Bas Heijne schrijft een boek … en hij weet nog steeds niet hoe dat moet! – 't Scheldt

Bas Heijne schrijft een boek … en hij weet nog steeds niet hoe dat moet!

Wie is toch die Bas Heijne? Heijne is een linkse zeur voor wie alles wat rechts is, smaakt naar zuur. Was columnist, essayist van het Nederlandse NRC tot hij in 2018 al te voorbarig dacht iets méér te vertellen te hebben, de NRC verliet en zich, zo was toch de bedoeling, permanent in Parijs vestigde om langere essays op het godsvolk los te laten…

Wie is toch die Bas Heijne? Heijne is een linkse zeur voor wie alles wat rechts is, smaakt naar zuur. Was columnist, essayist van het Nederlandse NRC tot hij in 2018 al te voorbarig dacht iets méér te vertellen te hebben, de NRC verliet en zich, zo was toch de bedoeling, permanent in Parijs vestigde om langere essays op het godsvolk los te laten.

**

Sindsdien schrijft hij voor De Standaard (sic!) en verdeelt hij zijn tijd tussen z’n appartement in Parijs en zijn huis aan de Amsterdamse grachtengordel. Dit laatste omdat zijn muzikale “vriend” toch af en toe ook in Nederland een concert moet geven.

Nu hebben wij niks tegen rijken, zelfs niet tegen superrijken! Wie wél trouwens, buiten dan de staat, achternagezeten door een stelletje allochtone armoezaaiers? Maar ze moeten hun geld wel verdienen met noeste arbeid, hetzij met het hoofd, hetzij met een koppel kloeke handen. Daarenboven moeten die mediatieke en gesubsidieerde plutocraten niet beginnen om, vanuit hun met klatergoud gebiesde paleizen in Parijs of Amsterdam, voor te schrijven wat en hoe wij moeten denken en vooral niet hoe wij moeten stemmen! En daar ligt de “meutte” van Bassie gebonden.

Bas is van joodse origine en belijdend homo. Dat deert ons, echt waar, voor geen meter … ware het natuurlijk niet dat met het lidmaatschap van deze “doelgroepen” op zak, de loodzware bronzen poorten van alle hemelen tegelijk zich spontaan openen en het “manna” in klimaathysterische hoeveelheden naar beneden tuimelt: dichter bij de “subsidiekraan” geraakt niemand! Tenzij dan misschien die eenzame Noord-Afrikaan die kan lezen en schrijven en helemaal alleen wordt opgevoerd als asymmetrische negatie van alle angstvallig juiste “vooroordelen” die hardnekkig aan zijn soortgenoten blijven kleven.

In februari verschijnt het nieuwe boek van Bas. Mens/Onmens is de titel en telt amper 128 blz. Wie last heeft van zijn darmen en iets langer dan gebruikelijk in het kleinste kamertje toeft, heeft het op één dag uit. Of je er echter slimmer van wordt, is maar de vraag. Maar eerst dient het boekje nog aan de man gebracht te worden. Bevriende schrijvers moeten in De Standaard geen dure publiciteitsruimte kopen, maar krijgen gratis reclame in de vorm van een bladzijden lang interview, waarin de journalist van dienst het kritische centrum in z’n hersenen op miraculeuze weet uit te schakelen en waarin de schrijver een synthese geeft van z’n geestesworp, zodat ook dat niet meer moet gelezen worden. Scheelt ‘m toch een slok op de borrel! In DS Weekblad van 18 januari was het van dattum! Harlekijn Bassie mocht vanop zijn Parijse troon even “ouwehoeren” over zijn te boek gestelde inzichten, en Adriaan – lees: de normaal functionerende sterveling – zal het alweer geweten hebben.

15 april 2019. Bassie ziet de Notre-Dame branden. Parijs is in de rouw; “een emotie die hij”, naar eigen zeggen, “nog niet kende.” Op de terugweg ziet hij gelukkig op terrasjes het glas weerom de hoogte ingaan. Of dit allochtone vreugdevuren betrof, is niet meteen duidelijk. Wel is duidelijk dat deze linkse “veranderingswaanzinnige” (niks mag voor links blijven zoals het is) haast op religieuze wijze ziet dat het goed is. Als Dries Van Langenhove (waar zelfs ondergetekende niks mee heeft!) hierin de metafoor ziet voor de ondergang van de westerse christelijke wereld, wordt hij gelijk door de schrijver bij de “nationaalpopulisten” geklasseerd. Wat een vondst, Bassie, daar waren we zelf nooit opgekomen! Voor Heijne is dit voorbeeld het waarmerk van de huidige tweespalt: waarheid en identiteit. De linkse kerk zal de waarheid voor zich opeisen; de identiteit is voor de rest. Iemand die zichzelf, buiten de grenzen van z’n egoïstische ik, inschrijft in een samen-leving, een vaderland, een traditie, een cultuur, een religie … is identitair en dus een onverbeterlijke emotionele kluns, een prutser, een schaap, een ezel. Zij die, van de weeromstuit, plat op de buik gaan voor de frauduleuze cijfertjes van de klimaatmaffia (bv. IPCC: Intergovernmental Panel on Climat Change), moeten de waarheid wel bezitten.

En daar heeft deze brave man één jaar en drie dagen, met zicht op de Eiffeltoren, moeten over denken? Geen wonder dat hij voor De Standaard schrijft – de Vlaamse krant die altijd verlegen zit om bruikbare kopij en haar kolommen dan maar vult met grotesk wereldvreemde schrijfsels van linkse vuurspuwers allerlei (zelfs Rik Torfs hield het niet meer uit!)!

De tweespalt ziet hij ook opduiken bij de gele hesjes, waarvoor de steun, dixit Bassie toch, zienderogen afneemt omwille van de islamo- en homofobie en het antisemitisme; reden ook waarom deze linkse vlegel resoluut blijft kiezen voor de liberale democratie (sic?). Stellig, de aanhoudende instroom van even analfabetische als identitaire moslims zal de homohaat en het antisemitisme vast en zeker overwinnen (sarcasme-alarm). Daar zijn wij allemaal van overtuigd, Bas! Overigens, vindt die intellectuele brok nu echt dat de steun voor de gele hesjes afneemt? Dat bewijst dan toch enkel dat zijn Parijs kasteel het moet stellen zonder ramen. Hij ziet nog niet eens de duizenden en duizenden die wekelijks over heel Frankrijk de straat optrekken tegen de onwelvoeglijke elite, waarvan Bassie natuurlijk deel uit maakt. Ze houden het trouwens al een poosje langer vol dan de heilige Anuna en haar 40 dwazen die nog steeds denken impact te hebben. Een blik op de verkiezingsresultaten van 26 mei 2019 vertelt andere dingen; maar ja, statistieken leer je nog steeds op school lezen, toch?

Hoe bestrijd je nu de vijanden van de liberale democratie? Niet met feiten, volgens Bas, maar met emotie. “Reason is a slave to the passion”, is het citaat van de Schotse filosoof David Hume dat zijn baarlijke onzin een vernuftig patina moet geven. Links moet het onnadenkend klootjesvolk terug een wervend verhaal geven. Wie zal het anders doen? “Willen we echt weer naar meneer pastoor luisteren?”, vraagt hij zich hardop af. Nee Bassie, jij luistert ondertussen veel liever naar een paar ongeschoolde snotapen die smartelijk boven hun gewicht boksen en die vanwege hun redeloosheid door de elite naar de hand kunnen gezet worden. Niet dan? Echt Bas, denk nu toch eens na!

Wat we vooral van dit interview moeten onthouden, is dat linkse Bas niet heeft gedacht over het “inhoudelijke” feilen van links, maar veeleer heeft gezocht naar bijkomende propagandamiddelen om versleten en uitgewoonde ideeën weer aan de man te brengen. Propaganda? Bah, zó jaren ’30, Bassie … Links weet van geen hout pijlen meer te maken en schakelt gelijk over op demagogie en propaganda. “Mateke op z’n gympies” zal in de wolkskes zijn met het boekske! Wat wij vooral onthouden is dat het zuur, de zeur heeft bereikt.

***

Oeps je hebt nog geen abonnement. Kies een abonnement:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *