Extra Kerst Ephi – 't Scheldt

Extra Kerst Ephi

ephimenco

Ephimenco

Ik wil van mijn eenzijdige mening  over de islam af:
Islam betekent niet onderwerping maar vrede

Vorige maand kreeg ik van lezer K. te Utrecht het boekje ‘Het Alevitisch Geloof’ van Remzi Kaptan. In zijn brief vertelde deze lezer over groepen die een ‘liberale en tolerante islam voorstaan’ en noteerde dat ik, naar zijn smaak, een ‘eenzijdige mening over de islam’ heb. Lezer K. heeft gelijk en het is ook waar dat ik moeite heb om de woorden ‘liberaal en tolerant’ met islam te associëren.

Ik dacht hieraan toen ik gisteren de Zuid-Franse quartier sensible (moeilijke wijk) inreed waar mijn oude moeder woont. Op nog geen tweehonderd meter van haar flatje staat de salafistische moskee Dar-es-Salam. Of moet ik zeggen: ‘stond’?
Op 31 januari werd deze moskee door de minister van binnenlandse zaken gesloten wegens ‘ernstige bedreiging voor de veiligheid en openbare orde’. Dat mijn vader (89) door moskeegangers soms werd bedreigd omdat hij protesteerde tegen het feit dat de geparkeerde auto’s van salafisten zijn garagedeur versperden, zal geen rol in deze sluiting hebben gespeeld. Overigens vindt in Frankrijk, volgens een studie die in september 2016 werd gepubliceerd, 29 procent van de vijf tot zeven miljoen moslims dat ‘de sharia belangrijker is dan de wet van de republiek’.

Kort daarop zag ik op internet hoe in de ochtend in Amsterdam een man met Palestijnse vlag die ‘Allahu akbar’ schreeuwde de ruiten van een Israëlisch restaurant insloeg.

Eenzijdig

Ho, ho, stop de persen! Mag ik zomaar de islam ‘eenzijdig’ verbinden met wat deze religie aan meest weerzinwekkend extremisme produceert? Met Islamitische Staat, koppensnellers, brandende kerken, sharia, salafisme? Hallo, er zijn talrijke moslimlanden waar normaal wordt geloofd en geleefd. Ik besloot het jaarlijkse Freedom of Thought Report van de International Humanist and Ethical Union te raadplegen (deze week verschenen) over schendingen van de vrijheid om niet te geloven of om van geloof te veranderen.

Ik kreeg een lijst onder ogen van landen waar religieuze onverdraagzaamheid de gevangenissen en kerkhoven vult. Ik zag eerst een wereldatlas waar de islamitische wereld rood en bruin kleurde (kleuren voor de meeste schendingen).

Vervolgens zag ik de lijst van landen waar de meeste reli-onverdraagzaamheid heerst. Van de dertig ergste staten ter wereld waar je niet moet wezen als je van vrijheid houdt, zijn er 28 islamitisch. Alleen China en Noord-Korea vloeken in die Allah-hel.

Maar het kan erger: van de dertien landen waar je voor blasfemie of apostasie de doodstraf krijgt, is er niet één niet islamitisch. Conclusie van het rapport: ‘Het resultaat van dit alles is dat het islamitische staten zijn, en islamitische bevolkingsgroepen, die de meest voorkomende en vaak de meest serieuze bedreiging vormen voor de niet-religieuze mensen in hun samenlevingen’.

Ondanks deze ongemakkelijke waarheid wil ik van mijn eenzijdige mening af. Ik heb besloten voor het slapengaan twintig keer luid te roepen: ‘Islam betekent niet onderwerping maar vrede! De profeet was een pacifist die zijn vijand net als Jezus liefhad! Islam is liefde, islam is barmhartigheid!’

***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *