De natuur is rechts! - 't Scheldt

De natuur is rechts!

Dat vond tenminste een wat belegen vrijmetselaar toen we enkele jaren geleden met hem praatten over samenleving en werkelijkheid. De belezen maçon meende dat enkel een socialisering van de maatschappij kon bijdragen tot een verzachting van de natuurlijke omgeving die rechts geaard is. Eten en gegeten worden, het recht van de sterkste, eigen soort eerst, allemaal rechtse kenmerken die wettelijk, cultureel en sociaal moesten worden beteugeld…

Dat vond tenminste een wat belegen vrijmetselaar toen we enkele jaren geleden met hem praatten over samenleving en werkelijkheid. De belezen maçon meende dat enkel een socialisering van de maatschappij kon bijdragen tot een verzachting van de natuurlijke omgeving die rechts geaard is. Eten en gegeten worden, het recht van de sterkste, eigen soort eerst, allemaal rechtse kenmerken die wettelijk, cultureel en sociaal moesten worden beteugeld…

Zijn inzicht was gebaseerd op een reële angst voor de rauwheid van het bestaan. Onvermijdelijk verval, onderlinge strijd en gebrek aan middelen, om nog maar te zwijgen over de natuurelementen en wat er ook maar verder uit de kille kosmos om ons heen kan komen binnen tuimelen. In de Werkplaats had hij vaak binnen het vereiste rituaal de nodige bouwstenen afgeleverd aan zijn broeders, samen strevend naar het ideaal van Universele Broederschap én met uitzicht op inzicht. Had hij een punt? Vanuit zijn optiek tuurlijk wel.

We moesten aan deze ontmoeting denken toen deze week De Morgen een artikel bracht over een studie van filosoof Andreas De Block (KU Leuven) die samen met 1 Duitse en 2 Amerikaanse collega’s zo’n 11.000 academici had bevraagd over hun persoonlijke overtuiging en de gevolgen ervan voor hun academische loopbaan. Een duizendtal respondenten leidde tot 796 bruikbare antwoorden. Conclusie: 14 procent rechts denkenden, 11 procent gematigd en 75 procent links (waarvan een vijfde zeer links). Bemoeilijkte sollicitaties en algemene hoon voor rechtsgekleurden, spontane zelfcensuur en beïnvloeding van onderzoekconclusies waren het resultaat van deze pensée unique. In Het Laatste Nieuws stelde Rik Torfs terecht dat ‘wie geen tegenstanders heeft het niet verdient gelijk te hebben’. Misschien komen filosofen met hun dure theorieën net iets te weinig in contact met doodgewone stervelingen, aldus Torfs in een natuurlijk big size-schoenmaatmoment.

De eerder linkse columnist bij The Guardian Stuart Jeffries schreef het sublieme boek ‘Grand Hotel Abyss’ over de filosofen van de invloedrijke Frankfurter Schule. Hij betoogt daarin dat vanuit een verzet tegen het burgerlijke compromis, zoals dat werd belichaamd door hun welvarende seculiere joodse vaders, deze denkers de maatschappij aan een kritische analyse wilden toetsen. Hun Instituut voor Sociaal Onderzoek ging aanvankelijk marxistisch-dogmatisch te werk maar groeide uit tot een vrijgevochten enclave van vrije geesten. Redelijk snel verloren deze knappe denkers met moeilijke karakters hun hoop op werkelijke verandering via gepredikte doch uitgebleven revoluties. Het enige wat je kon doen was alles leren begrijpen en met alles bedoelden ze evenzeer de populaire cultuur van het moment die gevangen zat in een commercieel-mechanistisch model. Dat was onontgonnen terrein voor de progressieven van toen. Zowel Mei ‘68 als het huidige cultuurmarxisme in diverse academische geledingen zijn min of meer bastaarderfgenamen van de Frankfurter Schule. Theodor Adorno stelde echter dat hij zijn leven van studie niet zomaar had uitgebouwd om dan in zijn naam Molotovcocktails tegen het gezag te zien gooien. Adorno, Max Horkheimer, Walter Benjamin, Erich Fromm, Herbert Marcuse (foto boven dit artikel), Henryk Grossman, Friedrich Pollock en Jürgen Habermas: hun rationeel onderbouwd Verlichtingsideaal staat flink verwijderd van de fluffy linksigheid van vandaag. Het in de ban slaan van ‘kwetsende’ woorden, het opleggen van minderhedenquota of het omarmen van primitivisme hoorden niet op hun boodschappenlijstje. Zij herkenden de rauwheid van de natuur zonder die als ‘rechts’ weg te zetten. Je kunt het echte leven niet in een linkse feng shui wurmen.

Bij het bekijken van een natuurdocumentaire hoopt ondergetekende net als u dat de prooi met de hertenogen kan ontsnappen aan de hongerige leeuw achter zich aan, maar de leeuw mag op zijn beurt toch ook niet verdwijnen. Een dilemma dus voor de moderne mens die vanuit zijn sofa de wereld observeert. Een gorilla die een groep overneemt begint al meteen het kroost van de voorgaande leider uit te schakelen door hun schedel te verbrijzelen tegen een boom. Schokkend voor de sociale werker in ons. Dit is echter een variant op de barbaarse drugbaronnen wier producten wij zo gulzig consumeren. Deze hedendaagse gorilla’s hebben niet het excuus ‘slechts’ een dier te zijn. Het beestachtige in de mens is veel erger dan wat dieren doen, hoor je af en toe tijdens een gesprek met ontgoochelde idealisten. Hoe rechts zijn de criminelen die door de linkse kerk worden vertroeteld? Was Elvis Presley een rechtse dief van linkse negermuziek of was hij met zijn verfijnde gehoor oprecht gegrepen door de kwaliteit van deze toptonen en bracht hij er een eigenste ode aan? Wie de leerrijke documentaire ‘Elvis, The Searcher’ heeft gezien weet het wel. Puur natuur.

En dan de ene soort tegen de andere: Rechts voelt solidariteit met de eigen mensen en wil gerust dat wat overblijft delen met de ‘anderen’. Links voelt solidariteit met alle ‘anderen’, zelfs ten koste van de eigen mensen. Spreek met zaakvoerders en je zult horen dat allochtone werkneemsters die zwanger worden plots veel meer gezondheidskwalen vertonen en vlugger ‘op ziekenkas’ gaan. Kijk naar de wachtlijsten voor een sociale woning en zie de vreemde namen. Praat nadien met de syndicus en bekijk bij hem de statistiek van overlast, diefstal, lawaai, huurachterstand en vernieling. Zie hoe de patsers met hun exclusieve modellen inclusieve verkeersslachtoffers maken. Zit het in de natuur?

Een gebrek aan ideologische diversiteit onder filosofen verschraalt het debat. Op Amerikaanse universiteiten worden gevoelige studenten zelfs tegen de rauwheid van een debat beschermd. Wie historicus Niall Fergusons columns leest over ‘the safe places’ huivert van zulke levensangst bij jongeren. Binnen de ambtenarij, het onderwijs en de media leven te veel angstige mensen die de genadeloze grilligheid van de enge buitenwereld in andermans schoenen willen schuiven. Het zijn pakweg ‘rechtse’ negativisten die de schoonheid van de diversiteit niet zien, terwijl net zij de gedachtenvariatie doen opdrogen in een goed versus slecht-discours. In De Standaard ergerde de Syrische cultuurfilosoof Bassam Tibi zich nog meer aan linkse roepers dan aan rechtse wanneer zijn pleidooi voor een herkenbare leidcultuur ter sprake komt. Het instinct tot intelligente samenwerking treft men overal in de natuur aan. Altruïsme overleeft op langere termijn het egoïsme. Zo toonden recente natuurdocumentaires nog aan dat bijvoorbeeld bultrugwalvissen zonder enig direct voordeel zowel mensen als andere dieren helpen wanneer die bedreigd worden door roofdieren. Wat echter primeert is de natuurlijke reflex tot zelfverdediging die aan al de rest voorafgaat. Agressiviteit dooft uit bij een veilig welbevinden. Als links denkende mensen zich enkel veilig kunnen voelen in het gezelschap van gelijkgestemden blijft de stem van het gelijk de andere klanken overstemmen. Die inzichten klinken immers vals. Zo duwt links de minder linksen naar rechts. Op den duur ligt het in hun gecultiveerde natuur om de natuur als rechts te ervaren. Gelukkig primeert bij hen het humane.

Anneleen De Bruyne

***

Foto: Amerikaanse filosoof Herbert Marcuse (1898 – 1979) spreekt op de Freie Universität Berlin in 1967

***

De ernst waarmee Anneleen links en rechts benadert moet uiteraard regelmatig geblust worden met een ontspannende beker gerstenat, anders kan ze dit niveau niet verder handhaven. Vandaar. Steun ‘tScheldt! Klik hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wachtwoord vergeten?
Wachtwoord kwijt? Voer je gebruikersnaam of e-mailadres in. Je ontvangt dan een link om een nieuw wachtwoord aan te maken via de e-mail.
We delen geen persoonlijke gegevens met derden.