945 Obs – 't Scheldt

945 Obs

Al toen Wim Eijk bisschop werd van Groningen kreeg hij het hard te verduren omdat hij in een cursus katholieke moraal homosexualiteit als geldig alternatief had durven verwerpen. De kritiek was toen zo heftig dat de man er een tijdje goed ziek van geweest is.

Nu staat hij dus aan het hoofd van de Nederlandse kerkprovincie, zoals dat heet. En daar het aartsbisdom erg uitgestrekt is, werden er aan de paus twee hulpbisschoppen gevraagd.
Het getuigt van zijn goede contacten met Rome dat de aartsbisschop daar ook niet lang heeft op moeten wachten. In mei vorig jaar werd de vraag gesteld en half februari konden ze al gewijd worden: Ted Hoogenboom en Herman Woorts, allebei al nauwe medewerkers van Eijk en nu dus ook gemijterd. In zijn toespraak wond Eijk er geen doekjes om dat het geen pretje is om vandaag de dag bisschop te zijn. ‘Het mocht best wat saaier’, kwam er spontaan uit.
Maar Eijk is dan ook, net als zijn nieuwe collega bij ons, niet iemand die dingen niet zegt of doet uit vrees dat het niet goed zou kunnen overkomen. Hij gaat er zelfs met de grove borstel door als het moet: de herorganisatie van het aartsbisdom, het saneren van de financiën, het sluiten van een priesteropleiding. Als het moet draait hij er zijn hand niet voor om.

Een leider dus. Eén zoals men ze tegenwoordig, in de Kerk net als in de politiek, niet veel meer maken. Toch vindt ook hij al de heisa rond zijn persoon en optreden natuurlijk niet leuk, zeker niet als het allemaal erg persoonlijk wordt.
In een reportage over de wijding in Trouw schreef een redacteur dat men kardinaal Simonis en bisschop De Korte had verwacht om aan de zijde van aartsbisschop Eijk de wijding te voltrekken, maar dat hun plaats werd ingenomen door twee prelaten die meer in Eijks lijn liggen: bisschop Van den Hende en oud-hulpbisschop De Kok.
Niks is minder eigenaardig: de twee wijdelingen bekennen zich ook duidelijk tot de orthodoxe (ik bedoel rechtgelovige) stroming, wat toch wel minstens een stijlbreuk kan genoemd worden met het Nederlands kerkelijk verleden. Zulke lui laten zich toch liever niet wijden door figuren die, terecht of ten onrechte, geassocieerd worden met het imago van de ultraliberale Kerk waar Nederland decennialang voor gestaan heeft.

Een mooi voorbeeld dat hopelijk aan onze kant van de grens ook nagevolgd wordt!

 

KERK NOOD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *