ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 999 Mabro – 't Scheldt

999 Mabro

Karel Poma werd op 14 maart 2011 91 jaar. Hij is dr. in de scheikunde en

POMAbacterioloog. Hij promoveerde aan de RUG in 1946. Hetzelfde jaar reeds werd hij hoofd van de Laboratoria van de Antwerpse Waterwerken en bleef dit tot in 1971.
Zijn werkterrein was het waterzuiveringsstation in Walem. Dagelijks moest hij de geleidelijke vervuiling van het water vaststellen, veroorzaakt door de chemische industrie. Karel Poma was wat men zou noemen een ‘snelle jongen’.
Hij begon zijn loopbaan aan de top, iets waar anderen jaren over doen. Intussen had hij ook belangstelling voor de politiek. In 1965, op 45-jarige leeftijd, werd hij verkozen als liberaal senator. Ook hier was hij jonger dan de meeste van zijn collega’s.
Na een legislatuur van zes jaar ruilde hij zijn senaatszetel in 1971 voor die van volksvertegenwoordiger. Hij zou dat blijven gedurende de vijftien daaropvolgende jaren tot 1986.

In de kamer van volksvertegenwoordigers was (en is) het de gewoonte dat een nieuwkomer, wanneer hij voor de eerste maal het spreekgestoelte beklom, tevens zijn maidenspeech hield. De spreker mocht daarbij zelf zijn onderwerp kiezen. En Poma sprak over de watervervuiling, het probleem waarmee hij al 25 jaren geconfronteerd werd.
De liberalen maakten in 1971 geen deel uit van de regering. Vooral de socialisten grijnslachten vrolijk over het gekozen onderwerp. ‘Als de oppositie geen belangrijker zaken kan behandelen dan waterproblemen, dan gaan wij het gemakkelijk hebben’. Ze konden blijven lachen tot 1974, want toen werd er door de nieuwe regering een staatssecretariaat voor Leefmilieu opgericht. Karel Poma werd de eerste staatssecretaris. De gedrevenheid waarmee hij zijn functie waarnam deed hem persoonlijk controles uitvoeren.
In het Scheldewater te Antwerpen konden vissen niet overleven. De chemische fabrieken in de omgeving bezaten apparatuur om het afvalwater te zuiveren, maar om de kosten te drukken werden ze vaak niet ingeschakeld.
Tijdens een persoonlijk gesprek bekloeg Poma zich dat hij zoiets nooit zou kunnen vaststellen. Zohaast hij de portier bij de ingang passeerde werd er een knop ingedrukt om de controlekamer te verwittigen dat de apparatuur in werking moest gesteld worden.
Karel Poma had in 1972 een boek gepubliceerd met als titel: ‘Knoeien met het leefmilieu‘. Vier jaar later volgde ‘Energie en democratie‘. Voor de vervuilende industrie was hij dan ook een luis in de pels. Zijn invloed op media en massa werd te groot.
Milieuvrienden waren verwonderd toen Karel Poma zijn politieke loopbaan besloot als Minister van Cultuur (1981-1985). Het ‘staatssecretariaat‘ was toen reeds een volwaardig ministerie van leefmilieu geworden.
Karel Poma zwijgt erover, maar zeker is dat het niet de ultieme keuze van Poma is geweest om leefmilieu te ruilen voor cultuur.
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *