LIEFDE – 't Scheldt

LIEFDE

Hoogland

Rob Hoogland                  Kringen

LIEFDE

Dit stuk wordt een lief, zoetsappig stukje. Ik krijg er nu al een weeïg gevoel van. Sterker nog, ik schaam me bij voorbaat. Kan ik mijn vrienden in bar D’n Dorstige Gylaert nog onder ogen komen? Walgelijker kan het niet: een cursiefje uit de categorie ‘Liefde is…’ gaat hier, op deze plek, het levenslicht zien. Je kent ze toch wel, die plaatsjes van dat eeuwig jonge stel? Ze stonden ten tijde van de Hoekse en Kabeljauwse twisten al in de krant. Met teksten als ‘Liefde is… haar koude voeten opwarmen’ en ‘Liefde is… iemand op wie je altijd kunt steunen’. Brrr. In werkelijkheid is liefde vooral: erin tuinen. Die lees je alleen nooit. Maar ja, hier zit ik, ik kan niet anders. De waarheid dient nu eenmaal te worden weergegeven. ‘Vanavond OG3NE!’ zei mijn vrouw donderdag tijdens de maaltijd, toen er toevallig even sprake was van een wapenstilstand. Nou ja, ze zei natuurlijk ‘Oodzjien’, zoals het hoort, maar ik hanteer toch maar die merkwaardige officiële spelling van de naam van het drietal zusjes dat namens Nederland aan het Europese Songfestival deelneemt. ‘Mooi niet’, zei ik. ‘Hoezo?’ ‘Lyon-Ajax, schat. Je kunt me wat met dat domme gekweel daar in Kiev’. Soms moet je als echtgenoot, die welhaast onstuitbare pogingen om de hedendaagse maatschappij te feminiseren een halt toeroepen. Welnu, dit was zo’n moment. Tot hier en niet verder, liet ik mijn wederhelft zo paternalistisch mogelijk weten. Het resultaat was voorspelbaar: zij keek beneden in de huiskamer naar het Songfestival, ik werd naar de slaapkamer verbannen, alswaar de tv op RTL7 werd gezet. Spannend hoor, die eerste helft, al was Ajax natuurlijk veel beter.

En toen, ineens, na een minuut of 23, gebeurde er iets heel geks met mij. Ik ga er maandag meteen mee naar de dokter, want je kunt er niet vroeg genoeg bij wezen. Ik dacht namelijk: als ik het goed heb uitgerekend komt nu, in Kiev, OG3NE in actie, dus laat ik daar toch eens even een kijkje nemen. Dan weet ik straks bij de nazit, als ik beneden weer gedoogd word, waar die lieverd van mij het over heeft, en dat is altijd goed voor onze relatie. Ik zapte naar NPO1 en volgde de verrichtingen van die drie kleine Brabantina’s met hun Lights and shadows, wier optreden ik aanzienlijk beter vond dan ik verwachtte. Tussen jou en mij: ik was er zelfs van onder de indruk. Wat denk je dat er vervolgens gebeurt? Hoor ik de sms-toon op mijn telefoon. Druk ik op de knop en zie ik dat het een bericht van mijn lieftallige echtgenote is, met de tekst: ‘0-1! Prachtig doelpunt van Dolberg. Lekker ding. Heb je zijn telefoonnummer?’ Je mag ’t best weten: ik smolt. En dat na 197 jaar huwelijk, de tropenjaren niet eens meegerekend. ‘Leuk liedje van OG3NE!’ sms’te ik terug. ‘Die gaan hoge ogen gooien!’
Liefde is… in gescheiden kamers naar de tv kijken.

***

Wij danken Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *