De Standaard, omkoopbaar? - 't Scheldt

De Standaard, omkoopbaar?

Er was een tijd dat een krant nieuws bevatte (vandaar soms hun titel Het Laatste Nieuws, ook wel Het Laagste Nieuws genoemd); in deze internettijden is dit totaal verleden tijd. Een krant bevat vandaag meningen, visies, propaganda en nog meer gezever.

Er was een tijd dat een krant nieuws bevatte (vandaar soms hun titel Het Laatste Nieuws, ook wel Het Laagste Nieuws genoemd); in deze internettijden is dit totaal verleden tijd. Een krant bevat vandaag meningen, visies, propaganda en nog meer gezever.

**

In weekendbijlagen schotelt men ons dan voor hoe we ons moeten kleden, wat me moeten eten en uiteraard waar het leuk is om op vakantie te gaan. Lees maar eens De Standaard. Daar werden door Stijn De Wolf op 8 februari twee bladzijden bij elkaar geluld met een ‘reportage’ over het nieuwe Strandhotel in Cadzand. Er werden loftrompetten bovengehaald waar nederige aardbewoners tinnitus aan overhouden en waar zelfs een Kim Jong-Un even van opkeek. Wat een hotel! Enige kritische bemerking – over de duinen die ingepalmd zijn door deze moloch bijvoorbeeld – ontbrak.

Gelukkig vermeldde de journalist in zijn delirium (gaan eten bij Sergio Herman) stomweg waar het om ging. Bij het commentaar over de prijzen ging het over de “toren”. Ik citeer “in de toren waar wij verbleven begint de kamerprijs aan 330 euro.” Astenblief! En in de tekst zelf stelde de auteur zoals iedere trotse aap die met zijn vakantie achteraf wil uitpakken bij de bomma, de poetshulp en de bovenburen het volgende: “We nemen onze intrek in de Torensuite, met 55 vierkante meter een van de grootste kamers van het Strandhotel”. Dus, mijnheer de journalist is zich met zijn vrouw/vriendin/schoonmoeder/maîtresse … gaan neervleien in de duurste kamer van het complex.

Kan iemand ons wijsmaken dat een journalist objectief blijft wanneer ze hem een tractatie van zo’n slordige 800 à 900 euro – want stiekem gaan bikken bij de Sergio was er ook bij – presenteren? Verder: heeft zo’n Stijn De Wolf zélf het Strandhotel gecontacteerd om zich te laten soigneren in ruil voor …. of zijn het de middenstanders die hem zo’n offerte doen waarop Stijn Festijn dan graag ingaat?

De titel van het stuk luidde “weg met de kamerschaamte”. Dat was tenminste eerlijk…

Stijn keek verrassend blij terug op de slopende ervaring die hij door moest maken voor zijn artikel in De Standaard. Naar verluidt vroeg hij twee dagen recuperatie aan na deze beproeving waarnaast “Kamp Waes” als kattenpis gecatalogiseerd mag worden. Vooral het eten van op een bedje van kaviaar geserveerde maagdelijke Oosterscheldekreeft gemarineerd in Moët & Hennessy – amper verlicht met kaarslicht terwijl de zee vlakbij dreigend bulderde – kan als een krachttoer beschouwd worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.