ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 995 Hfd – 't Scheldt

995 Hfd

Sinds 20 februari was de deken van Kortrijk, Marc Gesquière, spoorloos. ‘s Zondags had hij nog de mis gecelebreerd, vergaderd met enkele parochianen en op bezoek geweest bij zijn oude vader. Op maandag dook hij niet op bij een geplande vergadering en spoedig daarop werd alarm geslagen, temeer daar zijn auto netjes in de garage was blijven staan.

De media berichtten over deze verdachte verdwijning, het parket verspreidde een opsporingsbericht en de gelovigen hielden een gebedswake voor hun herder. Maar tegelijk gingen de tongen aan het rollen en begonnen er barsten te komen in het geïdealiseerde portret van de man. Humo – altijd als eerste in om roddels te verspreiden – kwam al spoedig met een onfrisse reportage over het andere leven van deze priester, die zich nu eens niet overgaf aan pedofiele activiteiten, maar als homo wel geregeld aan sm deed, o.a. in het Antwerpse The Boots. Wat er hem direct toe heeft aangezet, is terwijl dit geschreven wordt niet geweten, maar feit is dat zijn levenloze lichaam op 11 maart werd aangetroffen in de Leie. Het bleek snel dat hij zelf een einde had gemaakt aan zijn leven.

Het gaat er niet om leven of sterven van deze deken te beoordelen. Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen, staat in het evangelie. Alhoewel. Maar het is wel markant dat Gesquière heel goed moet aangeschreven gestaan hebben bij zijn vorige bisschop, de niet onbesproken Roger Vangheluwe. Hij was het die hem niet enkel tot deken van Kortrijk, maar ook tot streekvicaris van het zuidelijk deel van het bisdom Brugge benoemde.
Hij was het ook die hem graag naar voor had geschoven om directeur te worden van het C.P.R.L., het Centrum voor Priesteropleiding op Rijpere Leeftijd.
Dat Centrum kwam midden de jaren negentig sterk onder Romeins vuur te liggen als een ‘seminarie’ dat op meer dan één vlak niet deugde. Zo werd het celibaat er niet meteen hoog in het vaandel gedragen, naar verluidt ook niet door sommigen die nu in bepaalde bisdommen een hoge functie uitoefenen.

Neen, deken Gesquière was echt niet de enige uit dit nest waarop ernstige aanmerkingen te maken zijn. Daarvan heeft Rome wellicht zelfs geen weet gehad toen het eiste dat de stichtende directeur, Emiel Tobback uit Antwerpen, een stap opzij moest doen. Kardinaal Danneels had hem volgens sommigen node geofferd om minstens zijn C.P.R.L. toch nog te kunnen redden.
Gesquière
was iemand die de Danneelsen en de Vangheluwes van deze wereld goed beviel. En zo kwam hij in de categorie terecht van die priesters die voor de ene promotie na de andere in aanmerking kwamen: losjes in de leer, creatief in het vieren, makkelijk in de omgang, ver van Rome en … vrij van levenswijze.

Iemand die het bisdom Brugge goed kent verzekerde dat na de val van Vangheluwe er nog heel wat varkentjes te wassen zullen blijken in een Westvlaamse kerk, waar de kardinaal zich nog zo positief over had uitgelaten bij de persvoorstelling van de nieuwe bisschop Bonny!
Zo komt stilaan een tijdperk ten einde waarvan de onwelriekende potjes één voor één hun dekseltjes verliezen.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
***

mantel

Kardinaal Danneels bedekt ‘alles’ met de mantel der liefde…

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *