982 KA – 't Scheldt

982 KA

‘Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden’. Vele duizenden keren heb ik dit vers opgezegd en twee miljard mensen doen dat geregeld.

Wat betekent deze zin in het Onze Vader eigenlijk?
In sommige versies van sommige talen is er sprake van zonden in plaats van schulden. En zo heeft men het ons ook altijd willen doen verstaan. Zelfs als we zondige gedachten hadden moesten we daarvoor vergeving vragen. Maar was dat wel de bedoeling? Het betekenisverschil gaat al terug op de bronnen: Lucas de evangelist heeft het over zonde, Matteüs over schulden.
Nu heb ik het voor Matteüs. Hij was ook belastingcontroleur en daarmee de eerste economist van het christendom.
Als het deel over het dagelijks brood over de aardse behoeften van alledag gaat, waarom zou dat dan bij de aansluitende zin over de schulden anders zijn? Het zijn eigenlijk gewoon de twee hoofdstukken van zijn economisch programma die Mattheüs in zijn evangelie gesmokkeld heeft. Het eerste deel gaat over fiscale politiek of inkomensbeleid, het tweede deel over monetaire politiek of geldbeleid.

Ik moet mij dus bij de lezer van ‘t Scheldt verontschuldigen als ik in een eerder stukje de indruk gewekt het groene economisch programma van 1985 (Agalev) zelf geschreven te hebben. Eigenlijk was dat overgeschreven van mijn oud-collega Matteüs.
Wij hebben het alleen een beetje vertaald. Het dagelijks brood hebben wij basisinkomen genoemd en de schuldvergeving heet nu hair cut.
Simpel samengevat: wij moeten toch zorgen dat iedereen een dagelijks bestaan heeft, al is het minimaal en niet echt comfortabel, en degenen die te veel schuldeiser geworden zijn, moeten zich af en toe eens laten scheren of knippen, en dat doet eigenlijk geen pijn.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *