945 Ephi – 't Scheldt

945 Ephi

Ik had nog geen vijf meter afgelegd of ik botste bijna tegen een taxi. Voor alle duidelijkheid: de straat was eenrichtingsverkeer en ik was niet in overtreding. Ik vertikte het dus om achteruit te rijden, wat inhield dat de taxi weer de hele straat achteruit zou moeten uitrijden.

De Marokkaanse taxichauffeur begon door zijn open raampje in gebrekkig Nederlands zijn ongenoegen te uiten. Ik stapte uit en vertrouwde hem toe dat hij geen waardige bezitter was een van taxilicentie en dat deze hem eigenlijk met onmiddellijke ingang afgenomen zou moeten worden.
De escalatie was ingezet. Toen stapte een Marokkaanse passagier uit de taxi die mij in zeer correct Nederlands gelijk gaf en zijn excuses aanbod voor de overtreding. Ik besloot achteruit te rijden.

Een uur later, in dezelfde straat, werd ik gedwongen te stoppen omdat een bestelbus de weg versperde. Ik stapte weer uit en wees de vier mannen die bezig waren een hele vracht aan materiaal uit te laden, op het feit dat ze hun voertuig maar 50 centimeter naar links hoefden te verplaatsen om mij doorgang te verlenen. Ze lachten mij uit en antwoordden in gebrekkig Nederlands dat ik maar de politie moest bellen. Vervolgens gingen ze onderling in het Turks rustig keuvelen.
Ik ontplofte, maakte me zo breed mogelijk en vertrouwde hun toe dat ook ik, als eenvoudige buitenlander, de taal van dit land had moeten leren. Ik zei ook dat ik niet van plan was om mij door hun onbegrijpelijke idioom te laten uitsluiten en gebood ze met klem om in mijn aanwezigheid Nederlands te praten. Dat deden ze uiteindelijk, en hun voertuig hebben ze met tegenzin verplaatst.

Noem het een afwijking, maar als het om de taal gaat die ik met veel energie en liefde heb geleerd, kan deze aangename en nette columnist in een wild beest veranderen.
Ik ga voor honderd procent voor de Rotterdamse code (op straat en in openbare gelegenheden praat je Nederlands) en praat geen Frans met geliefde als iemand in de buurt is (op straat of bij de kassa van de buurtsuper).
Nu zijn in mijn gezellige Rotterdamse buurt Delfshaven verkiezingsaffiches van de PvdA (Partij van de Aftocht) opgedoken die geheel in het Turks zijn geschreven (te raadplegen op PvdA-site Delfshaven).
Eén zin vond ik opmerkelijk: ‘PvdA partisinden Delfhaven Bölge‘. Dus zelfs de naam van de buurt waar kandidaat Fikri Demirtas van de Partij van de Afgang hoopt te worden gekozen, kan hij niet correct schrijven. Nu de stoom uit mijn neusgaten komt, wil ik mijn gezellige stadsgenoten een stemadvies geven: geen begin van een stem voor de PvdA op 3 maart!

Hoezo, Nederlands in de grondwet verankeren, PvdA-ministers?
En geachte heer Van der Laan, als u op maandag 1 maart om 20.30 uur in het Prinses Theater voor de PvdA-leden Delfshaven aan uw toespraak begint, weet dat de man die uw gebrabbel met toeters, bellen en rotjes gaat verstoren, de auteur is van dit stuk.

 

Onze dank aan Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname van deze column.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *