Geen rooie strik voor Vlaamse frieten - 't Scheldt

Geen rooie strik voor Vlaamse frieten

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Is genoteerd: Wallonië wil van geen Vlaamse investeringen weten. Ook niet van 300 à 500 banen in Frameries, de nog altijd geteisterde rafelrand van de Henegouwse Borinage. De West-Vlaamse frietkoning Clarebout – met vestigingen in Waasten en Nieuwkerken – heeft nood aan ruimte en extra productiecapaciteit. De marktleider frieten en kroketten liet zijn oog vallen op Frameries, een kruispunt waar Wallonië, Frankrijk en Vlaanderen net niet tegen elkaar aan botsen. Een beetje normale waarnemer zou verwachten dat dit goede nieuws – eindelijk aan het werk! – in het armlastige Henegouwen dat economisch nog altijd doodziek is, op luid applaus wordt getrakteerd. Niet dus.

In Frameries gaan petities rond tegen de mogelijke komst van een mega-Vlaamse friettent. ’t Zal er stinken, zegt een buurtbewoner. Vreemde bedenking na decennia van zwaar vervuilende kolen- en staalindustrie. Vrachtwagens met aardappelen zullen bijdragen tot de opwarming van de aarde. ‘Terwijl onze jongeren zich te pletter marcheren voor het klimaat’, zegt één van de actievoerders. Het niveau van het Franstalige Onderwijs is er nog beroerder aan toe dan het Vlaamse, leert het recente PISA-rapport. Maar bosbrossen staat daar gelukkig ook op het leerprogramma. De werkloosheid in Henegouwen piekt boven de 17 procent. Terwijl de werkloosheid in West-Vlaanderen quasi onbestaande is geworden. En in de rest van Vlaanderen een ‘war on talent’ zoals nooit voorheen woedt. In Wallonië raken laag opgeleide, doelloos rondhangende tieners en jonge mannen niet aan de bak. Dan is de komst van een fabriek waar iedereen die wil werken gelijk aan de slag kan toch een opsteker?

De lokale PS-coryfeeën waren het project aanvankelijk genegen. Maar lijken nu te plooien voor het protest van de trouwe rooie kiezer die liever wil dat alles bij het oude vertrouwde werkloze blijft. Liever lekker in de door Vlaanderen gefinancierde hangmat blijven wiegen. Werkloosheidsuitkeringen onbeperkt in de tijd: uniek in de wereld. En het Acht Uren Huis is om 08u00 open. Voor een gezond en verkwikkend Leffe-ontbijt met sigaretje Belga toe. Zijn wij Vlamingen dwazenkloten geweest door met honderdduizenden koolputters Wallonië en België op te stuwen in de vaart der volkeren. Bak die frieten en kroketten op de voormalige Opel site in Antwerpen. Kunnen ze met een eenvoudige kraanzwaai container na container de wilde wateren en de hele wereld in. Het Henegouwen van grote roerganger Elio Di Rupo moet de Vlaamse ondernemingszin, werklust en onze frieten niet. Zelfs niet met een rooie cadeaustrik. Pretpedagogie, klimaatonzin & voorgebakken friet: Vlaanderen heeft heel wat mee te nemen naar de eerstvolgende verkiezingen! Als zelfs de nationale friet ons niet langer met elkaar verbindt, wie of wat dan wel?

Tibeert

***

Foto: Buiten miserie is er in het dorp Frameries niet veel te vinden. Toch één lichtpunt in de troosteloze geschiedenis van dit dorp. Het is het geboortedorp van Maggy Wauters (1953). Ze werd op 16-jarige leeftijd Belgisch Kampioen…discuswerpen. 

***

‘tScheldt = vakantie voor de geest. Steun ‘tScheldt!

3 reacties op “Geen rooie strik voor Vlaamse frieten

  1. Niks nieuws dus onder de zon ,nog niet zo lang geleden moest ik regelmatig dure goederen gaan afleveren nabij de
    ‘Poubelle sonoré ‘ zoals de walen hun luchthaven noemen , in een splinternieuw distributiecenter met maar liefs
    110 laad kaaien met elektronische laadbruggen ,waarvan er slechts 3 DRIE gebruikt werden ,de rest heb ik nooit
    weten gebruiken .
    In dit door een Amerikaan gerund bedrijf “werkten” zowat alle nationaliteiten door elkaar , een Babylonische nachtmerrie
    zonder weerga , het resultaat was navenant , niemand verstond elkaar ,driekwart van het “werkvolk” was analfabeet en
    stonden steevast buiten te roken terwijl de rijen vrachtwagens die moesten lossen of laden met de minuut langer werden
    en de agressie van de chauffeurs meer en meer toenam ,De goederen ,sommigen elektronica ,of in mijn geval toners
    zijn nooit op de bestemming geraakt of doken ergens anders in de wereld op met miljoenen schadeclaims tot gevolg.
    De Amerikaan vroeg eens aan mij hoe het kwam dat in Vlaanderen bijna iedereen Engels kon ,en de werknemers zelfs geen moeite deden naar hem te luisteren ook dat het een vergissing was om daar te hebben geïnvesteerd.
    Een vijftal maanden later is de zaak gesloten , de meeste klanten zijn NOOIT vergoed ,wegens geen bankgaranties ,en de
    Yank hebben ze nooit terug gevonden.

    Spreuk van de dag ; Waar werk is vindt je geen Waal .

  2. Jammer dat mijn epistel plots weg is (door capcha denk ik) mijn ervaringen als leverancier in Waalse distributie bedrijven
    Hallucinante ervaringen gehad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.