Grüsse aus Ostbelgien – 't Scheldt

Grüsse aus Ostbelgien

Je zal maar poetshulp zijn in deze corona-epoche. Enkele weken geleden – in tempore non suspecto – was er een staking in de sector. Poetshulpen die met dienstencheques worden betaald, vroegen 1 euro opslag. Na onderhandelingen kregen ze opslag, iets van “zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, cinco” procent…

Je zal maar poetshulp zijn in deze corona-epoche. Enkele weken geleden – in tempore non suspecto – was er een staking in de sector. Poetshulpen die met dienstencheques worden betaald, vroegen 1 euro opslag. Na onderhandelingen kregen ze opslag, iets van “zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, zero, cinco” procent.

**

En alsof dat nog niet genoeg was, zitten heel wat poetshulpen nu al bijna drie weken noodgedwongen thuis want de dienstenchequesbedrijven zijn allemaal gesloten. “De veiligheid van onze medewerkers is het belangrijkste”, klinkt het daar.
Dit alles houdt schrijver-kluizenaar Marnix Peeters niet tegen. Van achter zijn schrijftafel in de Oostkantons voert hij al een jaar een kruistocht tegen poetshulpen. In zijn zaterdagse column in De Morgen maken hij en zijn vrouw Jana zich geregeld druk in mensen die een poetshulp in huis halen. “Wij poetsen ons huis zelf en dat zou iedereen moeten doen”, klinkt het Diktat aus Burg-Reuland. (Wellicht vindt Peeters daar geen poetshulp die zijn eindeloze rij lege bierflesjes wilt opruimen.)

Afgelopen weekend mocht Peeters zijn duivels nog een keer ontbinden in het Radio 1-programma ‘De toestand is hopeloos maar niet ernstig’, toevallig gepresenteerd door zijn zus Annemie. Het klonk zo: “We kijken op Facebook wat verbijsterd naar de nervositeit waarmee de mensen in de beschaving zich proberen aan te passen aan de Nieuwe Tijden. Thuisblijven. Thuiswerken. ‘Ik help nu mijn poetshulp’, zegt een meisje trots. ‘Waarom heb je in godsnaam een poetshulp?’, zegt mijn vrouw. Als je wil, heb je tijd zat.”

Waar komt die haat jegens poetshulpen toch vandaan? Een onschuldige lezer of luisteraar zou stilaan gaan denken dat die Peeters ooit met zijn broek op zijn enkels is betrapt door de kuisvrouw. Of heeft hij ooit een affaire gehad met de poetsvrouw waar zijn vrouw is op uitgekomen? We zullen het nooit weten. Dat is het voordeel van het leven in een klein dorp in een afgelegen hoekje van ons land. Waar Peeters trouwens al helemaal op de hoogte is van de plaatselijke mores. “Ik denk wel eens dat je hier eerder aan iemands dochter mag zitten, dan aan zijn hout”, zegde hij onlangs in Humo. Wie verwondert het nog dat die mens geen poetsvrouw kan krijgen?

***

‘tScheldt vecht elke dag tegen deugdenkers. Intellectuelen die zich verheven voelen boven ‘de poetshulp’. Vecht met ons mee. Kies een abonnement:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Aanmelden
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.