983 KA – 't Scheldt

983 KA

Als je mensen meedeelt dat ze 20 procent van hun fortuin zullen moeten inleveren, worden ze ontzettend boos. Elke belastingcontroleur weet dat. Nu heeft Bart de Wever dat ook ondervonden toen hij die boodschap aan Elio di Rupo bracht. Ik was vertederd door Bart zijn verbazing: ‘Allez waarom wordt die nu zo kwaad?’ Omdat hij wist dat het waar was, Bart.

Het omgekeerde heb ik meegemaakt bij het faillissement van de Bank Max Fischer, een kleine Antwerpse bank die in 1997 over kop ging wegens ‘onregelmatigheden binnen de bank’ en ‘fraudemechanismen met buitenlandse rekeningen (zo staat het in het arrest van 14 mei 2008 van het hof van beroep van Antwerpen). Ook de gewone rekeninghouders vreesden dat ze al hun geld kwijt waren. Want meestal was dat ook wel zwart geld. Ik heb er stralend van blijdschap uit mijn kantoor weten buiten gaan nadat ik gezegd had dat ze van curator Annemie Moens 80 procent van hun centen zouden terugkrijgen’.
Voor de fiscus kwam een en ander op hetzelfde neer maar het was wel prettiger werken. Daarnaast is er bij Max Fischer 548 miljoen frank gewoon niet opgeëist; dat was van niemand meer. Het hangt er dus maar van af wie er vragende partij is. ‘On n’est demandeur de rien’, weet u wel. Als Bart de Wever zijn job aangenamer wil maken, moet hij ook eerst het land op z’n gat laten gaan. Nadien kunnen we aan de Franstaligen meer teruggeven dan die ooit hadden durven dromen.
De boze wolf (fiscus) verandert in een gulle fee (curator).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *