978 Broc – 't Scheldt

978 Broc

Joke D’hamers was een moedige, bewonderenswaardige vrouw. Zij was lerares aan het Instituut Van Celst en haar langdurige ziekte heeft haar niet belet om haar taak meer dan behoorlijk uit te voeren. Een ernstige ongesteldheid was voor haar geen reden tot afwezigheid. ‘Het is niet besmettelijk en dus is het normaal dat ik mijn werk doe’. 

Onderwijzen was haar roeping en zij gaf nog onderricht met méérwaarde. Tijdens een les in wiskunde (geen populair vak) kreeg zij eens het bezoek van een inspecteur. Om het hoofdrekenen te vergemakkelijken bezorgde ze juist haar leerlingen enkele hulpmiddelen. Na afloop van die les kreeg zij van die ‘inspecteur’ de opmerking dat ze tijd verloor met iets wat niet tot het programma behoorde. Bovendien bestaan daarvoor ‘machientjes’ (sic). Hoofdrekenen dus overbodig. Joke is daar nog weken ‘ziek’ van geweest.
Alles wat ze ondernam deed ze met liefde en haar echtgenoot was de spil van haar genegenheid. Ik heb zelden een echtpaar met zulke tegenstrijdige karakters zo harmonieus met elkaar zien omgaan.echte hoofdred
Op de rouwbrief staat Joke D’hamers vermeld als medewerkster van ‘t Scheldt. Joke was de ziel en het ethisch geweten van ‘t Scheldt. Ze verzorgde de correcties van de drukproeven en deed vrijwel alles wat een redactiesecretaris moet doen. Mijn bijdrage tijdens de wekelijkse redactievergadering was dan ook hoofdzakelijk verbaal.
Bert Murrath hield van een klare taal. Dat vond Joke in vele gevallen gevaarlijk. Zij was niet alleen een verstandige maar ook een pragmatische vrouw. Vermits vrije meningsuiting in België taboe was en persvrijheid vrijwel onbestaande moest die klare taal wat afgezwakt worden. Een enkel artikel/prent is zelfs op haar aanraden niet verschenen. (NvdR: Daarover maakte karikaturist Manten enkele schitterende spotprenten waarvan één in dit artikel afgebeeld).
Haar diplomatieke voorzichtigheid heeft
‘t Scheldt tientallen processen bespaard.
Joke hield van reizen. Zo bezocht zij, samen met Bert o.m. Egypte, de Scandinavische landen tot zelfs Finland en vrijwel alle grote cultuursteden in Duitsland. Overdag was er museumbezoek en ‘s avonds opera, operette of concert.
Aan die reizen ging steeds een doktersbezoek vooraf met advies over de haalbaarheid.
In de wekelijkse ‘Joke’s mijmeringen bracht zij o.m. naklanken over die reizen. Haar artikels waren soms romantisch over een vogeltje dat binnen oogafstand zijn nestje bouwde, of humoristisch over huiselijke gebeurtenissen. Een fris-vrouwelijke toets als afwisseling op de politieke satire en literaire boekbesprekingen.
Haar afsterven laat een onherstelbare leemte na.brocatus
Wij wensen Bert Murrath veel sterkte toe en een ploeg jongeren om hem redactioneel te steunen.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *