Metropool zonder Hotel Metropole – 't Scheldt

Metropool zonder Hotel Metropole

Na een tot de verbeelding sprekend bestaan van 125 jaar houdt het Brusselse 5-sterren Hotel Metropole op te bestaan…

Na een tot de verbeelding sprekend bestaan van 125 jaar houdt het Brusselse 5-sterren Hotel Metropole op te bestaan. Behalve in de tintelende herinneringen van duizenden geliefden, minnaars en minnaressen, popsterren en chansonniers, schilders en schrijvers, politici en diplomaten, acteurs en actrices, vrijbuiters en gefortuneerde lanterfanters. Hoeveel dieper kan Brussel, hoofdstad van het naar adem snakkende België, thuishaven van de Europese Gemeenschap en hoofdkwartier van de NAVO nog vallen?

Het zal ongetwijfeld waar zijn dat Hotel Metropole heeft geleden onder de aanslagen in Parijs en Brussel, toch weer al vier jaar geleden. De voortwoekerende corona-crisis en de impact daarvan op het vliegverkeer en het internationale heen-en-weer van de toeristische meerwaardezoeker die in optimale omstandigheden van Brussel wil genieten, hebben het overlevingsperspectief van dit iconische hotel niet verbreed. Maar er speelt meer. Veel meer.

Socialistisch malgoverno

De voorbije decennia is Brussel een heel andere stad geworden dan de zwierige, vrije, kosmopolitische plek die qua magnetische aantrekkingskracht kon wedijveren met grote zus Parijs. Ooit een stad waar Vlamingen thuis waren. Waar iedereen zonder onderscheid van taal, komaf, rang of stand kon zwanzen en van mening verschillen in een volks café: voorbij, voorgoed voorbij. Iedereen kent wel een liedje waarin het bruisende, vandaag verdampte Brussel hartstochtelijk wordt bezongen. Hotel Metropole was het landmark van het Brouckèreplein. Omzoomd door bioscopen, theaters, chique cafés en andersoortige afspanningen op comfortabele loopafstand. Een eindeloze stoet burgemeesters van de gemeente Brussel, minister-presidenten, ministers en staatssecretarissen van het Brussels Gewest hebben veel te laat in de smiezen gekregen dat het in het hart van hun geliefde België van kwaad naar erger ging. Of ze kregen het wel degelijk in de smiezen. Maar het ontbrak hen aan de tegendraadse, politiek incorrecte moed om te luisteren naar de Brusselaar in de straat en tijdig het tij te keren. Rondhangende jongelui, drugs, armoede, kartonnen bekers, georganiseerde bedelaarsbendes uit de Karpaten, werkloosheid, schooluitval en dies meer. Agressieve testosterontieners die elk meisje voor hoer verrot schelden. Mocht je nooit of nimmer iets van zeggen. Laat staan in de krant gooien. Tuurlijk niet! Van die dingen horen nu eenmaal bij de heerlijke multi-etnische en cultureel verkwikkende smeltkroes die ons als mens, als gemeenschap, als land sterker en rijker zal maken. De verantwoordelijkheid voor de verloedering van Brussel door opeenvolgende door de PS gedomineerde bestuursorganen en een oncontroleerbaar kluwen van filialen – we beperken ons tot Samusocial – is ronduit verpletterend. Onderwijs, tewerkstelling, zelfredzaamheid, meertaligheid, orde, netheid en veiligheid in de openbare ruimte en het ondergrondse transport: quasi alles is er de voorbije jaren in Brussel manifest op achteruit gegaan.

Smet op Brussels blazoen

En dan moest de kers op de taart nog komen! Of liever: de Pascal Smet op het Brusselse blazoen. Als minister van Onderwijs in de Vlaamse Regering, richtte Smet alleen maar onheil aan. In de Brusselse Gewestregering zou deze flexibele paling zich eens met het verkeer en de inrichting van de openbare ruimte bemoeien. Smet wilde Brussel zien evolueren van een stad van auto’s naar een stad van mensen. Het ei van Columbus: het hart van Brussel wordt een voetgangerszone! En waar zit de knip? Op de belangrijkste verkeersas tussen Noord en Zuid, voor de deur van Hotel Metropole. Gauw nog wat parkeerplaatsen en veilige parkeertorens schrappen en klaar is kees: Brussel is van de mensen!

Wanneer het donker is gevallen, durft geen mens die gehate voetgangerszone doorkruisen. Dagjestoeristen, shoppers, Ancienne Belgique-concertgangers en museumbezoekers kunnen niet snel genoeg thuis zijn. De voetgangerszone is vol gepleurd met plantenbakken en boompjes in de knop. Overal lege blikken, etensresten en kots. Rondhangende en zwervende verslaafden. Weg verkeer, weg sociale controle, weg gezonde en leefbare sociale mix: welkom doffe ellende, onbereikbare restaurants, nachtwinkels, gokpaleizen, kroegen zonder bier en wanhopige tippelaarsters. Wat er met Hotel Metropole te gebeuren staat, is onduidelijk. Meer dan 120 werknemers verliezen wellicht hun baan. Misschien wordt een overnemer gevonden. Misschien kan het prachtige café annex terras worden gered. Maar zoals het in Hotel Metropole zalig genieten was, wordt het nooit meer. Voorbij, voorgoed voorbij.

***

Het is dat een ‘nar’ als ‘tScheldt U de waarheid moet zeggen. Steun de ‘nar’. Steun ‘tScheldt met een abonnement: 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *