951 K.A. – 't Scheldt

951 K.A.

 

Namens de Duitse en Europese belastingbetalers willen wij hier welgemeend merkeldank zeggen aan Angela Merkel. Iedereen vond dat Europa de Grieken moest helpen maar de bondskanselier hield de boot af. Athene moet het zelf maar oplossen. Vergeten wij niet dat er aan het Griekse probleem twee kanten zitten: die van de staat die te veel geld leende maar evengoed die van de banken die daar gretig op intekenden.
Wie geld geeft aan slechte vrienden, moet niet zeuren dat hij het niet terug krijgt. Ik weet niet of Angela daar ook zo over denkt, maar zo simpel is dat. Een staatsbankroet of schuldweigering is niet nieuw. Na de eerste Punische Oorlog brachten de Romeinen het kopergehalte van hun munt terug van twaalf ons naar twee; zo werd hun staatsschuld tot een zesde herleid, of anders gezegd, zo werd vijf zesde van het geld vernietigd.
Spanje deed al zeven maal aan schuldweigering, daarvan vier maal onder ‘onze‘ koning Filips in de 16e eeuw.
De IJslanders deden het pas nog in een referendum, de eerste door het volk zelf besliste schuldweigering uit de geschiedenis.
De grootste schreeuwers in het debat over Griekenland waren de liberalen van het soort Verhofstadt. Zij verweten de Duitsers en hun kanselier gebrek aan Europese solidariteit en ‘nationalisme‘.
De radikale liberaal die vroeger manifesten schreef dat de staat nergens voor deugt, vindt nu dat de belastingbetaler de geldschieters van de staat uit de nood moet redden. Blijkbaar bestaat er ook zoiets als samenhorigheid tussen diegenen die met al hun geld aan de solidariteit proberen te ontsnappen. Maar dat wisten we al.
Enkele weken geleden heb ik het dak van mijn huis laten vernieuwen. Vijf mensen hebben mooi werk afgeleverd, maar van hetgeen zij tot stand brachten moet 60 % afgedragen worden, pakweg 20 % btw, 20 % sociale lasten en 20 % belastingen. Meer dan genoeg. Moeten wij dan zo maar aannemen dat deze ‘echte toegevoegde waarde’ afgeroomd wordt om vrienden te bedienen die dreigen wat geld te verliezen?
Door het neen van Merkel rijst de vraag wie het grootste deel van de Griekse inlevering gaat opbrengen: zij die te veel in-geleend hebben, of zij die te veel uit-geleend hebben.
Landen als IJsland of Griekenland kunnen hun failliet niet oplossen met devaluatie of inflatie, zoals landen dat vroeger plachten te doen. Want hun schuld hangt vast aan een ‘vreemde munt’, de euro. Dat moet dus een politieke strijd worden, een ‘papieren oorlog’ om het geld en om de staat, interessant ook om te volgen vanuit ons land. Want wij zitten binnenkort met hetzelfde probleem.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *