948 Ephi – 't Scheldt

948 Ephi

Nadat hij het kabinet heeft opgeblazen en het land omwille van partijpolitiek verlamd en met een uiterst ingewikkelde formatie opgezadeld heeft, gaat Wouter Bos zich over zijn gezinnetje ontfermen. Het is hem gegund. En voor de rest: we zoeken het wel zonder hem uit met die 35 miljard aan bezuinigingen, het besmeurde PVV-imago van Nederland straks in het buitenland, de onvindbare coalitie en de toenemende polarisatie. Geen beter moment om naar een lucratief baantje in de privésector te hengelen. Wel had het Wouter Bos gesierd als hij na de val van het kabinet dat stukje komedie achterwege had gelaten en per direct was opgestapt.

Zeggen dat je weer lijsttrekker wordt terwijl je sinds 2007 in het geheim je huisvaderbestaan voorbereidt – ach, een draai meer of minder. Uit de emancipatorische sector zal Wouter alleen maar lof oogsten. Maar het is wel te hopen dat deze zich versterkende trend in de politiek, denk aan de aftocht van Camiel Eurlings, niet in alle gelederen van de samenleving school gaat maken. Dan zullen de machomannen die bereid zijn langdurig buitenshuis hun handen in de modder te steken, uitsterven en houden we geen zeelieden, uitgezonden militairen of offshore-medewerkers meer over. Allemaal thuis om op de kleintjes te passen.
Maar goed, Wouter heeft de conclusies uit zijn mislukte politieke carrière getrokken en is kennelijk doordrongen van zijn uitzichtloze positie: niet nog een keer van Balkenende verliezen. Wat dat betreft kun je van de Amsterdamse burgemeester Job Cohen denken wat je wilt, maar aan moed ontbreekt het hem niet om in deze turbulente tijden in de Haagse arena af te dalen.
Gisteren hield hij een offensieve toespraak met traditionele linkse accenten om het ‘casinokapitalisme‘ die de crisis heeft veroorzaakt te hekelen (de oren van croupier annex commissaris Wim Kok moeten roodgloeiend hebben aangevoeld). Met Job weet je tenminste wat voor vlees je in de kuip hebt. En ik durf bijna te wedden dat hij Balkenende rauw zal verorberen.

De huidige premier is door zijn onvoltooide symfonie van opeenvolgende kabinetten tot op het bot versleten. De verschijning van een verse tegenstander van formaat, ook al is Cohen 62 jaar, kan hem opbreken. Met zijn geprononceerde anti-Wilders-accenten dreigt Cohen de virtuele proviandkast van Pechtold ook nog leeg te eten. Want het originele is altijd beter dan de gekunstelde en gemaniëreerde kopie. En ook Femke moet op haar GroenLinkse broodtrommeltje passen. Job is een authentieke theedrinker die het concept van de boel bij elkaar houden heeft uitgevonden. Wie beter dan hij is op papier aangewezen om als dijkbewaker de voorspeelde tsunami van Wilders het hoofd te bieden?

Of dat gaat lukken, is een tweede. Dat stotteren, gisteren tijdens de persconferentie, bij bijna elke gestelde vraag, laat zien dat Job wat progressie zal moeten boeken. Een geharde debater zal hij wel moeten worden om straatvechter Wilders van repliek te dienen. Het huidige Den Haag is voor een sociaal-democraat wezenlijk anders dan rustoord Amsterdam. Mijn prognose: Job wint de verkiezingen en Nederland krijgt vervolgens zijn meest rechtse kabinet sinds de bevrijding.

***

Dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.

Job CohenCOHEN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *