Moordwapens en dooddoeners – 't Scheldt

Moordwapens en dooddoeners

Moordwapens en dooddoeners was de titel die op 17 juli 1991 boven een artikel in Gazet van Antwerpen prijkte. Het stuk van de Vlaamse oriëntalist en columnist Koenraad Elst (1959) handelde over het doodvonnis (fatwa) dat vanuit Iran was uitgesproken over Salman Rushdie, de schrijver van De duivelsverzen, en de moordaanslagen op de Italiaanse en Japanse vertalers – en de Noorse uitgever van Rushdies boek, die toen heet waren.Moordwapens en dooddoeners is ook de titel van het boek dat recent door Aspekt werd uitgegeven en dat, naast hoger genoemde column, nog 13 artikels van Elst bevat die tussen 2014 en 2016 verschenen in het Nederlandse dagblad Trouw, het weekblad ’t Pallieterke en/of het internetmedium Doorbraak. Als ondertitel kreeg het boek mee Een handleiding voor het islamdebat.In zijn inleiding op het boek stelt Koenraad Elst dat het islamprobleem eigenlijk geen debat waard is (‘Inhoudelijk biedt het geen enkele uitdaging en het antwoord is duidelijk. Het enige waarover men nog zinnig kan redetwisten is een juist beleid ertegenover) ware het niet dat er nog steeds ‘een heleboel mensen zijn die op een rozige wolk lijken te leven of met alle geweld het debat willen ontwijken’. Ook voor hen immers staat de (eigen) slotsom al vast, al wensen ze die vooral niet te toetsen aan de islamleer of de geschiedenis van de moslimwereld: tegenover de moordwapens van de djihaadstrijders stellen zij de dooddoeners (de gematigde islam is er eentje van) die een realistische inschatting van de islamitische uitdaging moeten verijdelen. Staan ze in hun betoog inhoudelijk zwak, toch voelen zij zich nog sterk ‘omdat zij zowel het media- en politieke bestel als de fors toenemende moslimgemeenschap achter zich weten’.In Moordwapens en dooddoeners leert Elst de lezer(es) op een onderhoudende maar daarom niet minder klare en efficiënte manier om de talloze verstrooiingstactieken, vooral afkomstig uit het tegenwoordige linkse kamp, te herkennen en te doorprikken. Meteen geeft hij ook de aanzet voor het vinden van een geweldloze en menslievende oplossing.Koenraad Elst * Moordwapens en dooddoeners * Uitgeverij Aspekt * 180 p * 17,95 euro * ISBN 978 94 6153 868 0.*

Mijn land van herkomstDe zoektocht naar zijn voorouders, die hij jaren terug ‘erfde’ van zijn vader, bracht de Nederlandse schrijver C.M. van der Mast uiteindelijk bij een zekere Dankert van der Mast die aan het einde van de 16de eeuw leefde op het Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten. En hoewel niet met feitelijke gegevens te onderbouwen kon met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid eveneens vastgesteld worden dat Dankert afstamde van hugenoten, Franse calvinisten die in het ‘ketterse’ geloof van de katharen (ook wel Albigenzen genoemd) een voedingsbodem hadden gevonden. De katharen waren twee eeuwen vroeger – 13de eeuw – door de kerk van Rome, met hulp van de Franse koning die tuk was op een machts- en gebiedsuitbreiding, zo goed als uitgeroeid in een aantal kruistochten. Het feit dat C.M. van der Mast, telkens hij in Zuid-Frankrijk kwam, ook het gevoel had thuis te komen, sterkte hem nog in de overtuiging dat hij inderdaad een afstammeling was van, op tijd de moordpartijen ontvluchte, katharen. En verwees zijn achternaam trouwens niet naar een mas, een herenboerderij in het zuiden van het Frankrijk, en/of naar de naam van verschillende gemeenten uit die regio? Had hij geen stof genoeg om een, zij het grotendeels fictieve, historische roman te schrijven over zijn familie in die tumultueuze 13de eeuw?Zes jaar werkte hij eraan en eind 2016 zag het boek eindelijk het levenslicht bij Aspekt. Mijn land van herkomst – Le pays d’où je viens was de titel die het meekreeg, met op de kaft nog de vermelding Occitanië, land van mijn kathaarse voorouders. Hoofdpersoon erin is Guilhem de Mas die in 1209 met zijn kleindochter Isabèle de streek ‘waar zij altijd hebben gewoond’ ontvlucht in de hoop te kunnen ontsnappen aan de door de paus van Rome uitgezonden legers om de katharen uit te roeien. Jaren duurt hun zwerftocht tijdens welke ze telkens terug te vinden zijn op plaatsen waar geschiedenis wordt geschreven zoals Carcasonne, Muret, Puycelsi enz.. Afgesloten wordt met de overgave van de versterkte nederzetting Montségur en de massabrandstapel van maart 1244 waarbij ruim tweehonderd kathaarse gelovigen de dood vonden…In de loop van het boek komt de lezer/lezeres heel wat te weten over de katharen en het geloof dat ze aanhingen, over de verhouding tussen enerzijds de paus van Rome en de Franse koning en anderzijds deze laatste en de edelen die vazallen van hem waren, over de leefgewoontes in de 13de eeuw in dit aan de Pyreneeën grenzende deel van Frankrijk enz… Toch kan de roman niet volledig bekoren. Daarvoor is het verhaal – regelmatig onderbroken door geschiedkundige uitweidingen – te eentonig, hebben de personages te weinig diepgang en zijn de dialogen soms ronduit lachwekkend. Een vergelijking met de Vlaamse filmpjes van destijds – wie kent ze nog? – drong zich bij me op: leerrijke boekjes, dat wel, maar bij lange na geen hoogvliegers op  literair gebied.C.M. van der Mast * Mijn land van herkomst * Uitgeverij Aspekt * 271 p * 21,95 euro * ISBN 978 94 6338 067 6.
Katelijne
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *