De Ordelijke Opdeling van België. Quid Nunc? – 't Scheldt

De Ordelijke Opdeling van België. Quid Nunc?

Goed zes jaar geleden verscheen van de hand van Gerolf Annemans (1958), toen Vlaams Belang-volksvertegenwoordiger, en Steven Utsi (1973) van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) het boek De Ordelijke Opdeling van België – Zuurstof voor Vlaanderen. Vlaanderen was, ook psychologisch, klaar voor een Vlaams-nationaal Plan B en de versleten (Belgische) staat vervangen door een Onafhankelijk Vlaanderen, was geen punt meer, zo oreerden de auteurs, die echter niet wilden vooruitijlen in een turbulent en warrig geïmproviseerd separatistisch avontuur maar pleitten voor een door staatsmanschap en kennis gedreven strategisch volgen van een op het beton van een goede voorbereiding aangelegd pad. Maar deze optimistische visie op het onafhankelijkheidsstreven van Vlaanderen kreeg de jaren daaropvolgend een ferme knauw. In plaats van politiek vooruitgang te boeken werd vooral achteruitgang genoteerd: eerst immers was er de regering Di Rupo met een schandalige zogenaamde ‘zesde staatshervorming’ die de Vlaamse belangen allerminst diende, nadien kwam ‘de bocht van Bracke (N-VA)’ die uitmondde in een kunstmatig invriezen van het debat zodat in 2014 voor het eerst sinds de jaren 50 van vorige eeuw een Belgische regering werd ge-vormd die geen enkele communautaire stap wil (zal) zetten. Het feit dat het Vlaams Belang – dé re-publikeinse onafhankelijkheidspartij – bij de laatste stembusgang heel wat kiezers verloor versterkte bovendien nog het collectief verzaken aan de Vlaamse autonomiedrang. Tijd dus vond Annemans – intussen zetelend in het Europees parlement – om opnieuw een stand van zaken op te maken. En hij deed dit in een nieuw boek dat recent verscheen bij Uitgeverij Egmont. Het kreeg als hoofdtitel mee Quid Nunc? – wat nu? hoe moet het nu verder? Voor Annemans valt er geen tijd meer te verliezen. Vlaanderen moet zijn toekomst willen en daartoe moeten een aantal dingen dringend, zeer dringend, gebeuren. Zo moet vooreerst het confederalisme van de agenda en moet er, met kennis van zaken, voortdurend scherp ingezoomd worden op de Europese Unie en op de Vlaamse hoofdstad Brussel, ironisch genoeg elders in Europa met elkaar verknoopt. Maar vooral: Vlaanderen moet strategisch gaan leren denken temeer daar het brede terrein van de staatsvaardige strategie voor de toekomst in België een vrijwel ongestoord monopolie is geworden van de Franstaligen, de ‘niet-Vlamingen’, terwijl op hetzelfde moment het provincialistische Vlaanderen zich in zijn instellingen braaf en welhaast nederig onledig houdt met tactische bewegingen en dagjespolitiek – overigens uitdrukkelijk binnen de toegewezen bevoegdheden en middelen. ‘Met moet eindelijk inzien dat actief de onafhankelijkheid van Vlaanderen voorbereiden niet kan zonder open vizier. Het Vlaams Parlement moet een soevereiniteits-verklaring afleggen waardoor de staatkundige onafhankelijkheid een feit wordt, een secessionistisch moment dat zich meteen laat legaliseren krachtens een eigen, volwaardige Vlaamse Grondwet’.Annemans rekent in Quid nunc? ook af met het veel gehoorde verwijt dat het streven naar een kleinere, meer performante staat voor de Vlamingen (door middel van de ordelijke opdeling van België) getuigt van kleinstatelijke benepenheid. Natuurlijk zo zegt hij, past het in de politiek correcte sfeer van vandaag om zich in te schrijven in het kosmopolitisme en in multinationale en uiteraard multiculturele gehelen die beter en moreel hoogstaander heten te zijn en die weinig op hebben met soevereiniteit als uitgangspunt van een wereldorde. Nochtans is er volgens de auteur helemaal geen tegenspraak in het streven naar soevereiniteit en de (post)moderne tijd. Eerder is er volgens hem sprake van een dubbelheid die veel meer dan het multiculturalisme een echt en waarachtig project is voor de toekomst van de eenentwintigste-eeuwse wereld..: ‘tussen de open blik op de wereld en de eigen staat voor het eigen volk, gaapt geen kloof, maar staat een koppelteken’.Quid nunc? is een boek waaraan ongetwijfeld heel wat lectuur en denkwerk vooraf ging. Het staat dan ook ver van de slogantaal die veel dergelijke werken kenmerkt. Voor hen die het streven naar een onafhankelijke Republiek Vlaanderen uit de huidige impasse willen halen, zal het ongetwijfeld een hernieuwde aansporing en een bron van inspiratie zijn.Gerolf Annemans * Quid Nunc? * Uitg. Egmont * 273 p * 15,00 euro * ISBN 978 90 7889 844 3.

Katelijne***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *