Ik krijg zin om een klein kruisje te kopen – 't Scheldt

Ik krijg zin om een klein kruisje te kopen

ACTUEEL Sylvain Ephimencoephi 

Ik krijg zin
om een klein kruisje te kopen

Bij het naderen van (Palm)Pasen verscheen er altijd een olijftakje achter het kruis van Jezus. Een ritueel dat mijn moeder in stand hield. Het houten kruisbeeld hing boven het bed van mijn ouders met zijn Christus van zilverkleurig metaal eraan genageld. Later werd dit exemplaar door een kitscherige uitvoering vervangen, gemaakt van gekleurde schelpjes. Maar een jaar of tien geleden ontrolde zich alleen nog een kale vlakte boven mijn ouders’ bed.De constatering van Wim de Mul gisteren in Trouw dat ‘Jezus aan het kruis uit huis verdwijnt’ kan ik inderdaad beamen: de kruissymboliek heeft zelfs bij christenfetisjisten aan kracht ingeboet. Het kruisbeeld uit de slaapkamer van mijn ouders ging in het schuim der dagen verloren, vermorzeld door de gewenning en de levensmoeheid.Ook de twee kruisjes die om mijn nek hingen zijn door het zand der jaren bedekt en verdwenen. Het eerste was minuscuul en ben ik vóór mijn puberteit ergens kwijtgeraakt. Het tweede was enorm, van donker hout; mijn ouders kochten het als uitrusting voor mijn communie.Hoe gehecht ik als kind ook was aan dit symbool, later heb ik me toch boos afgevraagd waarom het christendom een marteltuig als embleem voor het geloof had gekozen. Totdat ik las dat je in het kruisbeeld de contouren van de Christus moet ontwaren die zijn armen spreidt om zijn schapen in te sluiten. Denk bijvoorbeeld aan het 38 meter hoge standbeeld op de berg Corcovado boven het Braziliaanse Rio de Janeiro. Het kruis als uitdrukking van naastenliefde en niet van masochisme.Ongevaarlijk symboolDan mag je je toch afvragen waarom een onschuldig en ongevaarlijk symbool als het kruisbeeld als aanstootgevend wordt beschouwd door bepaalde groepen. Het is toch maar een emblematische uiting van leed en liefde, die sinds eeuwen in deze Europese grond is geworteld? Waarom moest het symbool dan van de mijter van de Sint worden vervlakt? Waarom beval het Amsterdamse vervoersbedrijf en later een rechtbank, een tramconducteur zijn kruis van zijn nek af te halen? En waarom mag het nu bij sommige scholen niet meer op de ‘palmpaasstok’ rusten?Je kunt alles opvoedend relativeren of met schouderophalen doorstrepen: het kruisbeeld, het hulpje van de Sint, het kerstdiner, de kerstboom, de Coentunnel, het joods-christelijke begrip of de Gouden Koets. Maar dan mag je ook je oor tegen de huid van de samenleving plakken om te horen hoe het daaronder gromt. En nu krijg ik weer zin om als culturele christen mijn lang losgelaten identiteit te hervinden. Om vandaag de stad in te gaan om een klein kruisje te kopen en om vrolijk mijn hals ermee te sieren. Vrolijk Pasen, Joyeuses Pâques!*Wij danken Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *