Heet van de Naald 26/10/2011 – 't Scheldt

Heet van de Naald 26/10/2011

EXTRA EDITIE

*

Karel Anthonissen

anthonissen

DE BORG

‘Het is toch maar een handtekening, mama’, zei de zoon tegen zijn moeder die aarzelde borg te staan voor een lening. Enkele jaren later verkocht de bank ook háár huis.
Voor wie uitkijkt naar het einde van België, ziet het er met de dag hoopvoller uit. De afgang van Dexia was nog gemakkelijk te voorspellen, maar dat men dat zou ‘oplossen’ met een astronomische borg, dat is pas straf. Gewoonweg hallucinant. Of voor wie het anders wil bekijken, gewoonweg hoopvol.
De bureaus hebben de rating van België nog niet verlaagd maar toch zou ik op termijn niet te veel meer op de Belgische borgen en andere beloften rekenen.
Wie gelooft die mensen nog! Gewoonweg onhaalbaar als het echt fout loopt. En fout lopen zál het.

Dan is er nog de begroting voor 2012. Wij zien aan beide kanten van de taalgrens politici aan het werk die niet leren van de gebeurtenissen. Bij onze Franstalige landgenoten is de spreekwoordelijke oude ‘frank’ nog verre van gevallen. Zij hebben daar in Wallonië een economie die goed op die van de Grieken lijkt. Het verschil is dat de Grieken intussen begrepen hebben dat het anders zal moeten. Zij zijn wel boos op de Duitsers, die niet wilden blijven sponsoren. Maar ze beseffen dat ze iets moeten gaan doen.

Intussen heeft het Duitse hooggerechtshof de Europese Unie onder Duitse curatele geplaatst. Angela Merkel mag niets meer beloven, en dus kan de Unie niets meer beslissen, zonder goedkeuring van het Duitse parlement. De belastingbetalers zegden ‘neen‘. Duitsland heeft de Maddens-doctrine op Europa toegepast.

En plots kan de Griekse schuldkwijtschelding wel, voor vijftig procent nog wel. Angela heeft haar vel gered.

Alstublieft, kunnen we België ook niet onder zulk een toezicht plaatsen, zo bijvoorbeeld dat onze Vlaamse onderhandelaars niets meer kunnen toegeven zonder goedkeuring van het Vlaams Parlement. Als onze belastingbetalers dan ook ‘neen’ zeggen, kan er een ordentelijke vereffening volgen, zoiets als bij de Gemeentelijke Holding, óók met schuldkwijtschelding.

Vlaanderen moet de Belgische begroting redden’, roept de kleine Michel van de Mouvement Réformateur. Die heeft het dus zeker nog niet begrepen.

Niet dat aan Vlaamse kant niets meer zou kunnen gebeuren aan allerlei overbodige uitgaven. Maar als Beke, Tobback en De Croo blijven toegeven, zonder dat het aan Waalse kant echt anders wordt, mogen zij ook het ergste vrezen. Wij kunnen nu al voorspellen dat CD&V, sp.a en open VLD alle drie onder de tien procent duikelen bij de volgende verkiezingen.
De CD&V zal nog de sympathie hebben van honderdduizenden Arco-coöperanten, gered door de staatswaarborg op hun inleg bij Dexia.
De sp.a kan nog wel honderdduizenden steun- en subsidietrekkers van alle geuren en kleuren achter zich krijgen.
En de open VLD is nog aantrekkelijk voor honderdduizenden die tot nu toe aan de belastingen wisten te ontsnappen.

Maar de miljoenen anderen, degenen die altijd betalen, hebben er schoon genoeg van. Zij zijn de échte indignado’s, de verontwaardigden, niet die van de straat of de G1000 maar die van het stemhokje.

***

Dit artikel zal verschijnen in het volgende nummer van ‘t Scheldt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *