949 Hfd – 't Scheldt

949 Hfd

Jan Segers had het in Het Laatste Nieuws (15/3) over het Vlaams Behang. De krant publiceerde gedeelten uit een brief die ex-partijvoorzitter Frank van Hecke stuurde naar het bestuur van het VB. Daar komen niet zo’n mooie woorden in voor, o.a. maffia-praktijken. Hij vergat te vermelden dat de meeste van de door hem aangeklaagde feiten onder zíjn voorzitterschap gebeurden en dat ontkracht uiteraard zijn stelling.

Frank van Hecke heeft – en nu nog – geprofiteerd van zijn politiek mandaat. Niet genoeg schijnbaar om zijn mond te houden.
Dankbaarheid moet je van politiekers niet verwachten, ook niet voor de partij die je gevoed heeft. Dat is een meer dan spijtige vaststelling.
Een andere vaststelling is dat de kinderen van de stichter, Karel Dillen, hun mond houden. ‘Gelukkig’, zegt ons een VB-bestuurs-lid, ‘die hebben ook niets te zeggen. Zij hebben buiten het profiteren, niets gepresteerd’.
Nochtans vragen heel wat partijleden zich af wat er van de erfenis van Karel Dillen overblijft? En waarom de kinderen Dillen zo maar laten begaan.
En wat doet de nieuwe voorzitter van de partij, Bruno Valkeniers?
Ook die laat begaan. Is die schijnbaar alleen maar bekommerd om zijn eigen hachje te redden? Hem wordt gebrek aan daadkracht verweten, geen moed om hardhandig op te treden.
Ligt een commerciële loopbaan hem niet beter? Dacht hij dat het leiden van het VB een economisch werk was? Hoe lang duurt het nog voor zijn frank valt en dat hij beseft dat zijn ‘passage‘ bij het VB op een volledige mislukking uitdraait?

Zijn voorzitterschap bij het ANZ was zeker niet ‘stimulerend’ noch ‘inspirerend’.
Een grote denkfout bij de top van het VB was het willen uitbreiden, bijna kritiekloos aanvaarden van niet-nationalisten in de partij. ‘Hoe meer zielen hoe meer vreugd’ vertaalde zich in hoe meer mensen hoe meer ruzie.

Het VB is een partij die geen deel mag/moet uitmaken van de macht. Zij is naast een zweeppartij, de partij die tegen de macht moet ageren.
Onafgebroken.

Het uitsluiten van het VB aan bestuursfuncties is het beste wat het VB kan overkomen’, stelde de stichter herhaaldelijk.
De grootste partij te willen zijn is een grote denkfout geweest.
De grote verdienste van het VB is dat het gedachtegoed doorgedrongen is in andere partijen. Voor vele militanten is het eender wie aan de macht is, als er maar zelfbestuur komt, een onafhankelijk Vlaanderen.

Ondertussen worden week na week, goed uitgekiend, het ene schandaaltje na het andere in de openbaarheid gegooid. Uitsluitend om de partij schade te berokkenen.
Uiterst geraffineerd gebeurt dat, goed gepland, zeer vrouwelijk geïnspireerd.
En natuurlijk vliegen de andere partijen en de media daarop. Voor hen geldt de slogan: hoe meer schade hoe meer vreugd.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *