Pelgrim op oorlogspad – 't Scheldt

Pelgrim op oorlogspad

Heeft de bard uit Venlo, Herman Verweij (1945), een gedaanteverwisseling ondergaan en is hij van de minzame wandelaar naar Rome (“Het pad van verdwalen“) en naar Assisi (“Een reis is nooit gelopen”) een bloeddorstige, wraakzuchtige krijger geworden die, vermomd als pelgrim, dwingend op oor-logspad moest?Niets is minder waar, ook al draagt zijn nieuwe boek de titel “Pelgrim op oorlogspad”. Brachten zijn twee vorige wandelingen hem naar het zuiden, ditmaal wenkt het oosten en volgt hij de sporen van zijn vader en een oom die beiden, tijdens de Tweede Wereldoorlog, als dwangarbeider waren tewerkgesteld in Duitsland. En passant volgt hij ook de wegen van twee Venlonaren, twee jonge knapen die hun verzetswerk met de dood moesten bekopen.De plannen voor de nieuwe wandeling die Verweij, na enkele jaren van stilstand, wilde maken kregen in het voorjaar van 2010 vorm toen hij bij het overlijden van zijn vader op een doos met brieven stuitte die zijn ouders elkaar tijdens de oorlog schreven. Hij, voor de Arbeitseinsatz ploeterend in een bruinkoolfabriek Neumark, vlakbij Halle. Zij, hoogzwanger van Herman‘s oudste broer. Zijn vader zou, na zijn eerste verlof negen maanden later, echter niet meer naar Duitsland terugkeren. Hij dook onder.Druk bezig met de voorbereidingen die hem uiteindelijk in Neumark moesten brengen besloot Verweij om op de weg daar naartoe meerdere sporen te volgen. Naast het spoor van zijn vader naar Neumark was er ook de weg die zijn oom Herman tegen het einde van de oorlog moest gaan. Hij kwam met ruim achthonderd Hilversummers als dwangarbeider terecht in Bramsche, een dorp onder de rook van Osnabrück en overleefde het niet.En dan waren er ook nog de twee dappere Venlonaren, Harrie Meijer en Frans Coehorst, knapen nog die hun verzetswerk met de dood hebben moeten bekopen en die ook een ‘weg gingen’.De viersporige route die Herman Verweij als een ‘pelgrim op oorlogspad’ vanaf het voorjaar van 2010 wandelt doet die plekken aan waar zijn hoofdpersonen zich goed 70 jaar geleden hebben opgehouden. Zo volgt hij in Nederland de zelf uitgestippelde weg die hem vanuit Venlo brengt naar Overloon, Kamp Vught, Kamp Amersfoort, het Ereveld Loenen en Kamp Westerbork. In Duitsland maakt hij gebruik van bestaande wandelroutes die hem naar Bramsche leiden waar zijn oom niet bestand bleek tegen de zware arbeid. Langs de rivier de Weser zakt hij vervolgens af tot Holzminden waar hij de weg neemt in de richting van het voormalige Oost-Duitsland waar hij ten slotte in de omgeving van Neumark op zoek kan naar voetafdrukken van zijn vader.Zonder problemen en teleurstellingen verloopt de ‘wandeling’ niet. Zo ziet Verweij zich in de zomer van 2010 al verplicht om wegens blessureleed in het Duitse Silberborn abrupt de stekker uit zijn wandelschoenen te trekken. Pas vijf jaar later, in 2015, zal hij van daar uit zijn tocht voortzetten…Ook ‘op oorlogspad’ blijkt Verweij open te staan voor al wat zich onderweg aandient. Bij voorkeur blijkt hij uit te zijn op ontmoetingen: met mensen in gesprek raken in Nederland, maar zeker ook bij de oosterburen, om vast te stellen wat er nog voelbaar is ‘van die tijd’.In 2017 zette Verweij zijn tocht naar het oosten op papier en het boek dat er uit voortvloeide werd uitgegeven door Aspekt. Het is meer dan een louter reisverslag dankzij de bespiegelingen over het oorlogsverleden en de doorwerking ervan ook op ons eigen leven. Boeiend vooral is mede getuige te mogen zijn van al wat de verwondering wekt van deze waakzaam over onze planeet Aarde lopende auteur, die bovendien over een goede pen beschikt. Als leuk toemaatje voor de lezer(es) zijn achteraan in het boek een aantal zogenaamde ‘zoldergedichten’ van Verweij – voormalig stadsdichter van Venlo – opgenomen.

Herman Verweij * Pelgrim op oorlogspad * Uitgeverij Aspekt * 146 p * 16,95 euro * ISBN 978 94 6338 156 7.

Katelijne*Alle besproken boeken kunnen besteld worden bij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *