OVERLIJDEN MANU RUYS – 't Scheldt

OVERLIJDEN MANU RUYS

Manu Ruys overleden
‘Hij was één van de grootste Vlaamse journalisten en meest gezaghebbende commentatoren uit de tweede helft van de vorige eeuw’. Dat waren de woorden van Vlaams minister-president Geert Bourgeois in een reactie op het overlijden van Manu Ruys (1924 -2017)  het voorbije weekeinde. Overdreef hij? Zeker niet. Zijn ganse actieve leven immers – eerst als parlementair verslag-gever, later als politiek coördinator en na het faillissement van De Standaard en de overname van het bedrijf door de VUM (Vlaamse Uitgeversmaatschappij) in 1975 als politiek hoofdredacteur- stond Ruys – afkomstig nochtans uit een christelijk-liberale Antwerpse bourgeois-familie waar thuis Frans werd gesproken – in zijn geschriften op de bres voor de culturele, economische en politieke ontvoogding van Vlaanderen en droeg hij in belangrijke mate bij aan de Vlaamse natie- en staatsvorming.
In 1989 – intussen lid geworden van de raad van bestuur en later ook van het directiecomité van de VUM (functies die hij tot 1997 zou vervullen) – ging Ruys met pensioen.
De volgende jaren groeide hij steeds verder weg van zijn krant die naar geest en engagement totaal was veranderd, mede of misschien wel overwegend door de opname in de redactie van wat hij zelf durfde noemen een aantal ‘pseudo-bekeerde achtenzestigers’ die gevonden waren bij De Morgen.
Ook de beslissing in 1999 van toen hoofdredac-teur Peter Vandermeersch‘die van de saaie Standaard een ‘swingende’ krant zou maken’ en daarom een aantal oudere vijftigers op de redactie prompt met pensioen stuurde – om het letterkruis AVV-VVK (‘Alles voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Kristus’) van de voorpagina te verwijderen, vond hij maar niks niettegenstaande de belofte dat de redactie trouw zou blijven aan de basiswaarden van de krant.
Ook in zijn na-De Standaard-jaren bleef Ruys nog schrijven, overwegend als columnist voor tijdschriften zoals “Punt” (het blad dat in 2002 mede wegens de verborgen agenda van zijn hoofdredacteur Peter de Roover snel ter ziele ging) en ‘Doorbraak‘.
Ondanks zijn grote en onmiskenbare invloed als journalist op het politieke reilen en zeilen in België hoedde Manu Ruys zich zijn ganse leven voor de vele verleidingen waaraan een beoefenaar van de journalistiek zich bloot stelt.
Narcisme en overdreven zelfingenomenheid waren hem vreemd en steeds hield hij zich ver van het spektakel, de mondaine en tijdrovende recepties, de ego-tripperij op het podium. Frustraties of ijdelheid hoefde hij niet af te reageren in televisie-exhibitionisme en in, wat hij in zijn boek Een levensverhaal noemde, het ijdele gekwebbel van mediapanels.
Zijn gedrevenheid vond hij in de uitdaging de confrontatie aan te gaan met onrechtvaardige toestanden en ‘met invloedrijke lieden die mij schadelijk leken’. Wat hem interesseerde was uitsluitend, en dat van het begin af, het rechtstreekse contact met de mens in zijn complexiteit, zijn verscheurdheid, zijn angsten, zwakheden en hulpeloosheid, zijn vreugden, dromen en verwachtingen. ‘Omdat ik geboren ben, opgroeide, liefhad en werkte te midden van het volk dat leeft tussen de Noordzee en de Maas, stond die gemeenschap vooraan in mijn belangstelling en betrokkenheid. Ik verkoos een journalistiek engagement binnen het maatschap-pelijke kader- in de breedste zin van de term – waarin ik de jonge Vlaamse natie zag bewegen en vorm zag krijgen’, aldus nog Ruys.
Elders in dit nummer (zie ook de Heet van de Naald) verwijst de hoofdredacteur van ‘t Scheldt naar de genegenheid en ook bewondering die Ruys jarenlang betoonde voor ‘t Scheldt en die hij soms met enkele krabbeltjes wenste duidelijk te maken.
Ook was hij zowat de enige die de “primeur” van de buitenechtelijke dochter van koning Albert II (Delphine de Boël) waarheidsgetrouw toedichtte aan ‘t Scheldt.
Hij deed dit in het tv-Eén programma “De Zevende Dag” en zette daarmee al de media die de jonge schrijver Danneels als bron citeerden, een neus.  *
rUYS BRIEF*Ruys Volhouden*ruys foto *

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *