977 Extra1 – 't Scheldt

977 Extra1

JOKE OPGENOMEN IN KLINIKUM NUERENBERGklinikum

Mijn lieve kleine zusje is niet meer.

Toen Bert ons opbelde in december, dachten we dat we je kwijt waren. Maar je was een vechter en zachtjes aan werd je wat beter en kon je overgebracht worden naar Antwerpen. En je werd daar veel beter maar we wisten dat je hart zwak was. Samen met Bert heb je nog schitterende reizen gemaakt. Het deed je zo een deugd. En er waren terug reisplannen in november. Maar je werd terug zwakker en zieker. Je moest terug naar het ziekenhuis en je gezondheid werd slechter. Ook nu dachten we je komt er wel weer door want je liet je niet gaan. Maar het mocht niet zijn. Je hebt ons verrast.

Ik zal je erg missen, we verstonden elkaar met een oogopslag. We voelden mekaar zeer sterk aan. Jij en ik, twee van de vier zussen. Onze band was sterk. We hadden samen al veel verdriet moeten verwerken. Toen ik maandagmiddag je ziekenkamer verliet, sliep je. Ik wou je niet wakker maken om je niet nodeloos te vermoeien maar om vijf uur belde je me op om te vragen of ik al thuis was. Ik had je misschien toch moeten wakker maken wan telefoneren was voor jou nog vermoeiender. De laatste dagen was spreken zwaar, je werd er zo moe van. Misschien wou je vragen om nog eens langs te komen. Ik weet het niet.

Je werd zwakker. Alhoewel we het zagen aankomen wilden we het toch niet geloven. Uw bloeddruk kon eigenlijk niet meer lager. Maar je bleef vechten tot het einde.

O, ik genoot er elke week van om je te zien en jij ook, dat wist ik. En de kleinkinderen, ze zagen Tante Jo zo graag. Je had altijd wel een verrassing voor hen.

Je was zo blij toen Maurits onlangs je elektrisch kookfornuis weer aan de gang kreeg. Je vond het zo fijn bij Wouter van onze Joris en bij Katarina van ons Rita, bij de geboortefeestjes bij Nico van onze Kris en van ons Soetkin. Op Erik van onze Bob kon je altijd rekenen. En je keek al uit naar het nieuwjaarsfeest van de familie D’hamers bij onze Manuel in Kallo. Ik zal je missen, ik heb nu niemand meer om onze meisjesherinneringen samen op te halen.

Ik mis je. Ik kan het niet geloven.

Lief D’hamers

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *