965 Hfd – 't Scheldt

965 Hfd

Yves Leterme beseft het nog niet maar misschien is hij de allerlaatste Belgische premier. Nog voor vele máánden of wellicht zelfs enkele jaren kan hij het land in lopende zaken blijven beheren.

Bart Bals Albert
Albert II kan de allerlaatste Belgische koning zijn, zeker zolang hij leeft, maar het Parlement is niet verplicht de opvolger te installeren. De grondwet maakt het mogelijk dat dit een koninkrijk zonder koning is.
Albert en Leterme deden het niet slecht, samen in Kinshasa. De Congolezen zagen wellicht voor de allerlaatste keer hun oude Belgische suikernonkel, die niks meer te zeggen had.
Leterme moet ook nog zes maanden de Europese Unie voorzitten en dat heeft hij bijzonder goed voorbereid, vooral om zijn vriend Herman van Rompuy niet al te veel ruimte te gunnen als voorzitter van de Europese Raad.
Alles loopt dus goed deze zomer en mijn advies aan Bart de Wever luidt daarom: láát ze allemaal gewoon zitten en vorm géén nieuwe Belgische de weverregering.
Geen nieuwe regering vormen is ook de enige manier om ervoor te zorgen dat de belastingen niet zwaar verhoogd worden (linkse plannen) of dat er zwaar gesnoeid wordt in de pensioenen en andere vervangingsinkomens (rechtse plannen).
De Britse liberal democrats die onlangs fris en wel aan de regering kwamen, verliezen nu al massaal aanhang doordat ze een drastische combinatie van linkse en rechtse inleveringsplannen goedkeurden.
Als De Wever niets doet, zal de staatsschuld, die net de drempel van 100 % heeft overschreden, wel wat stijgen. Maar tien procentpunten in twee of drie jaar tijd kunnen er ook nog wel bij.
De regering van lopende zaken zal geen nieuwe ambtenaren benoemen en geen nieuwe uitgaveprojecten goedkeuren. Intussen kan de Federale belastingdienst de ontvangsten wel wat op orde houden.
Volgend jaar verwachten wij een belangwekkend Antwerps vonnis dat een wezenlijke invloed kan hebben op de meerwaarden die nu meestal niet belast worden. Het nieuwe parlement kan ook een duit in het zakje doen.
Zonder dat er een echte regering is kunnen eenvoudige besparingen gestemd worden, bijvoorbeeld door een aantal wetten en instellingen te schrappen.
Waarom niet de provincies opdoeken, of het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding?

Het schrappen van sommige belastingcadeau’s behoort ook tot de mogelijkheden. Huurcontracten van gebouwen zijn eenvoudig op te zeggen; veel eigendommen heeft de Belgische Staat daarnaast niet meer sinds Guy verhofstadtVerhofstadt alles al uitverkocht heeft. De werkgevers, die problemen hebben met al te dure regelingen voor tijdskrediet of brugpensioen, hoeven gewoon geen nieuwe regelingen meer toe te staan. De wet verplicht ze niet. Het blijft dus allemaal vanzelf wel een beetje beheersbaar.
Dit land wordt nog het best bestuurd als een lopende zaak, als een aflopende zaak. Intussen kunnen Bart de Wever en Elio di Rupo rupovan elkaar dulden dat de deelstaatregeringen het vrijkomende terrein overnemen, sluipenderwijs en zonder het eens te moeten worden over dé grote staatshervorming.
En de staatsschuld, zult u zeggen?
Wel, daar heeft een partijgenoot van Di Rupo, Guy Mathot, lang geleden al een oplossing voor bedacht. ‘De schuld is er vanzelf gekomen en zal vanzelf weer verdwijnen’, voorspelde Mathot, die in 1980 en 1981 minister van begroting was.
Geen bankier, geen belegger zal kunnen zeggen dat hij het nicht gewusst had.
In het vorige stukje hadden wij het al over de Gutt-operatie van 1945, laten wij dit de Leterme-operatie van 2012 noemen.
Waarna Yves Leterme als laatste het licht kan uitdoen en de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde zonder voorwerp geworden is.
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *