De Maffia van Wuustwezel ontrafeld – 't Scheldt

De Maffia van Wuustwezel ontrafeld

Een narcisitsche directrice van een muziekschool, georchestreerde CD&V baronieën, kuiperijen, pesterijen…. het volgende Belgische Netflix-drama komt wis en waarachtig uit Wuustwezel…

Een Thriller in Oneindig Veel Bedrijven!

Zullen we het eens over iets anders dan over het coronavirus hebben? Zonder evenwel het virale gebeuren helemaal achter ons te laten. Er spoken immers nog andere hardnekkige en moeilijk te bestrijden virussen door het Vlaamse land: wat denkt U van de aloude achterkamerpolitiek, het nepotisme, de diepgewortelde corruptie van “leidinggevenden” in dit land, of ze nu via een staatsgreep federaal hun despotische aard kunnen etaleren of zuiver lokaal een schrikbewind installeren.

Op 19 december 2019 publiceerde ‘tScheldt reeds het artikel “Schandaal in Wuustwezel”, over de vooralsnog tijdelijke, maar daarom niet minder “politieke” benoeming van Stefanie D., de narcistische directrice van de plaatselijke muziekschool die grenzeloze incompetentie zowel koppelt aan onfatsoenlijke botheid als aan wraakzuchtige broodroof en 40 jaar opbouwwerk van de school met uitgesproken politieke steun in één jaar naar de Filistijnen hielp. De tijdelijke benoeming zal, door de coronacrisis en ondanks het vertrek van de beste leerkrachten, in juni definitief worden. Ook voor lokale besturen lijkt corona wel een godsgeschenk. Zeker voor de totalitaire CD&V-staat die Wuustwezel heet!

Reacties

Het “kerstartikel” van ‘tScheldt lokte heel wat reacties uit. Aanvankelijk anoniem: de gemeente kijkt mee, weet U wel! Tot er toch verschillende lezers waren die ons wilden spreken, evenwel onder de strikte voorwaarde dat hun naam zeker niet vernoemd zou worden in een publicatie. De CD&V is overal! De situatie in het aanvallige dorpje uit de Noorderkempen is inderdaad de 21ste eeuw onwaardig! En dat zit velen ontiegelijk hoog!

Omdat onze oren van al die gruwelijkheden nog tuiten, zijn wij het aan onze lieve lezers, die de moed hadden ons over deze situatie in te lichten en aan onze journalistieke aard verplicht een vervolg op het artikel te schrijven. Bij deze dus!
We onthouden slechts één negatieve reactie op ons vorig artikel: van Rik Verwaest, schepen van “Lierse Vlaaien” in de gelijknamige stad, die het “en passant” ook nog nodig vond een van onze lezers te schofferen! Eens kijken of Rikske – die vond dat ‘tScheldt “de vuile was van een plaatselijk muziekschooltje” buiten hing (en daarmee zijn eigen plaatselijke job waanzinnig bagatelliseerde) – na dit artikel nog zo hoog van zijn toren zal blazen en nog steeds wil vereenzelvigd worden met deze Kempische tirannie!

Overigens, de N-VA die het opneemt voor de CD&V? Tja, het was natuurlijk nog in de tijd dat de N-VA dacht dat de christendemocraten niet zonder de Vlaams-nationalisten gingen regeren … deze naïeve hoop is ondertussen al lang zonder voorwerp geworden.

Corleone aan de Aa

Achter het bos van Brasschaat-Maria Ter Heide, dat de grens van de beschaving markeert, ligt enigszins verscholen in het groen het op het eerste gezicht bucolische dorpje Wuustwezel, fusiegemeente van Gooreind (de naam alleen al!), Wuustwezel-City, Loenhout en nog een paar vlekjes. Decennia bezit de CD&V er al de absolute meerderheid. Voor wie nog steeds niet beseft dat macht corrumpeert, een aanrader van formaat! Want in dat Wuustwezel heerst de maffia. Het Kempische dorpje heeft enkel het geluk dat “Corleone” voor een Amerikaan wat makkelijker bekt, of ook van het Vlaamse dorp werden allang films en series gemaakt, sequels en prequels incluis! Bovendien is het voor Hollywood en aanverwanten nog steeds eenvoudiger mensen te laten afknallen dan bestendige pijn en ellende in beeld te brengen. Wat dan weer niet wil zeggen dat er geen doden vallen! Toch blijft administratief pestgedrag, onvervalste broodroof en slopende zwartmakerij de hoofdmoot uitmaken van dit “Corleone aan de Aa”.

Boerenkrijg

De “CD&V-staat-in-de-staat” is er een van hoofdzakelijk boeren, die hun hoofdkwartieren in Loenhout hebben, de thuishaven van de vorige burgemeester Jos Ansoms. Als klef doorslagje van Pieter Corbeels (Turnhouts leider in de Boerenkrijg) regeert Ansoms met ijzeren hand over zijn fief. Toen er in de jaren ’80 van vorige eeuw, lang voor er sprake was van enige vorm van beroepsactivisme, een echtpaar een vuist wilde maken tegen de onwettige bouw van koterijen en stallingen allerlei, brak zowaar een opstand uit! Een negentigtal boeren trok naar het huis van het echtpaar, sloeg het met uiteenlopend agrarisch alaam kort en klein en werd de riek slechts op bevel van Ansoms van de keel van de vrouw gehaald … Het koppel verhuisde ogenblikkelijk. Er werd niks meer van hen vernomen.

Toen in Vlaanderen de boerenstiel begon te kraken onder het mestactieplan van Vera Dua, kreeg haar kabinet een laconiek briefje van de gemeente Wuustwezel: “Wij hebben uw circulaire in goede orde ontvangen … en er eens goed mee gelachen. Hoogachtend.” Groene Vera dacht, in al haar naïviteit, “ik zal in Wuustwezel eens gaan uitleggen hoe de mestvork in de steel zit”, maar daar is ze, ondanks 6 bodyguards, niet in geslaagd. Naar wie wel geluisterd werd, is Herman Van Rompuy, CD&V-kwal en erkend afgezant van de Boerenbond. (Waar zijn we kortelings nu nog zo’n boerenbond-variant tegengekomen? O ja, ’t was in het Waasland … in “Themsche”, geloof ik).

Eigen clan eerst!

Zoals geweten blijft de clan-structuur voor de macht van de maffia cruciaal. Dat is in Wuustwezel niet anders. In 1955 publiceerde Edward C. Banfield het boek dat hem plotsklaps wereldberoemd maakte: “The Moral Basis of a Backward Society”, waarin hij haarfijn uitlegt dat de clan-structuur in het fictieve dorpje Montegrano (in werkelijkheid ging het over Chiaromonte) verantwoordelijk is voor de bestuurlijke achterlijkheid. Zuid-Italië blijft natuurlijk een stuk idyllischer dan Wuustwezel, maar Banfield had even goed zijn tent kunnen opslaan in “onze” Kempen: het resultaat van zijn onderzoek zou van dezelfde strekking geweest zijn. Ondertussen is er in Italië wel het een en ander verandert, in Wuustwezel blijft de CD&V-staat zoals ze was. Het bezit van de juiste stalgeur (in dit geval letterlijk!) blijft geboden.

Voor de toekenning van een verkaveling wordt in het Wuustwezel van nu nog steeds een commissie opgericht, uiteraard voorgezeten door oud-burgemeester Ansoms of zijn handpop, de “Bourgmestre qui tombe à pic” Dieter Wouters. Wie een grond of huis wil aanschaffen, dient obligaat “een langdurige band” met het dorp te bewijzen. Familiebanden helpen daarbij natuurlijk voortreffelijk! Wie er niet in slaagt deze langdurige band aan te tonen, kan fluiten naar een grond of een huis. Even ter verduidelijking: dit bestuur is van CD&V-signatuur, “het moedige midden”, weet U nog, dat verbaal een bloedhekel heeft aan racisme … als die hekel maar het juiste bloed betreft!

“De tirannie verdrijven, die mij mijn hart doorwondt”…

… zo eindigt het zesde couplet van het Wilhelmus. Maar ondanks Nederlandse nabijheid, heeft het Wuustwezels bestuur nog niks van die missie begrepen. Wel integendeel: “het schrikbewind en de corruptie bestendigen” lijkt wel de plaatselijke variant van het vers te zijn. Ansoms heeft, volgens onze bronnen, z’n hele carrière trouwens niks anders gedaan! Zelfs tot op de dag van vandaag! Toen hij in 1977, na de fusie, het burgemeesterschap van Loenhout verwisselde voor dat van Wuustwezel (fusiegemeente), bestond zijn eerste taak erin zich te ontdoen van zijn tegenstanders. In het beste geval gebeurde dit met hysterisch roepen en tieren, zo niet met regelrechte broodroof!

Eens deze taak volbracht was, moest er geconsolideerd worden. Onder andere van een oud gemeentearbeidster (die Wuustwezel al een tijdje voor een streepje beschaving heeft verruild en nu werkt voor een multinational) hoorden we beklemmende verhalen met Orwelliaanse inslag. Wie op sociale media durft uithalen naar het gemeentebestuur, mag zich aan een reprimande verwachten die bovendien niet zonder gevolgen blijft. Voor de ambtenaren van de gemeente loert een verslag in het dossier (mogelijks op termijn ontslag), de anderen worden administratief gepest. In kleinere gemeenten heeft iedereen immers wel eens met de gemeente te maken, of het nu gaat om (reis)paspoorten, id-kaarten, bouwvergunningen, pensioenaanvragen of gewoon, het gebruik van gemeentelijke infrastructuur voor de vele verenigingen die het dorp rijk is. Een goede relatie met de gemeente is van groot belang in vlekjes van niks: die benodigde “relatie” wordt echter misbruikt als hefboom voor de aanhoudende tirannie van de “democratisch” verkozenen.

Arachnofobie op z’n Kempisch

Spin in het web blijft uiteraard Ansoms die als een Zwarte Weduwe elk mogelijk “machismo” – ook van de “democratische” oppositie – in de kiem smoort! Maar Jos zelf wordt een dagje ouder, tegen de natuur kan zelfs een van corruptie verdacht politicus niks beginnen, dus moest er in een opvolger voorzien worden. Aan het hoofd van zijn particulier koninkrijkje werd daarom een nieuwe koning op de troon gehesen: Dieter Wouters, een dreumes die klaargestoomd werd in de CD&V-partijcenakels en op CD&V-kabinetten. Hij is echter een marionettenkoning die zich slechts roert als anderen flink aan de touwtjes trekken.

Voorts wordt het web nauwgezet in de gaten gehouden door Willy Wouters, niet toevallig de nonkel van de “puppet on a string” en al evenmin toevallig de eerste directeur van de muziekschool van Wuustwezel, nadien directeur in Brasschaat, van waaruit hij in de luwte de achterkamerpolitiek vakkundig blijft animeren. Derde spin in dit triumviraat is de huidige, niet van verkiezingen afhankelijke gemeentesecretaris, Luc Loos, die op het veld alles en iedereen in het gareel mag houden en elke afwijking van de oekazes met zijn giftige spinnenkaken dood bijt. Of om het in voetbaltermen te zeggen: Willy Wouters zet de benoemingen voor, Jos Ansoms kopt binnen en Luc Loos houdt accuraat de stand bij en ziet erop toe dat er geen voetballer van het team een wat verwaande “alleenspeler” wordt. Met pesterijen komt Loos, zoals gezegd, al een heel eind!

Het Salò van de CD&V

En zo werd Wuustwezel het “Salò van de christendemocratie”. Toen het fascisme van Mussolini in Italië viel, kreeg “il duce” van nazi-Duitsland het mini-vazalstaatje Salò aan het Gardameer cadeau – ook niet meer dan een klein dorpje – waar het fascisme nog anderhalf jaar kon verder leven. Na de val van de christendemocratie in Vlaanderen, ziet het ernaar uit dat de CD&V zich de vlek Wuustwezel heeft toegeëigend om, in een sfeertje van de grote dagen, haar ondertussen tot op draad versleten en uitgewoonde christendemocratische alleenheerschappij nostalgisch verder te zetten. Met alle politieke benoemingen en dito gefoefel en gesjoemel van dien!

Hoe anders is te verklaren dat een partij die bij de laatste verkiezingen 48,7 % (dus net “geen” absolute meerderheid!) van de stemmen afdwong – neemt U dit laatste vooral letterlijk! – in de gemeenteraad wordt bedankt met 64 % van die zetels (16 op 25; cijfers makkelijk te raadplegen via wikipedia)? Iemand? Wie trouwens een en ander wil navlooien, komt zelfs als buitenstaander al voor “pesterijen” te staan. Op de gemeentelijke website werd het huishoudelijk reglement van de gemeente- en OCMW-raad geplaatst. Alleen staat de tekst volledig op zijn kop! Heel transparant allemaal! De gemeentelijke overheid is op dit vlak weliswaar in orde, maar vlot toegankelijk is de informatie niet. Toeval? Nee hoor, toeval bestaat niet!

Huishoudelijk Reglement Wuustwezel netjes op zijn kop op de website van de gemeente, symbolischer kan het niet.

“Let de Mjoeziek Plee!”

En hoe zit het verder met de muziekschool? Het meest tenenkrullende verhaal hebben we tot het laatst bewaard! De CD&V-staat Wuustwezel duldt natuurlijk geen tegenspraak: de huidige burgemeester heeft zich uit de zaak teruggetrokken en gemeentesecretaris Loos houdt het zelfgenoegzame en hautaine been stijf! De orders binnen het triumviraat moge duidelijk zijn geweest: Willy Wouters droeg Stefanie D voor en de oud-burgemeester zag dat het goed was. Gemeentesecretaris Loos moet alleen nog handhaven totdat de benoeming definitief wordt. Met de coronacrisis als welgekomen bliksemafleider, tekent zich een gedroomd scenario af om die benoeming zonder al te veel moeite te laten passeren. Eigenlijk is de buit voor de CD&V dus weeral binnen. Dit is trouwens ook de enige reden waarom de gemeente inrichtende macht van de muziekschool wil blijven spelen: van muziek en kunst kent ze minder dan niks – “Let de Mjoesiek Plee” – maar dat vehikel van politieke benoemingen afstaan aan een orgaan bevolkt door kenners zou, in de gegeven disharmonische omstandigheden, té voor de hand liggend zijn en haar totalitaire macht al te zeer krenken.

“Smoking gun”: Van Kogelenberg

Dat verschillende ouders, vaak bijgetreden door hun aanwezige kroost, ons in geuren en kleuren vertelden over de aanmatigende botheid en de splijtende onbekwaamheid van de nieuwe, tot nader order nog steeds “tijdelijke” directrice, zal het gemeentebestuur worst wezen. Het bestuur heeft immers andere tijden gekend. Bijvoorbeeld onder de opvolger van Willy Wouters, directeur Dirk Van Kogelenberg. Had Wouters zich daar even aan mispakt, zeg! Van Kogelenberg ademde zijn muziekschool! Op een directeur die zijn school ernstig nam, had de CD&V-staat geen vat, wat hetzelfde betekent als: “die hindernis moest geruimd worden”. Van zijn pensioen heeft voormalig directeur Van Kogelenberg in ieder geval niet lang kunnen profiteren, hij stierf op 65 jarige leeftijd: kapot gepest – zo is de consensus onder onze bronnen – door het triumviraat van het christendemocratisch Salò. Gelukkig was zijn opvolger Philip Poot wel een paleislakei. De huidige directrice klopt evenwel alle records! Incapabel, ronduit doof en blind voor vanzelfsprekende evidenties en, jawel, wraakzuchtig als ze is, kan men haar werkelijk “alles” laten doen!

En als Rikske Verwaest, de schepen van de Vlaaikes uit Lier, dit verhaal wat al te “plaatselijk” vindt, dat hij dan weet dat de politiek – in dit geval van de partij met de doodsrochel CD&V – ook op plaatselijk niveau zo rot als snot is! Wuustwezel is van die politieke cultuur een godsgruwelijk exponent! Zelfs één die lijken oplevert … zoals we dat van de maffia gewoon zijn!

***

Als een politieke partij zolang geleid wordt door een onbetrouwbare hansworst als Wouter Beke, hoeft het niet te verwonderen dat zijn achterkamerpolitiek is doorgedrongen tot in de vezels van de kleinste dorpen in Vlaanderen. Goed dat iemand het nog durft zeggen. Steun daarom ‘tScheldt. Kies een abonnement:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *