Hoe LINKS het lichaam tot haar politieke project kneedde – 't Scheldt

Hoe LINKS het lichaam tot haar politieke project kneedde

Alles wat met lichamelijkheid te maken heeft behoort blijkbaar tot het linkse gedachtengoed

Alles wat met lichamelijkheid te maken heeft behoort blijkbaar tot het linkse gedachtengoed.

**

Van geslacht veranderen? Een progressieve verzuchting. De mondmaskerplicht? Vurig verdedigd door bange burgers en moraliserende commentatoren van linkse signatuur. Abortus? Een vrouweneis en dus afkomstig van een verdrukte minderheid (echt?). Heb je een kleurtje? Dan heb je recht op compensaties, quota, inhaalbewegingen, dekolonisering, excuses en respect. Ben je geen hetero? Dan behoor je bijna verplicht tot de LBGTQ-gemeenschap. Euthanasie? Een progressief einddoel.

Ben je een mindervalide? Een hoogbegaafd kind? Een hypersensitief omgevingsslachtoffer ? Een vleesvijandige vegetariër? Een bewoner van een industriegebied? Een fervente fietser die zich goed in zijn vel maar onveilig op de weg voelt? Iemand die de drank heeft afgezworen? Een door de Russische roulette der genetica extra zwaar getroffen Covid-patiënt? Een arbeider met een beroepsziekte? Een HIV-overlever? Een slachtoffer van huiselijk geweld? Een zwakbegaafd meisje uit een achtergesteld socio-economisch milieu? Een vluchteling met uitputtingsverschijnselen? Een schrijver zonder subsidies maar wel met een compulsief optredende depressie? Een herstellende van een overdosis tatoeages? Een dikkerd die ‘fat shaming’ heeft meegemaakt? Een presentator met een hazenlip? Een kalende sportjournalist? Een politiek commentator die niet uit de kast geraakt? LINKS!

Waar het klassieke linkse discours zich richtte op medezeggenschap en verheffing voor het volk, is het accent gaandeweg meer gaan liggen op een versplintering van rechten. Hervormers groeven steeds dieper in middens die onder discriminatie te lijden hadden. Steeds meer nieuwe groepen met onbekende noden moesten vurig verdedigd worden. Op zich lijkt dat een waardig streven, want er blijven inderdaad vaak lijdende mensen onder de radar van de maatschappelijke leidmotieven.

Hoe zit het echter wanneer het slachtofferschap een martelaarschap wordt? Wanneer een huidskleur de garantie wordt op een Emmy Award? Moet een acteur niet worden beloond voor zijn talent en inzet? En wat met conflicten tussen minderheden waaraan de ‘ouderwetse’ man of vrouw niets kan verhelpen? En misschien zijn die ouderwetse fossielen wel veel frisser van geest dan de zelfverklaarde bevrijders. Misschien kijken die wel naar betere films, lezen die interessantere boeken en gaan die harmonieuzer om met hun exotische buren dan menig verzuurde linkse culturo.

Wat met homo’s die naast allochtonen wonen en worden gepest omwille van hun geaardheid? Ja maar, misschien zijn die Marokkanen niet per se tegen iemand die gay is maar gewoon tegen een ambetanterik met toevallig die geaardheid, betoogt een linkse Gutmensch dan. Is een vegetariër of een natuurliefhebber per definitie links? Als je met een hypersensitief persoon praat zul je horen dat die zich meestal ergert aan geblaat van exotische buren. Is een vrouw sowieso voor een abortuswet zoals in de geest van wat socialisten, liberalen en groenen wilden? Kijk nu naar Amy Cohen Barrett die opperrechter wordt in het Amerikaanse Hooggerechtshof. Ja maar, dat is een katholieke kwezel, stellen progressieven dan. Het blijft wel een vrouw met het recht op een overtuiging. Ben je anti-vrouw wanneer je ethische thema’s voorzichtiger wenst te benaderen? Mag trouwens een schrijfster als J. K. Rowling iemand die menstrueert nog een vrouw noemen zonder weggehoond te worden door beschermers van de transgenderfauna? Is iemand met een beroepsziekte een uitgebuite werknemer of koos hij er ooit bewust voor om een lucratief risico te nemen? Wat met slachtoffers van gekleurd huiselijk geweld? Is dat die mensen ineens ‘hun’ cultuur waarover de maatschappij niet mag oordelen? Dit soort ‘positief’ vooroordeel horen mishandelde allochtone vrouwen al te vaak.

We denken tenslotte aan de georganiseerde kinderhandel in Engeland die tot een paar jaar geleden werd toegedekt door ‘weldenkende’ instanties omdat het hier over Pakistanen ging. Wat is er aan die houding zo progressief? Kortom, een versplintering van rechten leidt tot rechteloosheid. Goede bedoelingen werpen slechte gevolgen indien gerijpt inzicht ontbreekt.

Het lichaam van een individu is voorwerp van een ideologie geworden. Niet de geest maar het lijf is nu de symbolische inzet van links geworden. De ‘Black Lives Matter’-ratelmolen is het meest extreme voorbeeld van lichamelijke kenmerken die op het schild worden gehesen. Er zal altijd wel iemand overblijven voor wie het gaatje niet gevuld geraakt. De exclusieve toe-eigening van lichamelijke kenmerken die mogelijkerwijs tot discriminatie leiden is de voorlopig laatste sparteling van een ouderwets Links op zoek naar kiezers.

