De verdoken verdorvenheid van de modieuze betweters - 't Scheldt

De verdoken verdorvenheid van de modieuze betweters

Mary Beard spot graag met zichzelf als academica en dat siert haar. Ze weet dat ze er uit ziet als een oude tante met een rammelend gebit en een toverkolkapsel. De draperieën rond haar tonvormig lichaam ademen een gezellige groezeligheid uit. Ze zoekt vaak naar haar woorden maar die komen er dan wel raak uit…

Mary Beard spot graag met zichzelf als academica en dat siert haar. Ze weet dat ze er uit ziet als een oude tante met een rammelend gebit en een toverkolkapsel. De draperieën rond haar tonvormig lichaam ademen een gezellige groezeligheid uit. Ze zoekt vaak naar haar woorden maar die komen er dan wel raak uit.

Als historica, gespecialiseerd in het oude Rome, heeft ze bestsellers en veelbekeken televisiedocumentaires op de wereld losgelaten. Ze is zo Brits dat je haar prompt alle excentrieke trekjes vergeeft. Als presentatrice van het ‘high brow’-laatavondprogramma Front Row brengt ze een stel intellectuelen voor de camera om daar dan tot voorbij de horizon van het uithoudingsvermogen mee weg te meanderen over thema’s waar u zelf niet meteen wakker van zou liggen, maar waarvoor u wel wakker blijft telkens Mary ze bijeen schoffelt. Als de praatgast topcolumnist Peter Hitchens op zijn erudiet-gereserveerde wijze uit zijn vat van cynisme komt tappen gutst het jolijt van uw scherm. Als Germaine Greer van haar tak komt maken moeten de meubelen aan de kant. Deze overjaarse feministe van het tweede uur, die tegelijkertijd briljant kan spotten met de feminazi-uitspattingen van vandaag, geniet ervan om iedereen tegen zich in het harnas te jagen. Ooit schreef iemand ten onrechte dat ze op het terras van een of ander warm land zonder ondergoed haar jurk optilde naar verbijsterde voorbijgangers om haar vagina te flashen. Je wou gewoon dat het waar had kunnen zijn.

Afgelopen week interviewde Mary Beard de bejubelde Canadese auteur Margaret Atwood. U kent de story: in 1985 schreef ze de onthutsende roman ‘The Handmaid’s Tale’ over een religieuze dictatuur in een bepaald deel van de VS waar na milieurampen de fanatici met de Bijbel in de knuist de macht veroveren. In de staat Gilead hebben vrouwen geen rechten maar vaak ook geen kinderen. Wie ze nog wel kan baren wordt als seksslavin toegewezen aan de elite om er als Dienstmaagd na rituele verkrachtingen bezwangerd te raken. De tv-reeks uit 2017 werd een mega-hit. Nu heeft Atwod een definitief ‘vervolg’ geschreven dat wereldwijd alle kassa’s deed exploderen. ‘De Testamenten’ verhaalt hoe het verder ging met de staat Gilead en belicht de ware achtergrond van de mysterieuze Tante Lydia, een van meest beangstigende karakters uit de hedendaagse literatuur. Wat is deze harddroge vrouw aangedaan dat ze uit lijfsbehoud andere vrouwen zoveel gruwelijks aandoet?

Velen gingen er spontaan van uit dat alles in deze fabel (met terugwerkende kracht dus) met Trump te maken had. Dat zou ronduit een grove onderschatting van de inhoud zijn. Alles wat gelijkhebberig fanatisme veroorzaakt ligt aan de basis van deze visionaire romans. Het gaat over denkpatronen in plaats van over personen. Dat Atwood geen fan is van Trump en in linkse bladen beweert het niet zo erg te vinden dat vrouwen zich religieus getint kleden, is kenmerkend voor een academische verblinding waar zelfs de Grande Dame van de Canadese literatuur niet aan ontkomt. Het zal ongetwijfeld haar kansen op een Nobelprijs promoten, maar de vrije lezer zal in deze monsterlijk realistische vertelling eerder de Untermenschen van IS herkennen dan de politieke prutsers uit ons verkruimelend maatschappelijk systeem.

Los van wie Trump verder als persoon is, verdoen de Democraten nu al bijna 3 jaar aan gezeik over de man in plaats van met constructief wetgevend werk op de proppen te komen. In eigen land ziet Hendrik Vuye hoe de democratie is vervangen door de particratie en verklaart Hendrik Bogaert de liberale democratie met haar individualistisch egoïsme dood. Duidelijker dan wat de 2 Hendriken zeggen wordt het niet. Econoom Ivan Van de Cloot stelt in De Zondag dat politici zich marktkramers wanen en hekelt hun lichtzinnig omspringen met de democratie.

Intussen bevrijdde men deze week in Nigeria een hoop mensen die in de ogen van het regime van een verkeerd gedacht waren uit een zogenaamde Koranschool. Daar hadden ze hondsbrutale folteringen ondergaan. Ook in de media deze week: in Indonesië schroeft men alle burgerlijke vrijheden terug en word je voor seks buiten het huwelijk, voor abortus, voor homoseksualiteit en voor het beledigen van het staatshoofd gearresteerd. In Nederland was er de rel over het uitdijende salafisme in islamitische scholen. En in Vlaanderen serveren meer en meer scholen halalspul op het bord wat door geschokte doch schuwe ouders op fluistertoon wordt gesist om toch maar niet als racist te worden veroordeeld. Vakbondslieden, leraren, verplegers, buschauffeurs, met z’n allen zwijgen ze als vermoord over het vreemde onheil dat zich dagelijks voordoet. Vooralsnog word je enkel in verre buitenlanden letterlijk vermoord. Eigenlijk is dit allemaal een voorbode van Gilead.

Oneindig lang geleden kon je op France 2 op vrijdagavond smullen van het sterke praatprogramma ‘Apostrophe’ waarin de iconische Bernard Pivot (nog steeds onder de levenden) met een stapel boeken naast zijn zetel een stel hooggeleerde schrijvers en filosofen liet bakkeleien over zin en onzin van het bestaan. Heerlijke televisie op zijn Frans die tot ver na de afgesproken zendtijd doorsjeesde. Toen praatte men nog niet over de islam. Het was de tijd dat de in ballingschap levende Ayatollah Khomeiny nog de Parijse buurman was van Brigitte Bardot. De barbaar van naast de deur. Historica Mary Beard weet wat barbaren voor de poort komen doen. Ze zou er dus niet over mogen zwijgen. Toch blijven we al dat gebabbel van boeiende betweters volgen, al is het slechts modieuze Spielerei.

Pico Bello

***

Foto: “Dame” Mary Beard is gekend voor haar BBC documentaires “Meet the Romans ” en “Civilisations”.

***

Wie publiceert er nog iets voor de meerwaardezoeker in de Vlaamse pers? Misschien ‘tScheldt volgen dan. Klik hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.