I. Joop.nl is een Vara-haatsite – 't Scheldt

I. Joop.nl is een Vara-haatsite

In een herhaling gisteren van het Vara-programma ‘Pauw’ zag ik activiste Sylvana Simons vertellen over de rechtszaak tegen de 22 verdachten die haar hadden beledigd of bedreigd. Je hebt mensen die vinden dat Simons elke gelegenheid aangrijpt om egostrelende publiciteit op te zoeken. Deze mening ben ik niet toegedaan. Het publieke optreden van Simons bij de Vara vond ik broodnodig om ons te helpen beseffen hoe laf en vernederend geanonimiseerde scheldpartijen op sociale netwerken kunnen zijn. Ook al blijft dit beperkt tot verbaal geweld en walgelijk racistische collages. Simons krijgt gelukkig de steun van justitie. Was het maar altijd zo. Amper klaar met Pauw las ik op mijn tweede scherm ontluisterend nieuws: een ondernemer in Dordrecht weigerde gisteren om veiligheidsredenen zijn zaal aan Kamerlid Baudet van Forum voor Democratie te verhuren.Het was me natuurlijk opgevallen dat sinds zijn verkiezing in de Tweede Kamer Thierry Baudet het doelwit van een haatcampagne was geworden. Niet van rechtse malloten op sociale netwerken maar van linkse publicisten en activisten in reguliere media volgens wie het Kamerlid een ‘racist’, ‘fascist’ of ‘seksist’ is. Maar ook op Twitter kwam er bagger, zoals van gewezen Hoofdpiet Erik van Muiswinkel, die op 24 maart schreef: ‘We moeten het front tegen de BaudetJugend gaan verbreden. Val hem aan waar je kan’. Wat mij betreft is dit een regelrechte oproep tot geweld van de Vara-cabaretier. Zou ook Sylvana zich moeten realiseren die toen met hem over Zwarte Piet overlegde.GeradicaliseerdHelaas, anders dan bij die 22 verdachten, vergat de rechter een keertje Van Muiswinkel op te roepen. Dat Baudet gisteren in Dordrecht in de problemen raakte, kwam door een oproep van linkse activisten van ‘Dordt discriminatie vrij’, die op Facebook uitlegden waarom het Kamerlid niet hun stad mocht betreden: ‘Facisten (sic) en misogynisten zijn NIET welkom in Dordt’.Deze organisatie beriep zich onder andere op een stuk op de Vara-site Joop.nl met als kop: ‘Thierry Baudet legt uit waarom hij vrouwen minderwaardig vindt’. Om deze kop uit zijn mouw te schudden, had de site een interview nogal vrij geïnterpreteerd waarin Baudet zei dat ‘vrouwen over het algemeen minder excelleren in een heleboel beroepen’.Als je verder graaft, blijkt deze site van de publieke omroep een ware haatcampagne tegen de leider van Forum voor Democratie te voeren met stukken die titels dragen als: ‘Thierry Baudet is Wilders in schaapskleren’, ‘Dit is het slecht verhulde nazi-gedachtengoed van Thierry Baudetof ‘Hoe gevaarlijk is Thierry Baudet?’. Kennelijk heeft men bij de geradicaliseerde Vara-site niets van het Fortuyn-drama geleerd.Met Joop.nl faciliteert de omroep een haatsite die het vooral van armzalige bloggers en tweederangscolumnisten moet hebben. Om dit medium te financieren beweert de Vara geen subsidie maar contributie van leden te gebruiken. Als dat waar is, moeten Vara-leden zich realiseren dat ze met hun centjes een haatsite in leven houden.II Ik krijg zin om een klein kruisje te kopenBij het naderen van (Palm)Pasen verscheen er altijd een olijftakje achter het kruis van Jezus. Een ritueel dat mijn moeder in stand hield. Het houten kruisbeeld hing boven het bed van mijn ouders met zijn Christus van zilverkleurig metaal eraan genageld. Later werd dit exemplaar door een kitscherige uitvoering vervangen, gemaakt van gekleurde schelpjes. Maar een jaar of tien geleden ontrolde zich alleen nog een kale vlakte boven mijn ouders’ bed. De constatering van Wim de Mul gisteren in Trouw dat ‘Jezus aan het kruis uit huis verdwijnt’ kan ik inderdaad beamen: de kruissymboliek heeft zelfs bij christenfetisjisten aan kracht ingeboet. Het kruisbeeld uit de slaapkamer van mijn ouders ging in het schuim der dagen verloren, vermorzeld door de gewenning en de levensmoeheid. Ook de twee kruisjes die om mijn nek hingen zijn door het zand der jaren bedekt en verdwenen. Het eerste was minuscuul en ben ik vóór mijn puberteit ergens kwijtgeraakt. Het tweede was enorm, van donker hout; mijn ouders kochten het als uitrusting voor mijn communie. Hoe gehecht ik als kind ook was aan dit symbool, later heb ik me toch boos afgevraagd waarom het christendom een marteltuig als embleem voor het geloof had gekozen. Totdat ik las dat je in het kruisbeeld de contouren van de Christus moet ontwaren die zijn armen spreidt om zijn schapen in te sluiten. Denk bijvoorbeeld aan het 38 meter hoge standbeeld op de berg Corcovado boven het Braziliaanse Rio de Janeiro. Het kruis als uitdrukking van naastenliefde en niet van masochisme.Ongevaarlijk symboolDan mag je je toch afvragen waarom een onschuldig en ongevaarlijk symbool als het kruisbeeld als aanstootgevend wordt beschouwd door bepaalde groepen. Het is toch maar een emblematische uiting van leed en liefde, die sinds eeuwen in deze Europese grond is geworteld? Waarom moest het symbool dan van de mijter van de Sint worden vervlakt? Waarom beval het Amsterdamse vervoersbedrijf en later een rechtbank, een tramconducteur zijn kruis van zijn nek af te halen? En waarom mag het nu bij sommige scholen niet meer op de ‘palmpaasstok’ rusten?Je kunt alles opvoedend relativeren of met schouderophalen doorstrepen: het kruisbeeld, het hulpje van de Sint, het kerstdiner, de kerstboom, de Coentunnel, het joods-christelijke begrip of de Gouden Koets. Maar dan mag je ook je oor tegen de huid van de samenleving plakken om te horen hoe het daaronder gromt. En nu krijg ik weer zin om als culturele christen mijn lang losgelaten identiteit te hervinden. Om vandaag de stad in te gaan om een klein kruisje te kopen en om vrolijk mijn hals ermee te sieren. Vrolijk Pasen, Joyeuses Pâques!***Wij danken Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.***Deze column publiceerden wij met Pasen op onze webstek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *