrajecten is ingehaald. En nog geen beetje! Het is in dit land de geldverslindende gewoonte geworden dat iedereen op kosten van de gemeenschap en van mama en papa mag doorleren tot alle hersenkwabben gelijk hangen. Veel jongelui proberen het eerst in de economie. Daarna in de psychologie. Daarna in de theaterwetenschappen. Om te langen leste eindelijk helemaal zichzelf te zijn in een of andere kunstopleiding, tussen kleipot en keramische oven. Veel studenten zitten één, twee, drie jaar langer in de aula dan voor het behalen van een master in de agogiek dan wel een bachelor in de seksuele opvoeding wordt begroot. En dan hebben velen nog geen zin om gezwind aan de slag te gaan! Een Erasmusjaartje kan er ook nog wel bij. Een voettocht naar Compostella. Backpacken richting Thailand om de helende kracht van yoga te snuiven. Niet weinigen zijn de 25 al een eind voorbij wanneer ze in Hotel Mama uitchecken en hun eerste schreden op de arbeidsmarkt zetten. Vijfentwintig plus 42 is hoeveel? Juist: 67! Als dertigjarige achterwaarts kijkende oftalmoloog toch een keer afgestudeerd? Dertig plus 42 is 72. Aan de lopende band op je 16de? Zestien plus 42 is 58. Een kind kan de was doen.

In het radiokwebbelprogramma ‘Kies19’ heeft John Crombez een samenwerking met de N-VA afgewezen.

Niet kunnen tellen is erg.

Als inclusieve, verbindende, progressieve, breeddenkende en constructieve socialistische partij een derde van de Vlaamse kiezers bij voorbaat buitenspel zetten, is zo mogelijk nog erger.

Tibeert

***

Het worden barre tijden…‘tScheldt wil een oorlogskas aanleggen tegen socialistische newspeak, socialistische natte dromen en socialistische blinde vlekken op de voorruit van Vlaanderen. Steun ‘tScheldt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.