***

‘tScheldt stelt vragen die in de reguliere pers niet meer gesteld worden wegens ‘onkies’ of ‘politiek niet correct’. Steun ons, de BPNC-ers, de Bewust Politiek Niet Correcten!

10 reacties op “Hoe LINKS het lichaam tot haar politieke project kneedde

  1. Ik ben ook qua lichamelijkheid beklagenswaardig, politiek-correct beschouwd. Ik ben beschaamd om het te zeggen maar mijn middelste “been” komt slechts tot aan de knie van mijn beide buitenste benen en wijst soms uitdagend recht naar boven om klodders te spuwen naar provocerend naakt vrouwvolk. Mijn psychiater zegt dat ik er maar moet mee leven “zoals een invalide met zijn houten been”

  2. Waarom besteedt onze journaille-istieke Linkse Medemens geen aandacht aan patiënten die onder het lichamelijk euvel “oorlelitis maximus vulgaris” gebukt gaan ? Zouden zij wanen dat het grappig is om bij regenweer buiten te wandelen terwijl de regen van onze enorme oorlellen sijpelt en onze beide schouders kleddernat maakt ? Maar wat moet een Afrikaanse olifant dan wel te lijden hebben, die beduidend grotere oren heeft dan de Indische vraiant olifant,, zou een PoCo-jounraille-ist kunnen opwerpen, met blinde vlekken op het netvlies daar een olifant toch geen schouders heeft, waar de regen vanaf zijn oren zou kunnen van af lekken. Zelfs de olifant van een bekend chocolade merk niet.

  3. Waarom besteedt onze journaille-istieke Linkse Medemens geen aandacht aan patiënten die onder het lichamelijk euvel “oorlelitis maximus vulgaris” gebukt gaan ? Zouden zij wanen dat het grappig is om bij regenweer buiten te wandelen terwijl de regen van onze enorme oorlellen sijpelt en onze beide schouders kleddernat maakt ? Maar wat moet een Afrikaanse olifant dan wel te lijden hebben, die beduidend grotere oren heeft dan de Indische variant olifant,, zou een PoCo-journaille-ist kunnen opwerpen, met blinde vlekken op het netvlies daar een olifant toch geen schouders heeft, waar de regen vanaf zijn oren zou kunnen van af lekken. Zelfs de olifant van een bekend chocolade merk niet.

  4. Hopelijk mogen wij hier ALLES zeggen. Want op HLN mag je niet meer mee spelen als je de reclame van hun NIET TOELAAT. Als dat hier ook de werkelijkheid is. Moet je dat zeggen en kan ik een ander blad nemen. Misschien Charlie Hebdo.

  5. Te koop gevraagd “een baarmoeder met eierstokken” ter vervollediging. Tweedehands mag , maar dan wel onbeschadigd, dus zeker de eierstokken zonder eierschalen aub. om buikpijn te voorkomen.

  6. Is het jullie ook al opgevallen dat men geen folder of reclamespot meer kan bekijken of daar is de obligate gekleurde alibi-medemens. Niet dat het een meerwaarde geeft aan die reclameshit, maar om politiek correct te zijn is het nu eenmaal verplicht. Idem met een films. Geen enkele raket vertrekt nog naar een andere galaxie of tenminste één neger en één chinees zitten achter het navigatiepaneel. Het positief gediscrimineer begint écht absurde vormen aan te nemen.

    1. Gewoonlijk gaat het in tal van reclames om een gemengd koppel ; een neger met een blanke vrouw, kennelijk nooit om een blanke man met een negerin, let er maar eens op ! In tal van reclames komen bijna geen blanke figuranten meer voor, maar meestal wel volk van gemengde origine met guitige bruine knaapjes met een enorm krullenbol kapsel, let er eens op…..
      Als tal van reclames zich dat niet meer tot de blanke meerderheid aan consumenten willen richten, wat hun democratisch recht is, dan moeten ze hun producten en/of diensten maar pogen te slijten aan de etnische minderheden, die ze laten figureren in hun reclames. Autochtonen zijn vrij om dusdanig geadverteerde producten of diensten niet meer aan te kopen, zeg maar te boycotten wegens allochtonofiele autohtonofoob-
      discriminatoire reclames.

  7. Dag Dr. Onkaert, het staat Blanke Mensen volkomen vrij om zich enkel nog producten en diensten aan te schaffen waar de autochtone meerderheid in figureert bij reclameadvertenties i.p.v. een derderangs rol aangemeten te krijgen. Zo kunnen producenten en dienstverlenende bedrijven onder de nodige autochtone druk gezet worden om de objectief-correct constateerbare realiteit der samenstelling en omvang van de respectievelijk te kennen en appreciëren bevolkingssegmenten niet meer gestaag onder de politiek-correcte mat weggevaagd ter vileine PoCo-Propaganda-Censuur !

  8. Uiteraard moet men diverse gekleurde “acteurs ” inhuren , het is immers kleurtelevisie ,met zwart-witte grijstinten kan je geen gutmenschen overtuigen kleur te bekennen !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *