991 Jan T – 't Scheldt

991 Jan T

Elke zomer, en elke winter, vertrekt mijn baas op vakantie naar Zwitserland, naar de bergen. Hij houdt danig veel van bergen, behalve van bergen werk. Hij vertrekt dan met zijn tweepaardje, hij noemt het zijn ‘orgel’, dag indag uit …de bergen op (en af).

Het is een heel gezonde sport, zegt Bert en afgezien van het feit dat hij al enkele keren een rib gebroken heeft door naar beneden te vallen in plaats van te kruipen, zal dat wel zo zijn want Bert is nooit ziek, behalve van zijn reuma, maar dat is alleen als er iets moet gedragen worden, of geduwd.
Ik ben nog maar èèn keer in Zwitserland geweest, per trein, want ik heb geen orgel. In Zurich zijn er twee Zwitsers in mijn kompartiment gekomen, waarschijnlijk schilders want zij hadden een borstel op hun hoed steken.
Die naast mij zat begon plots heel hard te hoesten en te kuchen waarbij hij zijn vriend boos aankeek. Toen dit enkele minuten duurde heb ik hem snel en zeer krachtig op zijn rug geklopt. Onmiddellijk hield-ie op maar toen ging zijn overbuur aan het hoesten, proesten en kuchen zodat een snel en daadwerkelijk ingrijpen mij noodzakelijk toescheen.
Tot Interlaken ben ik van de ene rug naar de andere gesprongen en heb ik mijn handen murw geklopt!
Later heeft Bert me verteld dat die heren voorzeker Zwitsers-duits tegen elkaar spraken… dus daarom keken die me zo verbaasd aan, hebben ze zelfs niet bedankt en hielden ze nooit een hand voor de mond!
Eigenaardig volkje !!
JAN TOMAN
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *