ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 954 Kathol – 't Scheldt

954 Kathol

Eén: ‘De gazettenpraat over het uitstappen van de gelovigen is prietpraat want dan kan het enkel, over die gelovigen gaan, die nog eens in de kerk komen met Pasen en Kerstmis en bij een begrafenis!!’
Zij die nu meteen staan te springen om de Kerk te verlaten, waren die inderdaad nog wel erg kerkverbonden? Of zochten zij al langer een gelegenheid om zonder gezichtverlies – nu zelfs voor een nobele zaak: de heilige verontwaardiging – komaf te maken met iets waar ze niet veel voldoening meer in vonden en al ruimschoots afstand van hadden genomen?

En twee: ‘Graag had ik toch iets gelezen over de hypocrisie van de zogenoemde progressieven die pedofilie als een seksuele bevrijding verkondigden, voor hen dan!’
Hoe vaak is het de jongste tijd al niet ter sprake gekomen, dat sex met jongeren, tot aan de affaire Dutroux, flink bezig was aan een publieke erkenning, vooral vanwege het linkse establishment.

In het algemene klimaat van sexuele taboes die één voor één sneuvelden, lijkt het bijna de logische consequentie dat wie het met een jongere, een ezel of een dode wil doen, dan meteen ook maar vrijspel moest krijgen. Moraal, daar zit een systeem in. Haal je er één bouwsteen uit, dan stort het hele gebouw weldra in elkaar. Sommige progressieven willen wel absolute vrijheid voor henzelf en voor hun kicks, maar spelen nu toch maar eventjes de vermoorde onschuld .
Dat laatste komt hen nl. erg goed uit, want het is het gedroomde middel om een instelling te raken die hen een doorn in het oog is, de katholieke Kerk. Zij buiten de terecht negatieve gevoelens uit van de goegemeente, die zoveel wangedrag van geestelijken niet weet te waarderen. Het is natuurlijk selectieve verontwaardiging, want er gebeurt veel meer misbruik buiten dan binnen de Kerk, ja, veel meer binnen het gezin dan erbuiten. Wie nu dus vlug even uit de Kerk wil stappen, zou dan best maar meteen ook uit de samenleving stappen, zeker?

Ik kom nog even terug op het pamflet van ‘Wij blijven katholiek‘. Eén van hun beweegredenen zou zijn ‘om te helpen voorkomen dat wat gebeurd is, opnieuw gebeurt’. Dat is zeer lovenswaardig en het ware goed dat welke actie ook dat zou kunnen bewerken. Maar dat is de idee van een maakbare wereld toch wel erg ver doortrekken.
De Kerk, die nu zo onder vuur ligt, weet best dat de zonde, welke ook, nooit kan worden uitgebannen. Bekoringen – om het bij het kerkelijk jargon te houden – blijven bestaan, in hun bonte menigvuldigheid, en altijd zullen er mensen zijn die er ook voor bezwijken.
Wel kan men procedures inbouwen, inzake zowel betere selectie van priesterkandidaten als sanctionering van overtreders. En daar moet men zich resoluut aan houden. Maar menen dat men daarmee een kwaal eens en voorgoed kan uitroeien, grenst aan de ergste soort naïviteit. Daaraan mag men best niet toegeven.

(*) Het is inderdaad juister van pederastie te spreken dan van pedofilie. Veruit de meeste gevallen die nu worden aangeklaagd gaan immers over contacten met jongelingen en niet met kleine kinderen. Dat maakt het niet acceptabeler, maar is wel duidelijker.
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *