967 Ephi – 't Scheldt

967 Ephi

Als ik vrome boer Joop van Ooijen was geweest, had ik met mijn witte dakpannen een andere tekst dan ‘Jezus redt’ op het dak van mijn boerderij geschreven. Ik denk bijvoorbeeld aan ‘Jezus is liefde of iets in die trant. Waarom? Omdat de associatie met het liedje van Robert Long, dat als titel dezelfde tekst heeft en nog vers in mijn geheugen ligt, niet echt positief uitpakt.

Dat liedje is een zeer zware en weinig genuanceerde aanklacht tegen het christendom vanaf zijn oorsprong. Het refrein echter was meer bedoeld om het geheel in het belachelijke te trekken: ‘Jezus redt, Jezus redt, alle mensen opgelet / Jezus redt, Jezus redt, enkel door het gebed’.
Vreemd is wel dat Long ongestoord zijn anti-christelijke boodschap op radio, tv en andere podia toen kon uitdragen terwijl Van Ooijen met zijn bescheiden dakpannen op eigen dak met een dwangsom van 15 000 euro wordt geconfronteerd.

Ik ga natuurlijk niet gelijk roepen dat vrijheid van godsdienst en van meninguiting hier in het geding zijn. Het gaat niet om de tekst zelf, zegt de Raad van State, maar om welstandsnormen. Maar toch blijft het knagen. Zeker als ik lees dat een paar boerderijen in de regio wel hun dak als een soort spandoek mogen gebruiken.
Volgens advocaat Le Roy staat er ‘Korenbeursop de een en ‘De verkeerde wereld op de ander geschreven. Zou het hier toch gaan om een geval van ‘christen pesten’?
Of zou het zo kunnen zijn dat de tekst ‘Jezus redt er wel toe doet omdat die bij de lokale bestuurders irritatie heeft gewekt?
Onbewijsbaar natuurlijk.
Het doet me denken aan het geval van de trambestuurder uit Amsterdam die van het vervoersbedrijf zijn grote kruis niet om zijn nek mocht hangen. Daarentegen mochten moslima’s in dienst van dit gemeentelijk vervoerbedrijf hun hoofddoek probleemloos dragen. Nee, dit was geen kwestie van meten met twee maten, zei het bedrijf. De hoofddoek was wel in het bedrijfsuniform geïntegreerd, het kruis niet.
Er zijn altijd goede formele redenen om onder lastige kwesties uit te komen. Dat dat welstandsnormen of kledingvoorschriften zijn, maakt dan niet zoveel uit. Er rest niets anders dan autoriteiten op hun woord te geloven en desnoods de dwangsom op te hoesten.
Het bedrag van 15 000 euro dat de rebellerende Van Ooijen krijgt opgelegd, lijkt toch wel op een vorm van pesterij.
In ieder geval staat het niet in verhouding tot die miserabele dakpannen boven zijn hoofd. Kijk bijvoorbeeld naar de door de gemeente Nijmegen gesubsidieerde islamitische stichting Ar Rayaan.
Op de site van de stichting stonden antisemitische cartoons, vrouwonvriendelijke teksten en verhandelingen die polygamie propageren. Ar Rayaan geeft zelf gastlessen op scholen waarbij als prioriteit geldt: vooroordelen over vrouwen die gezichtsluiers dragen wegnemen. De gemeente is door de affaire in verlegenheid gebracht, vroeg Ar Rayaan om de teksten en cartoons weg te halen en trok naar eigen zeggen ‘een gele kaart’.

Maar niemand die op het idee kwam een dwangsom van zoveel euro’s aan de stichting op te leggen, laat staan de subsidie van 3500 euro in te trekken.
***

 

Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *