978 RvdP – 't Scheldt

978 RvdP

Ik leerde Rudy Van der Paal kennen in 1957. Hij vroeg me om de paar dagen vóór de IJzerbedevaart heel de buurt vol te plakken met affiches voor de Volksunie. Hij kende een drogist op de Grote Markt in Diksmuide waar we een paar emmers en ‘plak’ met borstel konden krijgen. Hij reed ons rond op alle wegen die leidden naar Diksmuide en duidde de plaatsen aan waar wij de affiches moesten plakken. Terwijl wij bezig waren zat hij in de auto te wachten tot we klaar waren om ons dan te voeren naar de volgende ‘plakstatie’. Zeker ogenblik, midden in de nacht, stoof hij er met zijn wagen vandoor. Wij schrokken ons een aap en gingen om de hoek kijken waar hij zich zou geparkeerd hebben. Geen wagen te zien maar wel twee rijkswachters die naar ons toe kwamen. Wij gingen die champetters tegemoet. Zij hielden ons staande en vroegen wat wij aan het doen waren. ‘Niks’ ‘Hoezo niks? Zo laat op straat?’ ‘t Ja wij zijn bedevaarders en hopen zo rap mogelijk onderdak te vinden’. 

De rijkswachters keken argwanend maar lieten ons vertrekken. Zij gingen ook verder, de hoek om en struikelden over de emmers met plak. Zelden heb ik zo hard gelopen. Een tijdje later kwam Rudy aangereden en pikte ons op.
Ik was zijn secretaris bij de inrichting van de verboden amnestiebetoging. Vanuit zijn bureau-secretariaat in de Lange Gasthuisstraat dirigeerden wij de betogers naar Lier.
Rudy geloofde in ‘t Scheldt: hij was één der eerste abonnees van ‘t Scheldt. VAN DER PAAL
Toen onze correspondent uit Zuid-Afrika een paar jaar terug, op bezoek was in Vlaanderen, trakteerden Rudy en zijn zoon Erik met een etentje in een Italiaans toprestaurant in Antwerpen (zie foto).
Steeds hulpvaardig, altijd een helpende hand toestekend.
Rudy heeft Vlaamse geschiedenis geschreven.
Wij bieden zijn echtgenote Mia en de kinderen onze oprechte deelneming aan.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *