987 JAN TOMAN – 't Scheldt

987 JAN TOMAN

DE PARABEL VAN DE SPAANSE KREKEL

Er is de zee die in de verte voorbijrijdt en fluit, het zootje sterren en de melkweg met hun lichte bries, er is ook al een maan die met haar volle buik in ‘t water hangt en er zijn de lichtjes van vissersboten die langs de palmbomen wuiven, maar…er is vooral… de opdracht van Bert:..Het Reisverhaal.
Schrijf ons’, hakkelde Bert, nèt voor ik vertrok, ‘ook al wat gij hoort!’ Wat ik hoor, kerels, zijn krekels: miljoenen, wat zeg ik, miljarden krekels, die druk met hun poten wrijvend, hun mooiste levenslied tsjirpen. Als romantische ziel ga ik bedachtzaam zitten, veeg enkele dozijnen dode krekels van onder mij uit en dicht dan, voor deze onbetaalbare rubriekDe Parabel van de Spaanse krekel
Dit gedicht mag op Vlaamse Poëziedagen gratis, maar luid, voorgedragen worden.Een krekel die uit wrijven ging, de zoete min ter wille, gedroeg zich uiterst zonderling: hij lonkte met zijn billen!Hij keek zijn liefje peinzend aan en stotterde verlegen
dat heb ik nu voor jou gedaan… en ‘k heb de kramp gekregen’.Nooit werd er zoeter krekelzang, door Amor ooit geschreven.
Zij heeft, ontroerd, minuten lang zijn billen droog gewreven.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *