Groen klopt (opnieuw) aan de deur - 't Scheldt

Groen klopt (opnieuw) aan de deur

Een verheffend schouwspel is het niet. Maar het is wel spannend natuurlijk, het gerommel in de gordijnen van de Wetstraat en het Martelaarsplein. Na zich hooghartig, afwijzend en onprofessioneel te hebben gedragen, lijkt Groen spijt te krijgen dat de klimaat neutrale tuinkabouters niet aan het feest zullen zijn…

Een verheffend schouwspel is het niet. Maar het is wel spannend natuurlijk, het gerommel in de gordijnen van de Wetstraat en het Martelaarsplein. Na zich hooghartig, afwijzend en onprofessioneel te hebben gedragen, lijkt Groen spijt te krijgen dat de klimaat neutrale tuinkabouters niet aan het feest zullen zijn.

Pijnlijke schertsvertoning

Dat de Vlaamse politieke kaste niet wil begrijpen dat de pijnlijke schertsvertoning rond de vorming van een Vlaamse regering God en Klein Pierken stilaan de strot uit komt, zegt iets over de totale wereldvreemdheid die zich van het politieke bestel heeft meester gemaakt. Het draait niet om uw belang, uw welzijn en uw welvaart. Het draait om het belang van door u loodzwaar gesubsidieerde politieke partijen, hun mandatarissen, hun studiediensten, hun personeel en hun bevoorrechte toegang de echte cenakels van de macht in de coulissen van de politieke klucht die België heet. Bart De Wever speelt het slim. Maar hij speelt met vuur. De waarheid is dat het veel kiezers geen zak meer kan schelen welke partijen de komende vijf jaar de dienst in Vlaanderen uitmaken. De kiezer wil een oplossing voor nabije problemen, that’s it. Zes miljoen bomen? Begin met ze te planten! De wachtlijsten in de zorg, het Persoonlijk Assistentiebudget, kinderbijslag, openbaar vervoer, energiefactuur, kinderopvang, toponderwijs, fietspaden: de to-do-lijst is al een paar decennia krek dezelfde. Wie er ook aan het roer zit, we schieten voor geen meter meer op. Integendeel. Het bestaan van elke dag wordt almaar ingewikkelder, complexer en vooral duurder. Daar zijn de zwaksten het eerste slachtoffer van. Wat we zelf doen, doen we beter is verworden tot we krijgen niks meer voor mekaar. De likkebaardende manier waarop Groen nu aan de deur klopt om toch te mogen meespelen, versterkt het misprijzen van steeds meer Vlamingen voor het zichzelf bedienende politieke bedrijf. N-VA, SP.A, Open VLD, CD&V en Groen moeten goed beseffen dat de volgende Vlaamse regering – hoe ze ook is samengesteld – het verschil zal moeten maken en godverdomme doen wat moet gedaan worden (zie to-do lijst boven). Of er zal in 2024 geen meerderheid meer mogelijk zijn zonder het Vlaams Belang. Wijle benieuwd!

Schetterend kanon

Opvallend in de operatie ‘Wij willen toch meedoen’ is de totale afwezigheid van de Mechelse koekoek Kristof Calvo. Zag zichzelf in de aanloop naar de verkiezingen van 26 mei 2019 reeds in de 16 achter een kopje gemberthee zitten. Maar verdween na het schamele resultaat van de gedoodverfde overwinnaar Groen in het maquis. Niks meer van vernomen. Op het Vlaamse niveau heeft het Schetterende Kanon van Borgerhout, partijvoorzitter Meyrem Almaci haar fractieleider Björn Rzoska onder de arm genomen om alsnog in de onderhandelingen die tot een Vlaamse regering moeten leiden in te breken. Mocht u graag hardop dit blad lezen: Björn Rzoska dient te worden uitgesproken als BJEURN ZJOSKAA. Rzoska is soepeler in de leer dan Calvo en menige andere groene heilsoldaat. Misschien een plus: als historicus heeft Rzoska zich omstandig verdiept in de geschiedenis van de Vlaamse Beweging & de collaboratie. Dat komt zo: zijn grootvader langs moederskant was ‘ne zwarte’ die in het interneringskamp van Lokeren heeft gezeten. In de wandeling ‘De universiteit van Lokeren’ genoemd. Remi Piryns, grootvader van Freya zat daar ook, samen met talloze Vlaamse al of niet vermeende collaborateurs. Zestig procent van de bewoners van het hechteniskamp werd nooit veroordeeld. Cijfer dat iets zegt over de willekeur in het Belgische juridische, wraakzuchtige niemandsland van toen. Langs vaderskant was grootvader ‘ne witte’ . In zijn zeer leesbare en interessante boek ‘Ze komen allen aan de beurt, de zwarten’ (Davidsfonds/Leuven 1999) verbaast Rzoska zich er niet weinig over dat het zijn ouders is gelukt de ideologische diepte tussen hun beider familiale achtergrond te overbruggen. Is Groen bereid de ideologische diepte met de N-VA te overbruggen? En alle bruggen met het rabiate anti-Vlaamse linkse-bobo-Ecolo op te blazen? Wijle benieuwd!

Tibeert

***

Welk medium analyseert de politiek nog vanuit de gedachte of het Vlaanderen wel allemaal ten goede komt? Ah, ja, juist, ‘tScheldt….Steun ‘tScheldt! Klik hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.