RESPECTLOOS – 't Scheldt

RESPECTLOOS

Hee, jij daar, blondje, ik wil je iets vragen. ‘Zeg het maar, oom Rob. Dan zal ik u meteen even masseren’.

Nee, doe dat laatste maar niet, lieverd. Ik ben een beetje moe en bovendien heel erg in de war. Vandaar ook dat vraagje: woon ik wel in Nederland? Ik weet het niet meer! ‘Oompje toch! Natuurlijk woont u in Nederland. Kijk eens om u heen: allemaal fietsers die door rode stoplichten suizen en over trottoirs sjezen. Of snuif anders de geur op straat eens op: pure nederwiet vermengd met de onmiskenbare odeurs van kots en urine. Dat kan maar één stad zijn: de hoofdstad van Nederland. Waarom twijfelt u daar ineens aan?’
De Veiligheidsmonitor van het CBS. Die werd deze week gepubliceerd. En wat stond erin? Dat het aantal Nederlanders dat zich respectloos behandeld voelt, gestaag daalt. Voelde in 2008 21 procent zich nog onheus bejegend, in 2016 was dat nog maar 14 procent. En toen floepte bij mij ineens die gedachte tevoorschijn: ik woon helemaal niet in Nederland. ‘Verklaar u nader, oom Rob’.Waar ik doorgaans verkeer, daar heerst de hufterigheid als nooit tevoren. Daar kunnen vrouwen in bepaalde buurten niet eens meer alleen over straat en worden ze voortdurend voor ‘Hoerrr!’ uitgemaakt, nog veel meer dan in 2008. Daar durven homo’s niet meer openlijk hand in hand te lopen omdat ze dan in elkaar worden gerost. Daar tiert het antisemitisme welig. Daar is het onderling fatsoen in het openbaar vervoer ver te zoeken, hoffelijkheid een vergeten begrip en proletengedrag de nieuwe standaard.‘Maar…’ Luister kind. Er waren de afgelopen dagen echt wel momenten waarop ik zeker wist dat ik in Nederland woon. Het eerste kievitsei was gevonden, vroeger reden om hiep-hiep-hoera te roepen. En wat was nu het commentaar? ‘Geen reden tot feest, want het gaat slecht met de kievitsstand’. Zo Nederlands. Verder zag ik Wim Kok en Annemarie Jorritsma geïnterviewd worden op de Duitse tv. ‘We hebben, als paars kabinet, de negatieve gevolgen van de massale immigratie totaal onderschat’, zeiden ze. Dat hebben die lafbekken dus nog nooit bij ons op de tv geroepen. Zo verschrikkelijk Nederlands. En toen kwam Alexander Pechtold aan het woord. ‘Dat de Turkse minister van Buitenlandse Zaken eventueel pas na 15 maart naar Nederland wil komen is een handreiking’, stelde hij. Walgelijk. Maar intussen wel heel Nederlands.‘Dus u twijfelt nu niet meer?’ Ik vertrouw op jouw woorden, popje. Al vraag ik me wel af welke vragen precies door het CBS zijn gesteld voordat ze daar de conclusie trokken dat steeds minder Nederlanders zich respectloos behandeld voelen. Ik vermoed toch zoiets als: zou u zich ook nog respectloos gehandeld durven voelen wanneer we uw situatie vergelijken met iemand die in Aleppo op het punt staat om met het hoofd naar beneden van de allerhoogste toren te worden gegooid?‘Hahaha, die oom Rob’.
Weet je wat, blondje? Doe toch die massage maar.*Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van de column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *