987 Bril – 't Scheldt

987 Bril

Aan het krullen van mijn tenen en een heerlijk zachte 12 graden buiten genoot ik eventjes van een onverwacht lentegevoel. De beelden die we binnenkort overvloedig gaan zien van het eerste grandslamtoernooi in Australië zullen dat gevoel uiteraard versterken. Nochtans is het hier putje winter. In 2011 is er voor het overige niet zoveel veranderd. Je hebt de herhaling van een dioxinecrisis in Duitsland. Zuid-Soedan houdt een referendum om te gaan afsplitsen van het Islamitische Noorden. Je kunt er donder op zeggen dat hier weer de kiem van een volgend dodelijk Afrikaans conflict ligt.

Eigenlijk is geschiedenis een gewone herhaling van vroegere gebeurtenissen, maar dan in een ander context.
Zo ook is het in mijn boerderijtje. Mijn varkens krijg ik aan de straatstenen niet verkocht. Voor mijn eieren krijg ik steeds minder geld, allemaal als gevolg van de Duitse dioxinecrisis. Alles wordt ‘on hold’ gezet hopend op betere tijden. Misschien kan ik beter een tijdje honderd procent zelfbedruipend zijn. Al wat ik produceer zelf gebruiken. Op die manier verminder ik drastisch mijn levensonkosten. Of…. Eventueel kan ik ook mijn boerderij open stellen om gasten te ontvangen, tegen betaling uiteraard. Ik kan hen een ontspannend boerenverlof laten beleven, weg van alle stress en ongemakken van de stad. Je kunt hier rustig tot bezinning komen. Genieten van je eigen ‘ik’ en contemplatief de rest van je leven beschouwen. Ik denk echt dat ik hiermee kan scoren. Hoog en welverdiend. Ik heb al een naam voor mijn vakantieplannen. Ik ga mijn boerenhotel de naam geven: ‘Leven op mijn boerderij’.
Nu maar hopen dat men dit niet verwart met het links getinte sexueel alternatief van ‘paterVersteylen: ‘Leven in de brouwerij’.
Boer Bavo
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *