994 Obs – 't Scheldt

994 Obs

NGO’s zijn de heilige huisjes van onze tijd. Tegen kerken en kerkleiders mag men gerust tegenaan schoppen, maar van NGO’s en hun leiders moet men afblijven. Die doen immers alles voor de goede zaak. Dat hoeft zelfs niet bewezen te worden. Dat is gewoon zo. En zeg vooral niet en public dat u het daar niet mee eens bent, want dat wordt u tot in de eeuwen der eeuwen aangerekend.
Zo raakte – onlangs pas, want voor de uitglijders van NGO’s zijn de media AMNESTYmaar matigjes alert – bekend dat de voormalige secretaris-generaal van AI einde vorig jaar, bij haar afscheid, een uitzonderlijk mooie gouden handdruk heeft gekregen. Nu ja, ze had dat dan ook dubbel en dwars verdiend, zo luidde het bij de hagiografen van dienst. Zo bij Eva Brems, ooit voorzitster van Amnesty Vlaanderen: ‘Het is een extreem geëngageerde vrouw. Zij heeft enorm veel betekend voor de mensenrechten. Het zou jammer zijn als dit schandaal haar grote verdiensten overschaduwde’. (DS van 21 feb.)
Wie was deze mevrouw Khan nu juist en wat was precies haar afscheidspremietje? Ze was, weet u wel, de eerste moslima die deze post bekleedde en ze heeft zich extreem ingezet voor de armoedebestrijding in de wereld.
Nu kent iedereen toch het spreekwoord: ‘verander de wereld, begin bij jezelf’. Wel dan?
Wat is er dan aan dat Mevrouw Khan het niet meer dan normaal vond om (in een quasi-geheime afspraak met AI) te voorzien dat ze bij het einde van haar mandaat zichzelf 600 000 euro rijker zou maken? Op kap van de – goedwillige, zij het natuurlijk oeverloos naïeve – donateurs, natuurlijk.
Bij Amnesty Vlaanderen vinden ze dit bedrag weliswaar overdreven, maar vinden zij toch dat sympathisanten maar gewoon moeten blijven dokken: ‘omdat ons werk het leven van miljoenen mensen positief beïnvloedt’ (id.). Klein foutje. Moet zijn: omdat ons werk de bankrekening van enkele mensen positief beïnvloedt. Inderdaad, met miljoenen.
Dus niet alleen is AI één van die NGO’s die de hele wereld voortdurend mores wensen te leren en zich boven alles en iedereen verheven voelen, maar bovendien graaien ze zich daarbij nog eens te pletter ook. Als dat de organisaties zijn die de wereld moeten redden, dan is de mensheid er wel heel erg aan toe!
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *