Heet van de Naald 15/11/2015 – 't Scheldt

Heet van de Naald 15/11/2015

KLUCHTELINGEN
Nu er de laatste dagen  geen zielige beelden meer getoond zijn van kinderen die slachtoffer geworden zijn van dwaze ouders die hen in een rubberbootje gestoken hebben om zo de woeste baren van de Middelandse Zee te trotseren, in de hoop gered te worden door Goddeloze Westerlingen, is het misschien tijd om eens te reageren op de mare dat we met oorlogsvluchtelingen te maken hebben.Met de herdenking van 100 jaar Eerste Wereldoorlog wordt er wel eens verwezen naar  onze overgrootouders, die ‘ook’ op de vlucht gingen voor het oorlogsgeweld. Wij veroorloven het ons om op enkele verschillen te wijzen.

Primo
: Onze overgrootouders vluchtten bij het begin van de oorlog, toen het geweld losbarstte. In Syrië is men al vier jaar aan het vechten, in Irak 15 jaar en in Afghanistan 25 jaar.  Vreemd dat men nu plots massal begint te ‘vluchten’.
Vreemd ook dat er ‘oorlogsvluchtelingen’ opduiken uit landen waar er geen oorlog is, zoals Pakistan.
Secundo : als de oorlog losbarst vluchten ouderen, vrouwen en kinderen. De mannen blijven achter om te vechten. Of om op de koeien / schapen /kamelen te letten (schrappen wat niet past).  Kennelijk is het nu omgekeerd : de meerderheid van de ‘vluchtelingen‘ zijn jonge mannen. Vrouwen en kinderen zijn een absolute minderheid. Die blijven kennelijk thuis om de vijand te bestrijden.
Tertio
: men vlucht nooit ver weg. Onze overgrootouders vluchtten naar Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Niet naar Egypte, Irak of Syrië. Nu is het kennelijk ‘in’ om niet alleen de oorlog, doch ook het continent te ontvluchten. De Arabische buurlanden zijn misschien niet kosher genoeg?
Quarto : een vluchteling  wil zo snel mogelijk terug. Onze (groot)ouders keerden na een maand of zo terug, zowel in augustus 1914 als in mei 1940. Nu blijken de vluchtelingen dit totaal niet van plan, in tegendeel.
Quinto : Doorgaans tonen oorlogsvluchtelingen dankbaarheid. De voorbeelden van onze voorouders zijn bekend. Nu blijkt dit niet echt het geval. Naast irritrant geklaag (“no television in the room, very slow internet, no Arab food; not one camel to see only cows“) en arrogant misprijzen (logies die gewoonweg geweigerd worden vanwege not good enough or us) is er het meegebrachte geweld. De massale vechtpartijen komen soms in de pers :  Afghaanse vluchelingen die in de clinch gaan met Iraakse of  Iraakse die Syrische aanpakken : dagelijkse kost. Af en toe een verkrachtingetje van een tienjarige of wat fotootjes nemen in het plaatselijke zwembad van meisjes in een kleedkamer (‘straf’ : vijf dagen niet meer mogen komen ‘zwemmen’ … als u of ik het zouden doen dan werden we – terecht – aangehouden ) maken het image van deze ‘oorlogsvluchtelingen’ compleet.
Op de vlucht voor het geweld, en dan zelf geweld komen plegen…  op kinderen. Kan het nog erger?
Natuurlijk kan het nog erger: als er onder die terroristen die Parijs aangepakt met de meest moorddadige aanslagen sinds WOII  oorlogsvluchtelingen‘ blijken te zitten, ….Benieuwd wat de reactie van de regimepers, de linkse politici en hat zootje halfzachte wereldverbeteraars dan zal zijn.Blatt Leser*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *