984 Hfd – 't Scheldt

984 Hfd

Het is nu officieel, de man uit Limburg, Wouter Beke is de enige

Beke kandidaat om op de voorzittersstoel van de CD&V te (blijven) zitten. Hoewel het voor een enige kandidaat het steeds gemakkelijk is om de helft van de stemmen te halen is Beke toch van plan om campagne te gaan voeren. Want er is natuurlijk niets zo vernederend als net die helft van de stemmen te halen. Een Stalinistische score dringt zich op, wil Beke tenminste niet in eigen partij met schijnvoorzitters geconfronteerd worden. Nu goed, de man heeft er de tijd voor.
Alles lijkt er op dat de regeringsonderhandelingen netjes over de Kerst heen getild gaan worden. Onze vorst heeft immers ook recht op een rustige vakantie.
Wouter Beke is alleszins bekwaam. Hij bezit wat academische titels, maar vooral bezit hij een gematigd ego. Niet onbelangrijk om van een tot een mesthoop verworden politieke partij nuttig werk te verrichten zonder al te veel andere ego’s te fnuiken die dan weer intern oppositie gaan voeren.
Voorbeelden nodig? Wel om te beginnen is de Vlaamse minister-president. Met zijn aanval vooruit op het rekenwerk van Johan Vande Lanotte, hoewel we vrijwel zeker zijn dat Frank Vandenbroucke op de toetsen van de rekenmachine gedrukt heeft, heeft ie zijn interim voorzitter in ieder geval al met een extra agenda punt opgezadeld.
En dan zijn er nog die tegenpolen Torfs en Decrem. De eerste Decremkon bij zijn overstap naar de politiek niet genoeg laten blijken hoezeer hij verlekkerd was op de voorzittersstoel. Maar eerst rustig de verkiezingen afwachten luidde het toen. Vandaag zijn de verkiezingen voorbij, is de CD&V een kopje kleiner gemaakt en is zijn goesting over. Want tegen de eerste verwachtingen in is er nog steeds geen regering.
En om bij de regeringsvorming zijn eigen carrière in een doodlopende straat te sturen, daar past ie wel voor. Het is dan wel een kerkjurist, maar zo stom is ie ook weer niet.
En meneer Decrem, die heeft na lang twijfelen voor zijn leger gekozen. Nu hij het heeft kunnen afwaken van die dikke Waalse socialist is hij niet geneigd om het vlug af te geven. Niets zo verslavend als de macht, zelfs zonder stalinistische score?
Aan de andere zijde van de taalgrens zit er nog zo een stalinist wiens regime langzaam maar zeker aan het aflopen is. Met een wrang gezicht kondigde hij aan dat in vriendschappelijke sfeer afgesproken is dat er voorzittersverkiezingen komen binnen de MR. Meneer ‘geen probleem’; heeft er een probleem bij. Zijn licht overdreven cumul is langzaam maar zeker zijn dood aan het worden.
Je kan niet tegelijkertijd én vicepremier, minister, Kamerlid en voorzitter van de MR en de Golf de Bernalmont samen met nog 10 andere functies volhouden zonder in de mot te krijgen dat er wel degelijk een probleem is. Eentje in eigen huis. Het wordt afwachten of hij zijn tegenstanders richting Siberië op transport zet, dan wel zelf op de trein vliegt.
Er staat nog een politicus een klein Siberië te wachten. Ofwel wordt Elio di Rupo eerste minister en dan zal hij snel de eenzaamheid van het ambt mogen ervaren.
Want welke constructie Johan Vande Lanotte ook uitvogelt, vande lanottehet zal er eentje zijn die iedereen zuur zal smaken. En dus is het gegarandeerd een operatie van korte duur. Om dan op de stoel te gaan zitten waar Yves Leterme al zijn gat verbrand heeft, dat is getuigen van een obsessief suïcidaal gedrag. Tenzij Elio natuurlijk graag een warm gat heeft. Wordt Elio tegen wil en dank in toch eerste minister, dan krijgt de PS een nieuwe voorzitter.
Bij de SP.a zit de kans er eveneens dik in dat er een nieuwe voorzitter zal moeten komen. Caroline Gennez – een dame met Limburgse wortels – zal nu wel stilaan het vice-premierschap ambiëren. En dan komt haar stoel op de Grasmarkt weer vrij.
We zullen er maar niet aan denken dat wit konijn Stevaert – een heer met Limburgse wortels – dit als zijn kans zal beschouwen. De kans is groot dat het personeel van de partij de trap barricadeert.
Of zou Frank Vandenbroucke zijn rekenwerk willen valoriseren en een gooi doen naar het voorzitterschap. Om Caroline op de zenuwen te werken en op een stalinistische wijze haar een koekje van eigen deeg te presenteren. Want van Frank mag je veel zeggen, maar niet dat er iets aan zijn olifantengeheugen scheelt. Het worden nog spannende tijden in de politiek de komende maanden.
Een ideetje voor de VRT: :maak er een nieuwe soap van ter vervanging van ‘De kampioenen’. Of zou dat niet het niveau van de dagschotel kunnen halen?
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *