997 Hfd – 't Scheldt

997 Hfd

Enkele weken terug werd APRA Leven, een levensverzekeringsmaatschappij uit Antwerpen uit de markt gehaald vanwege wanbeheer. Er zouden bijna
4 000 gedupeerden zijn. APRA Leven is (was) het laatste restant van de ooit zo trotse o zo Antwerpse APRA groep, met als vlaggenschip de Gemeenschappelijke Verzekeringskas voor Arbeidsongevallen. Opgericht in 1905 door Antwerpse haven- en bouwfirma’s met de bedoeling de risico’s van arbeidongevallen te verzekeren, en de jaarlijkse overschotten terug aan de betalende leden te geven. Er werd zelfs een kliniek gebouwd, die zo vermaard werd dat (Dokter Martens) buitenlandse voetbalsterren ernaartoe trokken voor hun knieproblemen. Ruud Gullit lag er naast dokwerkers en bouwvakkers. Op zeker ogenblik telde de groep 240 personeelsleden…Alles veranderde ergens medio jaren ’80. Toen werd de koers omgegooid. Terwijl men voordien ‘selectief’ was met het aannemen van nieuwe leden-bedrijven nam men voortaan de grootste brokkenkampioenen arbeidsongevallen aan, die overal geweigerd werden…. Zo werd bijvoorbeeld de uitzendsector quasi volledig ‘binnengehaald’. Alles moest wijken voor hogere omzetcijfers. Daar kikte de nieuwe directie kennelijk op (bonussen?). En de omzetcijfers stegen.Door de veel sterkere aangroei van de schadegevallen stegen de kosten echter nog veel sneller, gingen de ristorno’s naar beneden en verlieten de goede, voorzichtige klanten het schip. Gingen ze naar goedkopere verzekeringsmaatschappijen. Waardoor de toegroei van de omzet stokte, en het unieke systeem – voorzichtige bedrijven, weinig ongevallen, veel terugbetalingen – evolueerde naar een rampscenario – losbolbedrijven , veel ongevallen, hoge premies, geen terugbetalingen. En haalde de nieuwe directie de nodige Rotaryvriendjes (Huysvrouw bijvoorbeeld) binnen, die de onbekwaamheden opstapelden (‘Ah Emile, ça va mon ami?’).Er werd ook gulzig ingezet op een nieuwe, totaal overbodige organisatie: APRA Leven, waar eveneens de nodige risico’s genomen werden; eenzelfde scenario in De Voorzienigheid, een andere dochter van de groep. En vond Grote Roerganger E. Jé Allesbeiterweiter het niet beter om de reserves eerder in aandelen, dan in vastgoed te steken… de ramp kondigde zich aan… Zo kwam het hele schip in gevaar. Het afscheid van Knoeimans Allebeiterweirelt (een hilarisch man: als hij op reis vertrok moest ‘de Swa’ – conciërge – zich in een uniform – met kepie ! – steken om hem zo naar de luchthaven te brengen. Ook verscheen hij als reserveoffi-cier geregeld in een sneeuwwit marineuniform, liep dan pronkerig alle afdelingen af zodat iedereen hem gezien had. Ging gepaard met de gedwongen fusie met Assubel en zo ontstond Mensura.
En APRA Leven? Ook met dit vehikel werd gegokt. Het opgefokte APRA Leven werd verpatst aan een duister Zuid-Europees figuur, via een Luxemburgse holding die er nog meer mee ging gokken ….Worden de 4 000 gedupeerden – heeft het personeel van oud-Apra er z’n groepverzekering – terugbetaald? Is er schaamte onder de oud-bestuurders die alles lieten gebeuren? Wie het Rubenshuis kent weet er een mooi 17-eeuws schilderij hangen van de Carolus Borromeuskerk, op marmer geschilderd. Een schenking van APRA. Het enigste wat er van de ooit zo trotse groep rest.
Misschien spit ooit een thesisstudent het boeltje eens open ? Of een echte journalist?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *