ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent Elitaire rechter niet echt terughoudend over zijn hoogmoed: de rechtsstaat in zijn blootje – 't Scheldt

Elitaire rechter niet echt terughoudend over zijn hoogmoed: de rechtsstaat in zijn blootje

De ivoren toren van justitie kreeg deze week plots een gezicht, Luc Hennart. Luc en de zijnen leven op Mars, wij in Vlaanderen…

Geen carnaval dit jaar? Toch wel, want in De Afspraak op Canvas – het VRT-programma waar een elite volgaarne haar meningen komt spuien – zagen we afgelopen week een als kerstboom opgetuigd mannetje opduiken. Het bleek een rechter te zijn die afgetuigde politiemensen een les in democratie kwam geven.

Deze stripfiguur van PS-signatuur zat gestrikt en afgeborsteld in de studio alsof hij in zijn maçonnieke werkplaats net een fraaie bouwsteen had neergelegd. Het heertje moest gewoon een vrijmetselaar zijn, zo een van de oude soort die de Rede aanbidt zonder enig gevoel voor redelijkheid. Zelfs Phara vroeg het mannetje of hij besefte als ‘wereldvreemd’ over te komen bij de kijker.

Wat was er aan de hand? Een ministeriële omzendbrief die aandrong geweld tegen agenten niet langer te seponeren viel bij de rechterlijke macht in dovemansoren. Dat standpunt vertolkte Luc Hennart, erevoorzitter van de Franstalige rechtbank van eerste aanleg in Brussel. Hij oordeelde dat een rechter wel onafhankelijk zal bepalen of iemand met een blanco strafblad die een flik aftoekt, al dan niet straf verdient. Dat zal een of andere minister niet bepalen, laat staan het gepeupel met stemrecht. Politievakbonden reageerden furieus. Tja, scheiding der machten, weet u wel? Laten we inderdaad scheiden van die arrogante togakliek. Het doet ons meer begrip opbrengen voor de Poolse regering die haar bende hoogbejaarde communistische rechters op de schroothoop wil. ’Oei’, stamelt de Europese Unie dan, maar dit terzijde.

Zoals ambtenaren zich objectiever achten dan private personen bij het beoordelen van kunst, zo bewonderen rechters zichzelf als neutrale rechtvaardigheidsridders. Wat er aan onheil op straat gebeurt wordt door hun ‘edele’ zintuigen niet opgepikt. Hun dure smaak houdt hen immers ver van de straat. De rechtsstaat is een illusie geworden waarin we op straffe van smaad verplicht moeten geloven. Op hier een daar een werkelijk onafhankelijke rechter mét gezond verstand, gerijpte ontwikkeling en reële ervaring na, bevindt de derde macht zich in een bubbel. Vrij van corona, vrij van controle, vrij van concurrentie. Hemels, zo’n biotoop.

In die uitzending met Phara moest Vlaams minister van justitie Zuhal Demir zichtbaar haar hoofdschudden heftig onderdrukken over zoveel zelfwaan. ‘U bent bijna van mij af’, grapte het mannetje dat inderdaad al over zijn vervaldatum zat. Er zijn echter nog flink wat andere creaturen zoals hij. Ver van het volk gestemde wetten en willekeurige interpretaties ervan gaan door voor het recht. De komedie van de Ongestelde Lichamen, die nooit op de nieuwjaarsreceptie van de koning ontbreken, is niet meer om te lachen. Het mannetje in De Afspraak leek op een verdachte die er zichzelf inpraat en dat helemaal onbewust.

**

Illustratie: rechter Luc Hennart

***

Als de ivoren toren van justitie een gezicht kreeg (de gevlinderstrikte Luc Hennart), dan is ‘tScheldt een spiegel. Help ons glanzen. Kies een abonnement:

 

4 reacties op “Elitaire rechter niet echt terughoudend over zijn hoogmoed: de rechtsstaat in zijn blootje

  1. Men kan alleen maar hopen dat de volgende die door het geïmporteerd crapuul eens wordt bespuwd, gestampt en daarna stevig afgetuigd en beroofd wordt zo’n wereldvreemde arrogante kwal is. O ja, ze mogen ook nog zijn ruiten gaan inkloppen en ondertussen zijn dure slee in brand steken. Misschien vallen de schellen dan van de ogen van die linkse pretentieuze imbeciel.

  2. Hij is idd een karikatuur van zichzelf, maar zegt (zot van glorie) wat de meeste magistraten denken, nl dat zij zich verheven voelen van het klootjesvolk en hier vallen politiediensten ook onder. Zij weten dat niemand hen kan controleren op de uitvoering van hun bevoegdheden.
    Nog kwalijker is dat zij een pokerspel spelen met de ministeriële kabinetten. De wetgevende macht is het beu dat magistraten niet alleen hun onbekwame of niet presterende collega’s beschermen, maar ook verder ongecontroleerd hun laars lappen aan de werkuren omdat dit hun lucratieve bijverdiensten in gevaar brengt.
    Nog straffer is dat zij de belastingbetaler gijzelen. Ah, we krijgen niet meer geld, dan zullen wij nog trager gaan werken en eens zien wie dit het langste volhoudt. Nu terug gij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *