ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent ZOMAAR EEN ZONDAGMIDDAG – 't Scheldt

ZOMAAR EEN ZONDAGMIDDAG

Het is zomaar een zondagmiddag in september. De platanen op de Botermarkt beginnen hun blad te verliezen in het nog warme herfstlicht. De terrassen zijn overvol, men zit tot aan de stoeprand, slechts eentje is onbezet, althans op een onberispelijk gekleed, zwijgend ouder echtpaar na.
Ik bestel thee en scherm me af met mijn krant. Na het lezen van de weerberichten in de genadige stilte en de milde zon van een vroeg inzettende herfst, hoor ik opeens als een kanonschot naast me: ‘Jij altijd met je dít!’ en direct daarop het tegen salvo: ‘en jij ook altijd met je dát!’. Daarna trad er wel een uur lang een staakt-het-vuren in terwijl ze geobsedeerd hun maaltijdsalades nuttigden.
Ik had mijn krant al bijna uit toen de zon om de hoek verdween en het kil werd. De man stond op, legde een geldbiljet op het tafeltje en zei met nadruk tegen de vrouw aan zijn zijde: ‘Je weet heel goed wat ik bedoel!’
Zij vloog op, helemaal rood aangelopen en beet hem toe: ‘Dat weet ik nou juist niet!’
Daarop liepen ze stijfjes, twee gedistingeerde ruggen, zij links, hij rechts de schaduw in.
Dat was alles.
Een klein drama van twee anonymi, zomaar op een zondagmiddag in september.

Nanda van der Zee***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *