957 Ephi – 't Scheldt

957 Ephi

Gisteravond (nvdr 3/5) trachtte BNN met zijn documentaire ‘moordcomplot Fortuyn’ nieuw leven in ons Kennedy-syndroom te blazen. Nee, helaas geen sensationele onthullingen over het aandeel van het Huis van Oranje of de CIA in de machinatie, maar een alles-op-een-rij plakwerk. ‘Slikken en Spuiten’ afdalend in de dark rooms van het Koninkrijk aan Zee. Volgens de omroep is er maar één ‘ongemakkelijke conclusie’: ‘Er zijn nog verdacht veel losse eindjes rond deze politieke moord’. Magertjes.

Vandaag alweer de achtste herdenking van de moord op Pim door vrienden en sympathisanten. Paniekbewegingen in een grote herdenkende menigte zijn nu al uitgesloten. De stoet sympathisanten zal bij het standbeeld van Pim eindigen. Niet doen, zou ik willen zeggen, want Pim pruimt dit prul helemaal niet. Althans, dat deelde hij medium Margaretha Gieles recent mede: ‘Trek mijn standbeeld omver, laat de duiven ergens anders op poepen! Ik ben geen standbeeld, ik leef. Als een appelboom wil ik zijn’.
Margaretha werd sinds 2006 regelmatig door Pim bezocht. Soms vergezeld door vriend Theo van Gogh. En Pim maar blijven praten tegen de paragnost, die met zijn post-mortem-gedach-ten een heel boek heeft gevuld. En wat wil Pim? ‘Minder rechtlijnig, minder regeltjes. Het doel: rechtvaardigheid. Menswaardigheid. Saamho-righeid’. En snel a.u.b., want ‘Straks stijgt het water, komt het de dijken over. Schiet op jullie! Tijd is kort’.
Mij dunkt dat deze in elkaar geflanste ectoplastische Fortuyn niet aan het origineel kan tippen. En ik kan het weten, want ik heb zojuist mijn eerste ‘Fortuyn’ uit. ‘A hell of a job’ heet de verzameling van zijn Elsevier-columns die vriend Albert de Booij heeft uitgegeven.
Wat frappeert, bijna 800 bladzijden lang, is de genuanceerde toon en de meestal nauwkeurige onderbouwde stellingen van de auteur. Geen Donald Duck of kopvoddentaks, maar precieze argumenten in verhandelingen die soms een tikkeltje saai overkomen. Helderheid kon de man niet worden ontzegd.
Op 11 maart 2000 schreef hij een stuk met als titel ‘Linkse kerk’ als reactie op een felle aanval van Paul Kalma (PvdA), een week eerder in Trouw. In het zeer politiek correcte artikel van Kalma werd het blad Elsevier van rechts-radicalisme (!) beticht en zijn columnist door het slijk gehaald: ‘Elsevier is voor veel mensen vooral het blad waarin de politieke kameleon Pim Fortuyn zijn opgewonden, af en toe wat onfrisse stukjes schrijft’.
Het verbaasde me hoe rustig en joviaal Fortuyn bleef in zijn reactie. Hij vond die aanval een ‘goede zaak’: ‘Het stilzwijgen is doorbroken, en dat creëert op den duur de ruimte om echt met elkaar in debat te gaan, in plaats van met modder te gooien naar de deelnemers in dat debat die niet de juiste standpunten vertolken’.
En met deze wijze woorden sluit ik mijn eigen herdenking af.
***

Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *